Nieuwsbrief

Nieuwsbrief 2026/3

Net voor we bovenstaande foto namen op 21 juli 2026 met de 31 Oekraïense kinderen, 21 gastgezinnen en vrijwilligers, wou Oksana ons verrassend toespreken. Ze wou haar dankbaarheid uiten om wat al 4 zomers mogelijk is voor enkele kinderen uit haar land in oorlog. We laten u graag delen in haar woorden die voor zich spreken.

Hallo iedereen,
Vandaag wil ik, namens alle Oekraïense kinderen, hun families en iedereen die deel heeft uitgemaakt van hun onvergetelijke reis, onze diepste dankbaarheid uitspreken. Dank aan de prachtige liefdadigheidsorganisatie “Euro-Children” en aan alle leden die deze drie weken mogelijk hebben gemaakt. Jullie vriendelijkheid, inzet en vrijgevigheid hebben onze kinderen iets werkelijk onbetaalbaar gegeven.
Alle geweldige gastgezinnen: dank jullie wel, uit de grond van ons hart. Jullie hebben niet alleen de deuren van jullie huizen geopend, maar ook jullie harten. Jullie hebben onze kinderen verwelkomd als leden van jullie eigen familie, hen omringd met liefde, geduld, zorg en warmte. Jullie gaven hen een plek waar ze gewoon weer kind konden zijn.
De afgelopen drie weken hebben onze kinderen gelachen zonder angst, gespeeld zonder zich zorgen te maken over luchtalarmen, nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe plaatsen ontdekt en mooie herinneringen gecreëerd die hen voor altijd zullen bijblijven. Voor velen van hen was dit de eerste keer in lange tijd dat ze, al was het maar even, de oorlog en de moeilijke realiteit waarmee ze elke dag in Oekraïne worden geconfronteerd, konden vergeten. Jullie gaven hen vrede. Jullie gaven hen hoop. Jullie herinnerden hen eraan dat vriendelijkheid nog altijd bestaat, dat mededogen geen grenzen kent en dat er zelfs in de donkerste tijden mensen zijn die bereid zijn naast hen te staan. Deze drie weken waren veel meer dan zomaar een vakantie. Ze waren een kans om te herstellen en zich veilig te voelen. Zulke geschenken kunnen niet worden gemeten en zullen nooit worden vergeten.
Dank jullie wel dat jullie in onze kinderen geloven. De vriendschap tussen onze landen is sterker geworden dankzij mensen zoals jullie. Jullie zijn deel geworden van ons verhaal en wij hopen dat wij deel zijn geworden van jullie verhaal.
Uit de grond van ons hart: dankjewel voor elke knuffel, elke glimlach, elk vriendelijk woord, elke gedeelde maaltijd, elk avontuur en elk moment van liefde dat jullie onze kinderen hebben gegeven.
Moge jullie vriendelijkheid honderdvoudig naar jullie terugkeren.
Dank jullie wel. Wij zullen nooit vergeten wat jullie voor ons hebben gedaan!

Oksana Hrezhenie
Verantwoordelijke van ons UA-project – Leerkracht ENG van het Lyceum N°1, Ivano-Frankivsk

Maar ook onze dankbaarheid is groot t.o.v. Oksana. Voor haar organisatie-inzet ter plaatse, de vertrouwensband die ze creëert met deze schoolkinderen en hun ouders én om gedurende deze 3 weken mee te reizen als back-up voor hen. DANKJEWEL, Oksana!
En vergeten we de 2 leerkrachten Svetlana & Olha niet, die opnieuw deze 4 x 1750 km afleggen of 4 x meer dan 30u per rit, enkel om deze groep kinderen op de bus te begeleiden. BEDANKT!!
Dat onze EC-familie gastgezinnen samenbrengt met een gouden hart was op 01/07 opnieuw zo voelbaar. Zeker toen gastouders Linda & Arnold bij de laattijdige aankomst van de bus, deze kinderen toch wilden verwennen met iets stevigs en een drankje…want ze zullen hevig honger en dorst hebben na die vele uren op de bus (33u30!! o.a. door een lang oponthoud aan de Oekraïense-Poolse grens). Spontaan reden ze snel naar de plaatselijke Colruyt en schonken zo elkeen een wafel, sapje en mandarijn! MERCI!!! Ja, dat zijn EC-gezinnen…

 

Nieuwsbrief 2026/2

Beste vrienden,

Na hectische weken in mei en (vooral) juni, is het steeds aftellen en uitkijken naar 1 juli (net wanneer dit tijdschrift bij jullie in de bus valt)… want dan komen ze eraan: de 34 kinderen uit Ivano-Frankivsk! Dit is enkel mogelijk dankzij 22 warme en hartelijke gastgezinnen die hun 🏠 en ❤️ openstellen gedurende 3 weken in deze zomervakantie. Dat wij met onze organisatie niet de enigen zijn die verlangen naar die dag, zal je kunnen lezen in het mooie gedicht hiernaast, welke gastouder Kim ons bezorgde.

