Beste lezer,

Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.

Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.

Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.

Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.

Ook voor jullie, lieve lezers,

Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!

Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Lieve lezers,

Op 25 juli verscheen op de Facebookpagina van het Lyceum N°1 een Reel – en kan je ook op onze FB-pagina terugvinden – met een reeks sprekende foto’s en onderstaande (vertaalde) veelzeggende tekst:

Vakantie in België – is het een sprookje? Nee hoor! Het is een fantastische realiteit! Dit jaar kregen 29 studenten van Lyceum nr.1 een unieke kans: van 1 juli tot 21 juli 2025 woonden ze in Belgische families. Een fantastisch land met ongelooflijke mensen die hun huis en hart openden! De kinderen zijn blij en dankbaar. De gezinnen die ontvingen zijn ontroerd, blij mee te hebben gedaan aan het programma welzijn en rust voor kinderen uit Oekraïne. De glimlach en tranen in de ogen van de Belgische gastgezinnen zijn het beste bewijs dat elke minuut van deze reis de moeite waard was. Vanuit Ekeren (Antwerpen) begon dit magische verhaal toen deze kinderen naar hun nieuwe families gingen.

💛 Veel dank aan iedereen die dit sprookje waar maakte: de Belgische families, het Euro-Children- team onder leiding van Ann Van Coile, de Ambassade van België in Oekraïne, de administratie van het lyceum en de leraren: Oksana Grezhene, Svitlana Rudyk, Olsa Yaroshevych, die meewerkten aan het project.

Bedankt voor jullie zorg, liefde, aandacht en steun! Deze zomer blijft voor altijd in hun kinderhartjes!

We werden door de schooldirectie opnieuw verwend met 2 mooie schilderijen waarvan we eentje hebben achter gelaten bij Hugo in de Sint-Laurentius-kerk te Ekeren, onze aankomst- en vertrekplek.

Inderdaad, deze zomer mochten we voor de 3e maal kwetsbare Oekraïense kinderen 3 weken rust en vrede bezorgen:

• 13 gastgezinnen nodigden opnieuw 17 kinderen uit die vorige zomer(s) bij hen op vakantie kwamen + 1 zusje mocht mee
• 11 nieuwe meisjes en jongens tussen 9 & 11 jaar waren voor de eerste keer welkom in 8 nieuwe gastgezinnen.

Ook al stonden 32 kinderen vertrekkensklaar, toch lukte het niet voor 3 kinderen om deze vakantie aan te vangen.

Het 12e nieuwe UA-kind was de dag van vertrek zwaar ziek en kon de bus niet op… van tegenslag gesproken.

Door de verzwakkende gezondheidstoestand van hun gastouder Renée was het ook voor de gastkinderen Anna & Ivanna tot de laatste week afwachten of ze de reis voor de 3e keer konden maken. Dit was spijtig genoeg niet meer mogelijk en op 2 september kregen we van gastouder Stephen het droevige overlijdensbericht… Een verdriet dat we hier en in Oekraïne delen.

Maar de grootste dank, die gaat uiteraard naar onze 21 gastgezinnen! Het zijn zij die het verschil maken voor deze 29 kinderen die terugreden naar hun land, waar oorlog steeds meer voelbaar wordt!! D A N K J E W E L en tot… volgend jaar!!!

Beste vrienden,

Begin deze junimaand konden we aan Oksana, onze Oekraïense verantwoordelijke en leerkracht Engels aan het Lyceum N°1 in Ivano-Frankivsk, 12 namen van kandidaat gastkinderen meedelen uit hun selectie kwetsbare jongeren die de kans krijgen om deze Zomer 2025 op vakantie te komen. Het even kind zijn, vakantie beleven, weg zijn van oorlog, rust en gezelligheid ervaren in een warm gezin… kunnen we aanbieden dankzij 8 nieuwe gastgezinnen die hun 🏠 en❤️ openstellen. De dankbaarheid was groot en haar antwoordmail rakend: Yesterday I contacted all the parents of new children and informed them about the invitations. All are incredibly happy and thankful for this opportunity for their children to have their dream holiday. Some of the mothers were crying from happiness!!! Thank you and the whole team for this opportunity for our kids!!!