Ja, het is steeds een intense vreugde wanneer de bus de parking van de Sint-Laurentiuskerk in Ekeren oprijdt en 21 kinderen en jongeren – ja, ze worden groot, want sommigen komen al voor de 4e keer – letterlijk in de armen van hun gastouders vliegen. Ze zijn terug thuis!
Voor de 13 Oekraïense kinderen die voor de eerste keer die lange trip maken, is het, net zoals voor onze 9 nieuwe gastgezinnen wat zenuwachtig popelen naar dit moment. Gelukkig duurt dit niet lang, want we maken in de onthaalruimte van de kerk tijd om elkaar, met rustgevende woorden van hun leerkracht Engels en begeleidster Oksana, te leren kennen.

En ja, het doet ook pijn om te voelen dat deze kinderen (de nieuwe groep is tussen 9 & 11 jaar) al meer dan 4 jaar in oorlog leven (+ 2 jaar Corona) en dus ‘gewoon’ zijn aan een leven met beperkingen. Zonder tijd van stilte, rust, spelen, onafgebroken slapen, erop uit gaan, je zin doen, lekker eten, dagelijkse hygiëne en noden, naar school en vrije tijd zoals wij normaal vinden. Hun ‘normaal’ is voor ons een abnormaal en onvatbaar bestaan. Hun mama’s/ouders beseffen dat en zijn dan ook ontzettend dankbaar dat hun kostbaarste bezit, hun kind, even het geluk kan beleven van een normaal leven zonder angst.
Laten we samen hopen dat ook de 🌞 van de partij is, dat maakt het allemaal een stukje zorgelozer.

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie! Maak er een vredevolle rusttijd van met kwaliteitsvolle momenten met het gezin!
Het Euro-Children-team

Nieuwsbrief 2026/1

4 jaar oorlog!!!

Op 24 februari 2026 stonden we opnieuw stil, maakten we het even stil, ontstaken een kaars, pinkten een traan weg, slaakten hoofdschuddend een diepe zucht… We voelen ons verbonden in verdriet met onze Oekraïense gastkinderen, hun ouders en familie en onze plaatselijke medewerkers,. Vanop afstand leven we met hen mee.
Onze Oekraïense verantwoordelijke Oksana vroegen we of ze kon verwoorden wat die voorbije jaren voor haar/hen betekenen en kregen onderstaande getuigenis:

Ik weet niet of dit genoeg is. Maar eerlijk gezegd was het best moeilijk om te schrijven. Ik heb geprobeerd om niet te emotioneel en gevoelig te zijn, maar dat is gewoon onmogelijk.

Het leven in Oekraïne na vier jaar oorlog

Vier jaar grootschalige oorlog, die in 2022 door Vladimir Poetin tegen Oekraïne werd ontketend, is een periode van diepgaand verlies en ontberingen, maar tegelijkertijd van buitengewone eenheid voor de Oekraïners geworden. Sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn grootschalige invasie begon, leeft het land onder constante dreiging, met luchtalarmen, pijnlijke verliezen en een voortdurende strijd voor vrijheid. Maar te midden van dit lijden is er een nieuwe kwaliteit in de samenleving ontstaan: veerkracht, wederzijdse steun en een verdiept gevoel van nationale identiteit.

   Zes maanden zat ik dagelijks uren in de schuilkelder.

De dagelijkse realiteit

Het leven van Oekraïners is drastisch veranderd. Luchtalarmen, schuilkelders, stroomuitval en dagelijks nieuws van het front zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven. Miljoenen mensen werden gedwongen hun huis te verlaten, sommigen zijn naar het buitenland gegaan, terwijl anderen in eigen land ontheemd zijn geraakt. Veel families leven gescheiden: sommige familieleden dienen in de Oekraïense strijdkrachten, anderen zijn vrijwilliger en velen blijven werken om de nationale economie te ondersteunen. Kinderen studeren te midden van luchtalarmen in een combinatie van online en fysiek onderwijs. Scholen richten schuilkelders in, leraren beheersen online technologieën en ouders leren werk te combineren met de constante zorg voor de veiligheid van hun gezin. Ondanks alles gaat het onderwijs door – als symbool van veerkracht en vertrouwen in de toekomst.