Niet alleen deze 12 nieuwe kinderen zullen op 1 juli in Antwerpen worden opgewacht door hun gastgezin. Ook 17 kinderen van vorig jaar (+ 1 zusje) zijn opnieuw uitgenodigd. Dit wordt gegarandeerd een warm en emotioneel weerzien! Zij kijken uit naar die vakantie waar eten rijkelijk aanwezig is, kan gespeeld worden zonder angsten of sirenes, ze verwend worden met een uitstap. Dingen die gewoon niet mogelijk zijn door deze aanslepende oorlog. Alles is nu onmenselijk duur en de uitputting is groot. Want stel je voor, dat je als ouder voor enkele dagen basisinkopen 3.000 UAH (Grivna) of 63€ moet leertellen van je maandloon van 250€. Dat laatstejaarsleerlingen tijdens hun staatseindexamen waarbij ze de testen van 4 hoofdvakken moeten afleggen op 1 dag, 4 x onderbroken worden door luchtalarm. Ze snel naar de schoolschuilkelders moeten rennen en hup, hun examen terug hervatten… Je begrijpt dan ook dat we blij, HEEL BLIJ zijn, dat we toch 30 kinderen vakantiegeluk kunnen bezorgen. OK, het is misschien een druppel op een hete plaat, maar elk kind is er eentje meer… zo 30 maal!!

Als je dit leest, zullen zij vermoedelijk net zijn aangekomen. 👍 met ons mee, dat de 🌞 ook rijkelijk aanwezig is. Zo worden dit feestelijke en heerlijke 3 weken voor deze Oekraïense kinderen & onze 21 prachtige gastgezinnen!

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsvolle momenten van, met het gezin!!

Beste Euro-Children-vrienden,

In deze heel bizarre tijd waar oorlog niet weg te denken is, waar meerdere wereldleiders hemel en aarde bewegen om gesprekken op te starten in de hoop ‘vrede’ te bekomen… wordt globale onrust groter en verdeeldheid tastbaarder. Elke dag lijkt een nieuwe episode. Wat het verhaal zal zijn op het ogenblik dat jullie dit tijdschrift in de bus vinden, is een gissen. Wij, met onze organisatie, hopen, duimen, bidden mee voor een leven van rust en vrede in Oekraïne en in de vele andere regio’s waar de bevolking slachtoffer is van deze bewapende conflicten. Een ‘hoop’ die ook onze nieuwjaarswens was. Zal Pasen deze vreugde brengen?

Dat het leven voor onze Oekraïense gezinnen na 3 jaar oorlog zwaar doorweegt, zal je kunnen lezen in de rakende getuigenis van  de mama van gastkind Seva. En… dat zo’n 3 weken weg uit deze harde realiteit een kind ook eventjes ‘gewoon gelukkig zijn’ bezorgt, bevestigt gelijktijdig ons doel. Maar, we willen meer, veel meer! Ja, meer kinderen die kans geven om eventjes vakantie te  beleven in een warm gezin. Dankbaar zijn we dat sinds onze gezellige nieuwjaarsdrink – meer hierover in het artikel op p3  – enkele gastouders zich spontaan engageerden om in hun leefwereld of gemeente, actief promotie te maken voor Euro-Children en zo te helpen bij de zoektocht naar nieuwe gastgezinnen… en dit leverde al vruchten af.

Vele kinderen zijn heruitgenodigd in hun gastgezin en dat doet ons zo’n deugd. Maar nog veel kwetsbare mama’s kloppen aan met de vraag of ook hun kind die kans kan krijgen en wachten vol ongeduld en hoop op een uitnodiging. Uiteraard zouden we heel graag JA zeggen, maar dit kan niet zonder een aantal NIEUWE GASTGEZINNEN.

Dus… hierbij een NIEUWE  EN  DRINGENDE  OPROEP:    🙏
Bezorg jij een Oekraïens meisje of jongen tussen de 9 & 11 jaar zo’n zorgeloze vakantie?
Kan er in jullie gezin een extra bedje opgemaakt en een bordje bijgezet van 01 t/m 21/07/2025? Maak jij deze droom waar? Of help je mee zoeken naar nieuwe gastgezinnen?
Neem vrijblijvend contact op, dan vertellen we jou graag hoe het is om gastgezin te zijn.
Om organisatorische redenen moeten aanvragen binnen zijn vóór 1 mei 2025!

Beste lezer,

Hoewel Kerst met rasse schreden dichterbij komt – de tijd van vrede, vreugde en zaligheid – komen meer en meer wrede en onrustwekkende berichten onze huiskamer binnen. Oorlog, geweld, invallen, mensen op de vlucht,… het is dagelijkse kost. Verschrikkelijk toch? Zal die droom van wereldvrede ooit werkelijkheid worden? Kan de mensheid nog steeds niet leren uit de wreedheden van het verleden?

We beseffen dat vooral grootheden met macht bepalen of er onrust of vrede is in een regio en we als kleine burger hierin geen invloed hebben. Toch zijn er mensen die blijven geloven dat we de wereld, voor hen die dit moeten ondergaan, een beetje mooier kunnen maken. Zo ook Euro-Children. Wij blijven ons, sinds 1956 inzetten om kinderen even weg te halen uit hun leven vol beperkingen en uit te nodigen voor een vakantie in warme gastgezinnen in onze vredevolle regio. En dat beloond! Dat konden we opnieuw ervaren vorig zomer toen we 28 Oekraïense kinderen eventjes een vakantie weg van oorlog konden bezorgen. Dit maakte niet alleen hun jonge leven opeens gelukkiger, maar ook onze 22 gastouders en hun (klein)kinderen mochten dit extra geluk ervaren. Zo’n gastvrijheid maakt je als individu heel rijk, geloof ons.

Dat het voor de Oekraïense bevolking, na meer dan 1.000 dagen oorlog, zwaar en uitzichtloos wordt, hoorden we in ons laatste contact met Oksana, de verantwoordelijke ter plaatse. Kinderen zijn hiervan, zoals steeds, de dupe. Zij zijn belemmerd in hun opgroeien, kunnen niet zorgeloos buiten spelen, onderwijs volgen op een normale manier, kind zijn… Het zal je dan ook niet verwonderen dat dit groepje kinderen kracht en hoop haalt uit het vooruitzicht volgende zomer terug welkom te zijn in hun Vlaamse thuis. Hoop doet leven!

Die mooie ervaring wordt uiteraard gedeeld met de andere kinderen van het Lyceum N°1 te Ivano-Frankivsk (van waar de kinderen worden geselecteerd), waardoor ook deze kinderen verlangen om dit geluk te mogen beleven. De schooldirectie hoopt dan ook aan meer kwetsbare kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie (bovenop het oorlogsverdriet) het fijne nieuws te kunnen brengen dat ook zij 3 weken op vakantie kunnen in juli 2025.

Daarom zijn we dus op zoek naar NIEUWE GASTGEZINNEN. Zonder nieuwe gezinnen kunnen immers geen nieuwe kinderen komen. Daarom hebben we jouw hulp, lieve lezers, ECHT nodig. Verspreid onze affiche of deel onze berichten. Ook deze kleine inspanning is een grote hulp. Zo help je mee om die wereld van vandaag een stukje mooier te maken.

Of wordt jouw huis een thuis voor dat kind in oorlog?

Een warme kerstgroet van het Euro-Children-Team en…
van Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Een Zalige Kersttijd &
een wens van (wereld)Vrede in 2025!!

Beste Vrienden

De vakantie is voorbij… dus ook onze Zomer 2024! Hoe het was?

Het was een ongelooflijk blij en hartelijk weerzien van 20 kinderen die opnieuw welkom waren in de 17 gastgezinnen van vorig jaar!! 2 zusjes werden zelfs mee uitgenodigd en 1 nieuw gastkind in deze gezinnen. 5 nieuwe gastgezinnen stonden eveneens wat zenuwachtig klaar op 29 juni om een onbekend meisje of die jongen 3 weken in hun thuis te ontvangen, de start van een nieuw en spannend avontuur!

Deze 2^e editie met 28 Oekraïense kinderen was een stuk rustiger dan vorig jaar. Logisch, een nieuw project voor ons én voor de mensen ter plaatse moet door een leerproces. Deze keer was onze samenwerking rechtstreeks met het Lyceum n°1 uit Ivano-Frankivsk en haar schoolteam, wat het een stukje makkelijker maakte. Zij, en vooral Oksana – een leerkracht Engels en begeleidster tijdens het verblijf hier – kenden ons team al wisten al meer wat zo’n vakantie bij gastgezinnen inhoudt. Ook wij begrepen nu beter hoe de situatie ter plaatse is, wat de verschillen met onze cultuur en gewoontes zijn en hoe erg de inpakt van die vreselijke oorlog is op hun dagelijks leven.

Zo vertelden we reeds in ons vorig tijdschrift – en hoorden we recent opnieuw in de media – dat er beperkingen zijn in de energievoorzieningen in gans Oekraïne door aanvallen op centrales waardoor de inwoners slechts enkele uren per dag (nu zelfs onaangekondigd!) over elektriciteit beschikken. Iedere dag ontvangen ze op hun smartphone het schema met de uren wanneer er wel (groen) en geen (rood) elektriciteit is! Zo krijgt ook Oksana elke avond dit schema voor haar woonzone (4.2) dat de daaropvolgende dag voor haar gezin en buurt van toepassing is. Dit is uiteraard een voorbeeld om aan te tonen dat deze kinderen niet meer op een normaal ritme leven. Ze eten, spelen als er voorzieningen zijn. Schooluren worden aangepast en kinderen gaan op geen logisch tijdstip douchen, slapen… wat niet altijd makkelijk was om deze ongewone gewoontes die ze thuis in Oekraïne hebben, tijdens deze 3 weken te wijzigen naar onze gewoontes. Ook dit was een uitdaging voor onze gastgezinnen…