   Een van de schuilplaatsen op onze school

Economie en werk

De oorlog heeft de economie een zware klap toegebracht. Verwoeste bedrijven, beschadigde infrastructuur en met mijnen bezaaide velden en gebieden hebben allemaal invloed gehad op de productie en de werkgelegenheid. Tegelijkertijd hebben Oekraïense bedrijven flexibiliteit getoond: bedrijven zijn verhuisd, hebben nieuwe activiteiten ontplooid en de internationale markt betreden. Kleine en middelgrote ondernemingen zijn een belangrijke pijler van de economische stabiliteit geworden. Samen met internationale partners werkt de staat aan het herstel van het energiesysteem, de ondersteuning van ondernemers en de uitbreiding van digitale diensten. Zelfs onder extreem moeilijke omstandigheden blijft het land zich ontwikkelen.

   Samen schuilen met onze buren

Vrijwilligerswerk en samenhorigheid

Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze jaren is een ongekende golf van vrijwilligerswerk. Duizenden mensen hebben zich verenigd om soldaten, ontheemden, ziekenhuizen en kinderen te helpen. Gewone burgers zamelen geld in voor voertuigen, drones en medische apparatuur. De vrijwilligersbeweging is uitgegroeid tot de morele ruggengraat van de samenleving. Tegelijkertijd hebben Oekraïners een hernieuwd besef gekregen van de waarde van vrijheid, taal en cultuur. Oekraïense boeken, muziek en films zijn steeds populairder geworden. De nationale identiteit is versterkt en het steunen van de strijdkrachten is voor de meeste burgers een erezaak geworden.

   Zonder elektriciteit in de schuilplaats

De psychologische dimensie

Vier jaar oorlog betekenen constante emotionele spanning. Angst voor dierbaren, uitputting en de pijn van verlies laten diepe sporen na in het hart van mensen. Tegelijkertijd leert de samenleving openlijk te praten over geestelijke gezondheid, elkaar te steunen en professionele hulp te zoeken wanneer dat nodig is.

   Nu is onze schuilplaats de gang, omdat onze kelder bezet is door ratten

Kijkend naar de toekomst

Ondanks alle moeilijkheden behouden Oekraïners het vertrouwen in de overwinning en in de wederopbouw van het land. Het herbouwen van steden en dorpen, het repatriëren van mensen, de integratie van veteranen en de ontwikkeling van de economie behoren tot de belangrijkste uitdagingen voor de komende jaren. Maar de belangrijkste verworvenheid van deze vier jaar is de eenheid en het besef van innerlijke kracht.
Het leven in Oekraïne is tijdens deze oorlogsjaren moeilijker en pijnlijker geworden, maar ook betekenisvoller. Het kenmerkt zich door meer solidariteit, verantwoordelijkheid en liefde voor het vaderland. En het is deze innerlijke kracht die ons doet geloven dat na de duisternis het licht zeker zal aanbreken.

Oksana Hrezhenie – Ivano-Frankivsk

 

Nieuwsbrief 2025/4

Beste lezer,

Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.

Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.

Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.

Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.

Ook voor jullie, lieve lezers,

Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!

Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Nieuwsbrief 2025/3

Lieve lezers,

Op 25 juli verscheen op de Facebookpagina van het Lyceum N°1 een Reel – en kan je ook op onze FB-pagina terugvinden – met een reeks sprekende foto’s en onderstaande (vertaalde) veelzeggende tekst:

Vakantie in België – is het een sprookje? Nee hoor! Het is een fantastische realiteit! Dit jaar kregen 29 studenten van Lyceum nr.1 een unieke kans: van 1 juli tot 21 juli 2025 woonden ze in Belgische families. Een fantastisch land met ongelooflijke mensen die hun huis en hart openden! De kinderen zijn blij en dankbaar. De gezinnen die ontvingen zijn ontroerd, blij mee te hebben gedaan aan het programma welzijn en rust voor kinderen uit Oekraïne. De glimlach en tranen in de ogen van de Belgische gastgezinnen zijn het beste bewijs dat elke minuut van deze reis de moeite waard was. Vanuit Ekeren (Antwerpen) begon dit magische verhaal toen deze kinderen naar hun nieuwe families gingen.

💛 Veel dank aan iedereen die dit sprookje waar maakte: de Belgische families, het Euro-Children- team onder leiding van Ann Van Coile, de Ambassade van België in Oekraïne, de administratie van het lyceum en de leraren: Oksana Grezhene, Svitlana Rudyk, Olsa Yaroshevych, die meewerkten aan het project.

Bedankt voor jullie zorg, liefde, aandacht en steun! Deze zomer blijft voor altijd in hun kinderhartjes!

We werden door de schooldirectie opnieuw verwend met 2 mooie schilderijen waarvan we eentje hebben achter gelaten bij Hugo in de Sint-Laurentius-kerk te Ekeren, onze aankomst- en vertrekplek.

Inderdaad, deze zomer mochten we voor de 3e maal kwetsbare Oekraïense kinderen 3 weken rust en vrede bezorgen:

  • 13 gastgezinnen nodigden opnieuw 17 kinderen uit die vorige zomer(s) bij hen op vakantie kwamen + 1 zusje mocht mee
  • 11 nieuwe meisjes en jongens tussen 9 & 11 jaar waren voor de eerste keer welkom in 8 nieuwe gastgezinnen.