Dat de dankbaarheid groot is van deze Oekraïense ouders, mogen onze gastouders ook ervaren. Bij de opstart is het voor die mama’s wel wat moeilijk om hun kind toe te vertrouwen aan een ongekend gezin, maar dag na dag wordt ook dit contact sterker en voelen onze gastmama’s deze verbondenheid. Ook de schooldirectie uitte heel hard haar dankbaarheid voor de kansen die deze kinderen krijgen via onze VZW. Bij aankomst ontvingen we een ‘Certificate – An honorable member of Lyceum N°1’’ en bij vertrek brachten de 2 leerkrachten-busbegeleidsters Myroslava & Svetlana nog 2 schilderijen mee om in ons ons kantoortje te hangen en aan het bestuur te overhandigen + typische kruidenthee die we graag bij een komende ontmoeting met onze (kandidaat)gezinnen zullen schenken. Zelfs een vakantieverslag verscheen dd. 26/08/2024 op de FB-pagina van de school https://www.facebook.com/school1.if.ua

Bij het wegrijden van de bus op 21 juli was er uiteraard de pijn van afscheid, maar ook een warm gevoel, dat we opnieuw 28 kinderen even gelukkig konden maken met hoop op ‘volgend jaar’. De inzet van ons team was groot, dat geeft op dat moment niet alleen voldoening, maar vooral een ware dankbaarheid t.o.v. onze gastgezinnen. Jullie zijn geweldig, jullie maken het verschil in deze harde wereld!! We hopen dat jullie, net als deze kinderen, volgend jaar terug paraat staan… met wat nieuwe gastouders (pas dan kunnen meer kinderen komen) want die vrede is nog veraf…

Beste vrienden,

De zomer staat letterlijk voor de deur en de 🌞 heeft zich eindelijk laten zien de voorbije dagen. Oef! Dit betekent voor vele kinderen en jongeren: VAKANTIE!! Een tijd om even het gewone, zoals school en studies achterwege te laten en volop te genieten van ontspanning. Toch een herkansing in de vakantie, dan wensen we die studenten de moed en kracht om er opnieuw voor te gaan!

Ook voor onze jongeren in Oekraïne is het al zomervakantie. Sinds 15 juni zijn ze vrij… al zal ontspannen er niet echt inzitten. De laatste weken is de elektriciteitsvoorziening een groot probleem in het ganse land – je hoorde vermoedelijk ook in de nieuwsberichten over de dagelijkse aanvallen op hun energiecentrales – en dat mochten we letterlijk ervaren. Aan het einde van onze voorbereidingstijd, plannen we met onze UA-partners wekelijks een afspraak en gebeuren meerdere whatsappgesprekken. Tot het laatste moment is het steeds afwachten of dit kan doorgaan. Want ja, zonder elektriciteit of Wifi is het moeilijk of onmogelijk om een online-meeting op te starten of te corresponderen via mail. Soms lukt het met hun smartphone (zo lang hun batterij is opgeladen) en dan zie je aan de andere kant een kaars branden met een silhouet die je lachend begroet. Of plots horen we niets meer en enkele minuten later terug eventjes connectie. Dagelijks ontvangen de inwoners van Ivano-Frankivsk een bericht met de tijdstippen wanneer er wel of niet elektriciteit zal zijn. Stel je voor, tot 9 uren geen voorzieningen! Ja, dan worden we ook stil en wachten rustig af bij deze onhandigheid aan zo’n gesprek. Plots is er terug connectie, dat hoor je aan het Oekraïens gevloek en gemompel mét een excuus (stel je voor!). Soms doet Oksana zelf de moeite om naar een andere zone in de stad te gaan, waar wel elektriciteit wordt verwacht, om ons toch te horen. Zo plichtbewust neemt ze haar taak op zich!

Deze belemmering zorgde ook voor vertraging in haar afhandeling en gesprekken met de psychologe Muroslava en de ouders van de nieuw geselecteerde kinderen. Hierdoor was de administratie pas laat maar gelukkig tijdig geregeld, zodat we onze nieuwe gastgezinnen tegen 11 juni een kindje konden toekennen! Ook hun geduld is werkelijk op de proef gesteld en de vreugde van bevestiging was dan ook heel groot.