Ook al stonden 32 kinderen vertrekkensklaar, toch lukte het niet voor 3 kinderen om deze vakantie aan te vangen.

Het 12e nieuwe UA-kind was de dag van vertrek zwaar ziek en kon de bus niet op… van tegenslag gesproken.

Door de verzwakkende gezondheidstoestand van hun gastouder Renée was het ook voor de gastkinderen Anna & Ivanna tot de laatste week afwachten of ze de reis voor de 3e keer konden maken. Dit was spijtig genoeg niet meer mogelijk en op 2 september kregen we van gastouder Stephen het droevige overlijdensbericht… Een verdriet dat we hier en in Oekraïne delen.

Maar de grootste dank, die gaat uiteraard naar onze 21 gastgezinnen! Het zijn zij die het verschil maken voor deze 29 kinderen die terugreden naar hun land, waar oorlog steeds meer voelbaar wordt!! D A N K J E W E L en tot… volgend jaar!!!

Nieuwsbrief 2025/2

Beste vrienden,

Begin deze junimaand konden we aan Oksana, onze Oekraïense verantwoordelijke en leerkracht Engels aan het Lyceum N°1 in Ivano-Frankivsk, 12 namen van kandidaat gastkinderen meedelen uit hun selectie kwetsbare jongeren die de kans krijgen om deze Zomer 2025 op vakantie te komen. Het even kind zijn, vakantie beleven, weg zijn van oorlog, rust en gezelligheid ervaren in een warm gezin… kunnen we aanbieden dankzij 8 nieuwe gastgezinnen die hun 🏠 en❤️ openstellen. De dankbaarheid was groot en haar antwoordmail rakend: Yesterday I contacted all the parents of new children and informed them about the invitations. All are incredibly happy and thankful for this opportunity for their children to have their dream holiday. Some of the mothers were crying from happiness!!! Thank you and the whole team for this opportunity for our kids!!!

Niet alleen deze 12 nieuwe kinderen zullen op 1 juli in Antwerpen worden opgewacht door hun gastgezin. Ook 17 kinderen van vorig jaar (+ 1 zusje) zijn opnieuw uitgenodigd. Dit wordt gegarandeerd een warm en emotioneel weerzien! Zij kijken uit naar die vakantie waar eten rijkelijk aanwezig is, kan gespeeld worden zonder angsten of sirenes, ze verwend worden met een uitstap. Dingen die gewoon niet mogelijk zijn door deze aanslepende oorlog. Alles is nu onmenselijk duur en de uitputting is groot. Want stel je voor, dat je als ouder voor enkele dagen basisinkopen 3.000 UAH (Grivna) of 63€ moet leertellen van je maandloon van 250€. Dat laatstejaarsleerlingen tijdens hun staatseindexamen waarbij ze de testen van 4 hoofdvakken moeten afleggen op 1 dag, 4 x onderbroken worden door luchtalarm. Ze snel naar de schoolschuilkelders moeten rennen en hup, hun examen terug hervatten… Je begrijpt dan ook dat we blij, HEEL BLIJ zijn, dat we toch 30 kinderen vakantiegeluk kunnen bezorgen. OK, het is misschien een druppel op een hete plaat, maar elk kind is er eentje meer… zo 30 maal!!

Als je dit leest, zullen zij vermoedelijk net zijn aangekomen. 👍 met ons mee, dat de 🌞 ook rijkelijk aanwezig is. Zo worden dit feestelijke en heerlijke 3 weken voor deze Oekraïense kinderen & onze 21 prachtige gastgezinnen!

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsvolle momenten van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2025/1

Beste Euro-Children-vrienden,

In deze heel bizarre tijd waar oorlog niet weg te denken is, waar meerdere wereldleiders hemel en aarde bewegen om gesprekken op te starten in de hoop ‘vrede’ te bekomen… wordt globale onrust groter en verdeeldheid tastbaarder. Elke dag lijkt een nieuwe episode. Wat het verhaal zal zijn op het ogenblik dat jullie dit tijdschrift in de bus vinden, is een gissen. Wij, met onze organisatie, hopen, duimen, bidden mee voor een leven van rust en vrede in Oekraïne en in de vele andere regio’s waar de bevolking slachtoffer is van deze bewapende conflicten. Een ‘hoop’ die ook onze nieuwjaarswens was. Zal Pasen deze vreugde brengen?

Dat het leven voor onze Oekraïense gezinnen na 3 jaar oorlog zwaar doorweegt, zal je kunnen lezen in de rakende getuigenis van  de mama van gastkind Seva. En… dat zo’n 3 weken weg uit deze harde realiteit een kind ook eventjes ‘gewoon gelukkig zijn’ bezorgt, bevestigt gelijktijdig ons doel. Maar, we willen meer, veel meer! Ja, meer kinderen die kans geven om eventjes vakantie te  beleven in een warm gezin. Dankbaar zijn we dat sinds onze gezellige nieuwjaarsdrink – meer hierover in het artikel op p3  – enkele gastouders zich spontaan engageerden om in hun leefwereld of gemeente, actief promotie te maken voor Euro-Children en zo te helpen bij de zoektocht naar nieuwe gastgezinnen… en dit leverde al vruchten af.

Vele kinderen zijn heruitgenodigd in hun gastgezin en dat doet ons zo’n deugd. Maar nog veel kwetsbare mama’s kloppen aan met de vraag of ook hun kind die kans kan krijgen en wachten vol ongeduld en hoop op een uitnodiging. Uiteraard zouden we heel graag JA zeggen, maar dit kan niet zonder een aantal NIEUWE GASTGEZINNEN.

Dus… hierbij een NIEUWE  EN  DRINGENDE  OPROEP:    🙏
Bezorg jij een Oekraïens meisje of jongen tussen de 9 & 11 jaar zo’n zorgeloze vakantie?
Kan er in jullie gezin een extra bedje opgemaakt en een bordje bijgezet van 01 t/m 21/07/2025? Maak jij deze droom waar? Of help je mee zoeken naar nieuwe gastgezinnen?
Neem vrijblijvend contact op, dan vertellen we jou graag hoe het is om gastgezin te zijn.
Om organisatorische redenen moeten aanvragen binnen zijn vóór 1 mei 2025!

Nieuwsbrief 2024/4

Beste lezer,

Hoewel Kerst met rasse schreden dichterbij komt – de tijd van vrede, vreugde en zaligheid – komen meer en meer wrede en onrustwekkende berichten onze huiskamer binnen. Oorlog, geweld, invallen, mensen op de vlucht,… het is dagelijkse kost. Verschrikkelijk toch? Zal die droom van wereldvrede ooit werkelijkheid worden? Kan de mensheid nog steeds niet leren uit de wreedheden van het verleden?

We beseffen dat vooral grootheden met macht bepalen of er onrust of vrede is in een regio en we als kleine burger hierin geen invloed hebben. Toch zijn er mensen die blijven geloven dat we de wereld, voor hen die dit moeten ondergaan, een beetje mooier kunnen maken. Zo ook Euro-Children. Wij blijven ons, sinds 1956 inzetten om kinderen even weg te halen uit hun leven vol beperkingen en uit te nodigen voor een vakantie in warme gastgezinnen in onze vredevolle regio. En dat beloond! Dat konden we opnieuw ervaren vorig zomer toen we 28 Oekraïense kinderen eventjes een vakantie weg van oorlog konden bezorgen. Dit maakte niet alleen hun jonge leven opeens gelukkiger, maar ook onze 22 gastouders en hun (klein)kinderen mochten dit extra geluk ervaren. Zo’n gastvrijheid maakt je als individu heel rijk, geloof ons.

Dat het voor de Oekraïense bevolking, na meer dan 1.000 dagen oorlog, zwaar en uitzichtloos wordt, hoorden we in ons laatste contact met Oksana, de verantwoordelijke ter plaatse. Kinderen zijn hiervan, zoals steeds, de dupe. Zij zijn belemmerd in hun opgroeien, kunnen niet zorgeloos buiten spelen, onderwijs volgen op een normale manier, kind zijn… Het zal je dan ook niet verwonderen dat dit groepje kinderen kracht en hoop haalt uit het vooruitzicht volgende zomer terug welkom te zijn in hun Vlaamse thuis. Hoop doet leven!

Die mooie ervaring wordt uiteraard gedeeld met de andere kinderen van het Lyceum N°1 te Ivano-Frankivsk (van waar de kinderen worden geselecteerd), waardoor ook deze kinderen verlangen om dit geluk te mogen beleven. De schooldirectie hoopt dan ook aan meer kwetsbare kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie (bovenop het oorlogsverdriet) het fijne nieuws te kunnen brengen dat ook zij 3 weken op vakantie kunnen in juli 2025.

Daarom zijn we dus op zoek naar NIEUWE GASTGEZINNEN. Zonder nieuwe gezinnen kunnen immers geen nieuwe kinderen komen. Daarom hebben we jouw hulp, lieve lezers, ECHT nodig. Verspreid onze affiche of deel onze berichten. Ook deze kleine inspanning is een grote hulp. Zo help je mee om die wereld van vandaag een stukje mooier te maken.

Of wordt jouw huis een thuis voor dat kind in oorlog?

Een warme kerstgroet van het Euro-Children-Team en…
van Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Een Zalige Kersttijd &
een wens van (wereld)Vrede in 2025!!