Het was ook spannend, tot 17 juni, voor we een akkoord hadden met een transportbedrijf. Niet alleen deze technische belemmering maakten de zoektocht voor Oksana moeilijk, er zijn ook niet veel ondernemingen die over chauffeurs beschikken. Meer en meer mannen worden opgeroepen om te gaan strijden, wat bijgevolg ook invloed heeft op de beschikbaarheid én de prijs. Maar we hebben een overeenkomst!! ZATERDAG 29 JUNI 204 verwelkomen we voor de tweede keer een groepje van 28 kinderen!! Het definitief aantal nieuwe gezinnen is minder dan we hadden gehoopt. Uiteraard hebben we die nodig om deze kwetsbare kinderen – die met velen staan te wachten – op vakantie te laten komen. We zijn dan ook oprecht dankbaar dat 6 nieuwe gezinnen instappen in dit prachtig avontuur. Het maakt ons als VZW, hoe dan ook gelukkig, dat we elk van deze kinderen even kunnen weghalen uit de oorlogsrealiteit (die wij ons niet kunnen voorstellen à net – op 22/06 – een Whatsapp ontvangen: een Russische bominslag in hun stad, 400m van de school en 200m van de woonwijk van onze kinderen!!)

Een DIKKE dankjewel aan de 23 gastgezinnen die hun huis en hart openstellen gedurende deze 3 weken!!! Geniet met jullie gastkind in deze zomerse tijd!! Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsmoment van, met het gezin!!

Beste vrienden,

Met deze eerste editie 2024 vallen we met nieuws en weetjes binnen in jullie huiskamer. Via sociale media hadden we onze wens voor 2024 al uitgedrukt: een extra dag om kansen te grijpen, ga ervoor! Voor Euro-Children kansen om opnieuw ‘mooie dagen’ te maken voor onze Oekraïense gastkinderen. En het zal nodig zijn! Want na 2 jaar oorlog lijkt het einde voor deze kinderen en hun ouders, spijtig genoeg, nog niet in zicht. Kinderen moeten, na enkele jaren Corona-beperkingen, opgroeien met dagelijkse bomalarmen, online-lessen of in schuilkelders, beperkte mogelijkheden en beschikbare producten, elektriciteitsonderbrekingen, werkloosheid van ouders door een vastgelopen economie, opgevoed door (groot)moeders terwijl vaders voor maanden zijn uitgezonden, hopend op een terugkeer of… een nooit meer…

Dit betekent dat deze generatie Oekraïense kinderen – de uitgenodigde kinderen zijn tussen 9 & 11 jaar – sinds 2020 (dus van hun 5 à 7 jaar) niet gewoon en zorgeloos kind kunnen zijn. Neen, deze situatie kunnen wij spijtig genoeg niet wijzigen… of toch?

Ja, daar geloven wij wel in. Met Euro-Children proberen wij net dat kleine verschil te maken door enkele kinderen wat ‘geluk’ te geven, het geluk om 3 weken welkom te zijn in een gastgezin. Al is het maar 1 kind even weghalen uit deze uitzichtloze situatie, dat is 1 gelukkig kind. Elk kind dat in oorlog (!) leeft – zelfs al hadden ouders het ooit goed – heeft recht op dat kleine beetje geluk en hoop. Een eerste keer of opnieuw na die heerlijke tijd vorig jaar. Dàt is het verschil! Maar dit kunnen we niet alleen. Het zijn onze gastgezinnen die het verschil maken!! En net daar ligt onze nood met Euro-Children. Na ons geslaagd project vorig jaar, staan kinderen te popelen om ook die kans te krijgen. Nieuwe gastgezinnen bieden zich slechts beperkt en stapvoets aan, te weinig om een JA te kunnen zeggen aan deze wachtende kinderen. Daarom onze nieuwe en dringende oproep (zie verder in het tijdschrift) om jouw ❤️ en huis 3 weken, van 29 juni tot 21 juli 2024 open te stellen. Onze hoop in deze Paastijd.

Mogen we ook jou en jouw gezin alle hoop op nieuw geluk toewensen!