Nieuwsbrief 2024/3

Beste Vrienden

De vakantie is voorbij… dus ook onze Zomer 2024! Hoe het was?

Het was een ongelooflijk blij en hartelijk weerzien van 20 kinderen die opnieuw welkom waren in de 17 gastgezinnen van vorig jaar!! 2 zusjes werden zelfs mee uitgenodigd en 1 nieuw gastkind in deze gezinnen. 5 nieuwe gastgezinnen stonden eveneens wat zenuwachtig klaar op 29 juni om een onbekend meisje of die jongen 3 weken in hun thuis te ontvangen, de start van een nieuw en spannend avontuur!

Deze 2e editie met 28 Oekraïense kinderen was een stuk rustiger dan vorig jaar. Logisch, een nieuw project voor ons én voor de mensen ter plaatse moet door een leerproces. Deze keer was onze samenwerking rechtstreeks met het Lyceum n°1 uit Ivano-Frankivsk en haar schoolteam, wat het een stukje makkelijker maakte. Zij, en vooral Oksana – een leerkracht Engels en begeleidster tijdens het verblijf hier – kenden ons team al wisten al meer wat zo’n vakantie bij gastgezinnen inhoudt. Ook wij begrepen nu beter hoe de situatie ter plaatse is, wat de verschillen met onze cultuur en gewoontes zijn en hoe erg de inpakt van die vreselijke oorlog is op hun dagelijks leven.

Zo vertelden we reeds in ons vorig tijdschrift – en hoorden we recent opnieuw in de media – dat er beperkingen zijn in de energievoorzieningen in gans Oekraïne door aanvallen op centrales waardoor de inwoners slechts enkele uren per dag (nu zelfs onaangekondigd!) over elektriciteit beschikken. Iedere dag ontvangen ze op hun smartphone het schema met de uren wanneer er wel (groen) en geen (rood) elektriciteit is! Zo krijgt ook Oksana elke avond dit schema voor haar woonzone (4.2) dat de daaropvolgende dag voor haar gezin en buurt van toepassing is. Dit is uiteraard een voorbeeld om aan te tonen dat deze kinderen niet meer op een normaal ritme leven. Ze eten, spelen als er voorzieningen zijn. Schooluren worden aangepast en kinderen gaan op geen logisch tijdstip douchen, slapen… wat niet altijd makkelijk was om deze ongewone gewoontes die ze thuis in Oekraïne hebben, tijdens deze 3 weken te wijzigen naar onze gewoontes. Ook dit was een uitdaging voor onze gastgezinnen…

Dat de dankbaarheid groot is van deze Oekraïense ouders, mogen onze gastouders ook ervaren. Bij de opstart is het voor die mama’s wel wat moeilijk om hun kind toe te vertrouwen aan een ongekend gezin, maar dag na dag wordt ook dit contact sterker en voelen onze gastmama’s deze verbondenheid. Ook de schooldirectie uitte heel hard haar dankbaarheid voor de kansen die deze kinderen krijgen via onze VZW. Bij aankomst ontvingen we een ‘Certificate – An honorable member of Lyceum N°1’’ en bij vertrek brachten de 2 leerkrachten-busbegeleidsters Myroslava & Svetlana nog 2 schilderijen mee om in ons ons kantoortje te hangen en aan het bestuur te overhandigen + typische kruidenthee die we graag bij een komende ontmoeting met onze (kandidaat)gezinnen zullen schenken. Zelfs een vakantieverslag verscheen dd. 26/08/2024 op de FB-pagina van de school https://www.facebook.com/school1.if.ua

Bij het wegrijden van de bus op 21 juli was er uiteraard de pijn van afscheid, maar ook een warm gevoel, dat we opnieuw 28 kinderen even gelukkig konden maken met hoop op ‘volgend jaar’. De inzet van ons team was groot, dat geeft op dat moment niet alleen voldoening, maar vooral een ware dankbaarheid t.o.v. onze gastgezinnen. Jullie zijn geweldig, jullie maken het verschil in deze harde wereld!! We hopen dat jullie, net als deze kinderen, volgend jaar terug paraat staan… met wat nieuwe gastouders (pas dan kunnen meer kinderen komen) want die vrede is nog veraf…

Nieuwsbrief 2024/2

Beste vrienden,

De zomer staat letterlijk voor de deur en de 🌞 heeft zich eindelijk laten zien de voorbije dagen. Oef! Dit betekent voor vele kinderen en jongeren: VAKANTIE!! Een tijd om even het gewone, zoals school en studies achterwege te laten en volop te genieten van ontspanning. Toch een herkansing in de vakantie, dan wensen we die studenten de moed en kracht om er opnieuw voor te gaan!