Het Euro-Children-Team 

Beste vrienden, 

Bij de aanvang van dit jaar hadden we onze wens voor elkeen met ‘vrede’ uitgedrukt. Een woord dat nog lang een wens zal blijven en een vechten voor zij die in Oekraïne overleven/strijden of op de vlucht zijn voor de oorlog in hun land. Met onze organisatie hebben we, zoals jullie weten, de intentie om kinderen uit dit land van geweld een 3 weken zorgeloos leven te bezorgen, dankzij gastouders die hun huis open stellen om zo een levenslange familieband op te bouwen. Dat ons nieuw project niet loopt zoals we hadden gepland, zal je in onderstaand artikel kunnen lezen. Deze boodschap hebben we op ons eerste samenkomen dit jaar of met een infomail overgemaakt aan onze gastgezinnen. Maar, zoals we zijn, we geven niet op. Via verschillende kanalen als Caritas – met een dank aan Bruno & Dominic om ons in contact te brengen met de Oekraïense verantwoordelijke Natalia – of via (kandidaat) gastouders die beroepshalve contacten – dankjewel Sven – of vrienden ter plaatse hebben – dank Ellen –  worden inspanningen   geleverd om te bekijken hoe kwetsbare kinderen, ev. van een andere organisatie dan het opvanghuis Orphans Care Center, een vakantietijd te gunnen. Of kunnen kinderen via P.Roman toch overkomen? Antwoorden op onze vraag naar de juiste (oorlogs)wetten en schriftelijke reisbevestiging aan de Consul in ons land en hun betrokken ministers, blijven nog uit (ja, in oorlog zijn wij geen prioritaire zaak), toch brengen deze samenwerkingen en spontane hulp met positieve signalen, dat beetje licht die we net nodig hebben om de hoop en het geloof te bekrachtigen! Dit komt goed. 

Wie weet, brengt Pasen ons net die nieuwe lente opdat we met Euro-Children kunnen herrijzen om (al een 30) kinderen in steeds bijkomende kandidaat-gezinnen dit warme gevoel van vakantierust en vrede te bieden.        

Een warm nieuwjaarsontmoeten met een koude ontnuchtering 

Elk jaar, sinds de mensheid de tijd heeft uitgevonden en deze klok- en kalendergewijs heeft weten uit te drukken in seconden, minuten, uren, dagen, maanden, jaren… is er een traditie ontstaan om telkens weer de start van een nieuw jaar op een zo feestelijk mogelijke manier in te zetten en te vieren. Met eventueel een kleine bezinning en (zelf)evaluatie van het voorbije jaar en goede voornemens voor het komende. Tijdens deze bewuste overgangsnacht, van oud naar nieuw, wordt meestal ergens ten huize in intieme kring bij elkaar gekomen of trekt men massaal naar grote evenementen en/of feesten om gezellig samen te vieren. Daaropvolgend, meestal wat later in de maand januari, is het de gewoonte dat bedrijven, organisaties, verenigingen, VZW’s,… onder het mom van een receptie alle leden, vrijwilligers, werknemers uitnodigen om gezamenlijk een hapje en een drankje te nuttigen. De essentie hiervan is om in de eerste plaats deze mensen op een aangename manier de gelegenheid te bieden toch minstens 1x per jaar met elkaar en iedereen een babbeltje te kunnen slaan. Doorgaans, in de tweede plaats, krijgen enkele ‘prominente’ personen de kans om bij wijze van speech iedereen op de hoogte te brengen van de reeds bereikte doelen en geleverde prestaties, alsook waar toekomstgericht nog naartoe gewerkt dient te worden en de streefdoelen en toekomstplannen die het komende jaar op de agenda staan, toe te lichten. 

Aldus, bij deze, voor een VZW-organisatie als Euro-Children een ideale gelegenheid om alle oude welbekende, en nieuwe nog onbekende vrijwilligers en gastouders fysiek bij elkaar te brengen op een Nieuwjaarsontmoeten, dat plaatsvond op 5 februari te Hoboken. Na enkele voorbereidingen, zoals klaarzetten tafels, versnaperingen en drank, waren we klaar om de tegen 17u druppelsgewijs binnenstromende genodigden in alle gezelligheid te ontvangen. 

Eens het zaaltje gevuld was met alle verwachte gasten kon Ilse de spits afbijten door het glas bij de spreekwoordelijke horens te vatten om er dan vervolgens met een lepeltje speechvoorspellend tinkelend tegenaan te tikken. Zo nam ze dan als eerste het woord om het korte programma en de bedoeling van deze avond toe te lichten. Zo gingen we van start met een soort van levensecht sociaal bingo-spel waarbij elk en eenieder met een vooropgesteld tabelachtig blad papier, waar in elke rij of kolom bepaalde kenmerken, hobby’s, voorkeuren, woonplaatsen, enz. voorgeschreven stonden, willekeurig moest rondzwerven doorheen het zaaltje om personen en gezichten aan te spreken om zo te weten te komen wie, en dus welke namen pasten bij een bepaald vooringevuld vakje op de tabel. Op deze manier kwamen we dan, al babbelend, bij elke ingevulde naam iets meer te weten over deze betreffende persoon. Achteraf, bleek dat de meeste mensen zich zo intens aan het verdiepen waren in het voeren van gesprekken, dat het “symbolische” bingo-spel wat uit het oog verloren raakte waardoor er geen ‘bingo’ roepende winnaar was die een einde aan het spel maakte. Maar naar mijns inziens was het daarom enkel en alleen een meerwaarde dat Ilse na het verstrijken van de voorziene tijd de menigte moest toeroepen dat het spel wel voldoende gespeeld was en dat zo de chaotisch rondbabbelende troepen terug aan tafel werden geroepen zodat de uitkomsten en resultaten konden overlopen worden. 

Deze groepssmedende afsluiter was dan meteen ook de voorbode om vervolgens over te gaan naar hetgeen waar het eigenlijk echt toe doet voor de organisatie EC. Dat is, de mensen, de potentiële gastgezinnen, informeren en vertellen waar de organisatie in hart en nieren in wezen voor staat en zichzelf opgericht heeft. Namelijk het tijdelijk opvangen van kinderen die ergens vanwege eender welke omstandigheid in een moeilijke, hachelijke (thuis)situatie hun leven moeten doorbrengen /onder- 

gaan/doorstaan. Door je als gastgezin open te stellen om zo een kind voor een periode van 3 weken in de zomervakantie in jouw warm nest te willen opnemen, kan dat zorgeloze wonderlijke momenten met zich meebrengen waar dat kind met wat hoop onnoemelijk veel aan heeft als ‘ondersteunende’ herinnering voor de rest van zijn/haar leven. Ongeveer dat is het basisprincipe waar het eigenlijk allemaal om gaat – denk ik. 

Maar helaas, hoe het de laatste 3 jaar met de wereld gaat en hoe het allemaal draait, is een klein beetje veel de spelbreker geweest voor het vrijwilligersteam, waarbij Ann, die voordat we de avond zouden afsluiten met gezellig aanschuivend hotdogs te eten, nog een blijvend-optimistische en hoopvolle uiteenzetting wilde vertellen over de laatste 3 jaar, waar heel veel hard werken en zoeken en resultaten boeken steeds weer in de kiem werden gesmoord en weerhouden door een ongekende onwaarschijnlijke opeenstapeling van tegenslagen door belachelijk veel, steeds weer onvoorziene externe wereldlijke confrontaties en conflicten die telkens weer hardnekkig de kop op staken. Een opsomming: 2020,Corona. 2021, problemen Wit-Rusland (“diplomatisch”). 2022, OORLOG.  2023, nog steeds oorlog?! Waardoor dit vrijwilligersteam weeral “het geweer van schouder” diende te veranderen in hun zoektocht naar weeral een nieuw degelijk zorgzaam samenwerkingsproject met een betrouwbare hulpbehoevende partner die om kinderen geeft. 

En jawel, anno 2023, was het gelukt een nieuwe uitdaging, een nieuw project op te starten en uit te werken. Ann had graag en enthousiast in haar toespraak met trots onze samenwerking met het Oekraïense ‘Orphans Care Centre’ uit Lviv willen bekendmaken, uitleggen en voorstellen. Een organisatie die instaat voor de opvang van Oekraïense wezen en kinderen uit moeilijke gezinssituaties en nu ook slachtoffers van oorlog. Dat was dan ook het vlekkeloos uitgewerkt plan, moest het niet zijn dat bijna letterlijk vlak voor deze bijeenkomst ‘de oorlog’ voor onze organisatie weer een onvoorziene negatieve kentering teweeg bracht. Het is namelijk écht oorlog en dat wil zeggen dat elke dag de vreemdste, ongelukkigste, niet te voorspellen veranderlijke situaties zich kunnen voordoen, waardoor wetten en beslissingen zomaar van de ene op de andere dag kunnen wijzigen. In dit geval werd er plots beslist door de Oekraïense overheid om geen minderjarigen zonder ouders/voogd nog de Oekraïense landsgrenzen te laten oversteken, en dit ter bescherming van hun eigen kinderen die stelselmatig zomaar verdwenen en zo bleek, dat velen, door pro-Russische eenheden ontvoerd werden om ze in Russisch gezinde gebieden en omgeving te gaan opvoeden. 