Ook voor onze jongeren in Oekraïne is het al zomervakantie. Sinds 15 juni zijn ze vrij… al zal ontspannen er niet echt inzitten. De laatste weken is de elektriciteitsvoorziening een groot probleem in het ganse land – je hoorde vermoedelijk ook in de nieuwsberichten over de dagelijkse aanvallen op hun energiecentrales – en dat mochten we letterlijk ervaren. Aan het einde van onze voorbereidingstijd, plannen we met onze UA-partners wekelijks een afspraak en gebeuren meerdere whatsappgesprekken. Tot het laatste moment is het steeds afwachten of dit kan doorgaan. Want ja, zonder elektriciteit of Wifi is het moeilijk of onmogelijk om een online-meeting op te starten of te corresponderen via mail. Soms lukt het met hun smartphone (zo lang hun batterij is opgeladen) en dan zie je aan de andere kant een kaars branden met een silhouet die je lachend begroet. Of plots horen we niets meer en enkele minuten later terug eventjes connectie. Dagelijks ontvangen de inwoners van Ivano-Frankivsk een bericht met de tijdstippen wanneer er wel of niet elektriciteit zal zijn. Stel je voor, tot 9 uren geen voorzieningen! Ja, dan worden we ook stil en wachten rustig af bij deze onhandigheid aan zo’n gesprek. Plots is er terug connectie, dat hoor je aan het Oekraïens gevloek en gemompel mét een excuus (stel je voor!). Soms doet Oksana zelf de moeite om naar een andere zone in de stad te gaan, waar wel elektriciteit wordt verwacht, om ons toch te horen. Zo plichtbewust neemt ze haar taak op zich!

Deze belemmering zorgde ook voor vertraging in haar afhandeling en gesprekken met de psychologe Muroslava en de ouders van de nieuw geselecteerde kinderen. Hierdoor was de administratie pas laat maar gelukkig tijdig geregeld, zodat we onze nieuwe gastgezinnen tegen 11 juni een kindje konden toekennen! Ook hun geduld is werkelijk op de proef gesteld en de vreugde van bevestiging was dan ook heel groot.

Het was ook spannend, tot 17 juni, voor we een akkoord hadden met een transportbedrijf. Niet alleen deze technische belemmering maakten de zoektocht voor Oksana moeilijk, er zijn ook niet veel ondernemingen die over chauffeurs beschikken. Meer en meer mannen worden opgeroepen om te gaan strijden, wat bijgevolg ook invloed heeft op de beschikbaarheid én de prijs. Maar we hebben een overeenkomst!! ZATERDAG 29 JUNI 204 verwelkomen we voor de tweede keer een groepje van 28 kinderen!! Het definitief aantal nieuwe gezinnen is minder dan we hadden gehoopt. Uiteraard hebben we die nodig om deze kwetsbare kinderen – die met velen staan te wachten – op vakantie te laten komen. We zijn dan ook oprecht dankbaar dat 6 nieuwe gezinnen instappen in dit prachtig avontuur. Het maakt ons als VZW, hoe dan ook gelukkig, dat we elk van deze kinderen even kunnen weghalen uit de oorlogsrealiteit (die wij ons niet kunnen voorstellen à net – op 22/06 – een Whatsapp ontvangen: een Russische bominslag in hun stad, 400m van de school en 200m van de woonwijk van onze kinderen!!)

Een DIKKE dankjewel aan de 23 gastgezinnen die hun huis en hart openstellen gedurende deze 3 weken!!! Geniet met jullie gastkind in deze zomerse tijd!! Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsmoment van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2026/3

Net voor we bovenstaande foto namen op 21 juli 2026 met de 31 Oekraïense kinderen, 21 gastgezinnen en vrijwilligers, wou Oksana ons verrassend toespreken. Ze wou haar dankbaarheid uiten om wat al 4 zomers mogelijk is voor enkele kinderen uit haar land in oorlog. We laten u graag delen in haar woorden die voor zich spreken.