Drie jaar lang bloed zweet en tranen gezwoegd en gezweet om deze keer, in het jaar 2023 toch eindelijk hartstochtelijk nog eens iets te kunnen betekenen voor deze zorgbehoevende kwetsbare doelgroep kinderen. Bijna was de realisatie van dit project een feit, bijna… maar de onwezenlijkheid van oorlogsomstandigheden waren een trieste en ietwat deprimerende domper op de speechvreugde voor Ann. Maar de eeuwige goedbedoelde strijdlustige optimist in haar en haar team overwint het ook deze keer wel, want ondanks al de mede te delen tegenslagen, denk ik dat ze toch nog overtuigd vertellend veel steun en vertrouwen heeft afgedwongen. 

Tot slot wil ik iedereen, betrokken bij de organisatie, nog een stevig kloppend hart onder de riem steken en afsluiten met de woorden ‘kop op!’, om zo met opgeheven hoofd hoopvol naar een vruchtbare toekomst uit te kijken.  

En nu leg ik mezelf het zwijgen op door denkbeeldig mijn mond vol te proppen met zo’n afsluitend welgesmaakte hotdog

Een nieuw werkjaar, een nieuwe uitdaging, een nieuw project.

Beste vrienden,
In onze vorige editie brachten we het heugelijke nieuws dat we in de Zomer 2023 Oekraïense kinderen zullen uitnodigen. Het
Orphans Care Center uit Lviv gaat met ons in zee. Dit opvanghuis voor wezen en kinderen uit een moeilijke gezinssituatie, vangt
sinds de oorlog ook kinderen op die slachtoffer zijn van die oorlog. Deze ouders zetten zich in voor de vrijheid van hun land
waardoor ze hun kinderen in veiligheid brengen bij deze organisatie.
In november zijn onze gekende gastouders, die zich de voorbije jaren hadden aangeboden, opnieuw aangeschreven met de
vraag of ze hun huis terug willen openstellen tijdens die 3 zomerweken in de julimaand. Gezien dit een nieuwe groep kinderen
is, is dit als het ware ook voor hen een nieuwe start. Mondjesmaat komen de antwoorden binnen. Toch hopen we tegen de
jaarwissel een zicht te krijgen over hoeveel gastgezinnen. We beloofden de directeur van het opvanghuis, Father Roman immers
een schatting te geven hoeveel kinderen ze met zekerheid kunnen selecteren om een zorgeloze vakantie in een warm gastgezin
te beleven.
Uiteraard gaan we ook nieuwe gastgezinnen rekruteren, want er wachten/hopen veel kinderen in dit opvanghuis op een positief
antwoord. Maar, dit kunnen we niet alleen. Een kleine inspanning van jou, beste lezer, kan van grote betekenis zijn. Binnenin dit
tijdschrift vind je onze nieuwe affiche met een warme oproep deze ergens uit te hangen (en niet weg te gooien aub!). Gewoon
bij je thuis of op een andere plek. Of raakt ons verhaal je en wil je misschien/terug gastgezin zijn, neem vrijblijvend contact op!
En… zo’n nieuwe uitdaging, nieuw project, vraagt aan ons team niet alleen veel voorbereidingen, nieuwe contacten, nieuwe
administratie, nieuw druk- en denkwerk, maar ook nieuwe budgetten. Het spreekt voor zich dat we er naar streven een mooi
groepje kinderen tot in Vlaanderen te brengen… en dat heeft een prijskaartje. De transportkosten en verzekering nemen we
volledig ten laste. Onze laatste actie, de quiz – zo zal je in het verslag op blz. 3 lezen – bracht een dikke €1.000 (!) op en in het
weekend van 10 & 11 december ek. zorgt Martine opnieuw voor wat inkomsten met haar kraam op de Kerstmarkt in Duffel!
Gelukkig kunnen we ook rekenen op gulle schenkers die zomaar een som storten of de jaarlijkse gewoonte hebben om (met
fiscaal) attest een gift te doen.
Maar ons steunen kan ook zonder dat je het geld kost. Ja, je leest het goed: door een kleine
gewoonte aan te nemen als online-shopper. Met de kerstaankopen in het vooruitzicht,
willen we jullie eraan herinneren om eerst te passeren via www.trooper.be/eurochildren als
je klaar zit aan je computer, tablet of smartphone om deze aankopen vanuit je zetel te doen.
Na je eerste inlog krijg je zelfs bij je volgende aankoop een pop-up… en met een klik
zorg jij steeds opnieuw voor onze kassteun.. zonder dat je het je €1 kost! Dit bedrijf gunt ons
nl. een %je op je aankoopbedrag. Dus, DOEN!

Voor we jullie uitzwaaien bij dit jaareinde,
wensen we jullie van harte, lieve Euro-Children-vrienden,

Een Zalige Kersttijd &
Een 2023 vol (wereld)vrede!!! Het Euro-Children-Team