Hallo iedereen,
Vandaag wil ik, namens alle Oekraïense kinderen, hun families en iedereen die deel heeft uitgemaakt van hun onvergetelijke reis, onze diepste dankbaarheid uitspreken. Dank aan de prachtige liefdadigheidsorganisatie “Euro-Children” en aan alle leden die deze drie weken mogelijk hebben gemaakt. Jullie vriendelijkheid, inzet en vrijgevigheid hebben onze kinderen iets werkelijk onbetaalbaar gegeven.
Alle geweldige gastgezinnen: dank jullie wel, uit de grond van ons hart. Jullie hebben niet alleen de deuren van jullie huizen geopend, maar ook jullie harten. Jullie hebben onze kinderen verwelkomd als leden van jullie eigen familie, hen omringd met liefde, geduld, zorg en warmte. Jullie gaven hen een plek waar ze gewoon weer kind konden zijn.
De afgelopen drie weken hebben onze kinderen gelachen zonder angst, gespeeld zonder zich zorgen te maken over luchtalarmen, nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe plaatsen ontdekt en mooie herinneringen gecreëerd die hen voor altijd zullen bijblijven. Voor velen van hen was dit de eerste keer in lange tijd dat ze, al was het maar even, de oorlog en de moeilijke realiteit waarmee ze elke dag in Oekraïne worden geconfronteerd, konden vergeten. Jullie gaven hen vrede. Jullie gaven hen hoop. Jullie herinnerden hen eraan dat vriendelijkheid nog altijd bestaat, dat mededogen geen grenzen kent en dat er zelfs in de donkerste tijden mensen zijn die bereid zijn naast hen te staan. Deze drie weken waren veel meer dan zomaar een vakantie. Ze waren een kans om te herstellen en zich veilig te voelen. Zulke geschenken kunnen niet worden gemeten en zullen nooit worden vergeten.
Dank jullie wel dat jullie in onze kinderen geloven. De vriendschap tussen onze landen is sterker geworden dankzij mensen zoals jullie. Jullie zijn deel geworden van ons verhaal en wij hopen dat wij deel zijn geworden van jullie verhaal.
Uit de grond van ons hart: dankjewel voor elke knuffel, elke glimlach, elk vriendelijk woord, elke gedeelde maaltijd, elk avontuur en elk moment van liefde dat jullie onze kinderen hebben gegeven.
Moge jullie vriendelijkheid honderdvoudig naar jullie terugkeren.
Dank jullie wel. Wij zullen nooit vergeten wat jullie voor ons hebben gedaan!

Oksana Hrezhenie
Verantwoordelijke van ons UA-project – Leerkracht ENG van het Lyceum N°1, Ivano-Frankivsk

Maar ook onze dankbaarheid is groot t.o.v. Oksana. Voor haar organisatie-inzet ter plaatse, de vertrouwensband die ze creëert met deze schoolkinderen en hun ouders én om gedurende deze 3 weken mee te reizen als back-up voor hen. DANKJEWEL, Oksana!
En vergeten we de 2 leerkrachten Svetlana & Olha niet, die opnieuw deze 4 x 1750 km afleggen of 4 x meer dan 30u per rit, enkel om deze groep kinderen op de bus te begeleiden. BEDANKT!!
Dat onze EC-familie gastgezinnen samenbrengt met een gouden hart was op 01/07 opnieuw zo voelbaar. Zeker toen gastouders Linda & Arnold bij de laattijdige aankomst van de bus, deze kinderen toch wilden verwennen met iets stevigs en een drankje…want ze zullen hevig honger en dorst hebben na die vele uren op de bus (33u30!! o.a. door een lang oponthoud aan de Oekraïense-Poolse grens). Spontaan reden ze snel naar de plaatselijke Colruyt en schonken zo elkeen een wafel, sapje en mandarijn! MERCI!!! Ja, dat zijn EC-gezinnen…

 

Nieuwsbrief 2026/2

Beste vrienden,

Na hectische weken in mei en (vooral) juni, is het steeds aftellen en uitkijken naar 1 juli (net wanneer dit tijdschrift bij jullie in de bus valt)… want dan komen ze eraan: de 34 kinderen uit Ivano-Frankivsk! Dit is enkel mogelijk dankzij 22 warme en hartelijke gastgezinnen die hun 🏠 en ❤️ openstellen gedurende 3 weken in deze zomervakantie. Dat wij met onze organisatie niet de enigen zijn die verlangen naar die dag, zal je kunnen lezen in het mooie gedicht hiernaast, welke gastouder Kim ons bezorgde.

Ja, het is steeds een intense vreugde wanneer de bus de parking van de Sint-Laurentiuskerk in Ekeren oprijdt en 21 kinderen en jongeren – ja, ze worden groot, want sommigen komen al voor de 4e keer – letterlijk in de armen van hun gastouders vliegen. Ze zijn terug thuis!
Voor de 13 Oekraïense kinderen die voor de eerste keer die lange trip maken, is het, net zoals voor onze 9 nieuwe gastgezinnen wat zenuwachtig popelen naar dit moment. Gelukkig duurt dit niet lang, want we maken in de onthaalruimte van de kerk tijd om elkaar, met rustgevende woorden van hun leerkracht Engels en begeleidster Oksana, te leren kennen.

En ja, het doet ook pijn om te voelen dat deze kinderen (de nieuwe groep is tussen 9 & 11 jaar) al meer dan 4 jaar in oorlog leven (+ 2 jaar Corona) en dus ‘gewoon’ zijn aan een leven met beperkingen. Zonder tijd van stilte, rust, spelen, onafgebroken slapen, erop uit gaan, je zin doen, lekker eten, dagelijkse hygiëne en noden, naar school en vrije tijd zoals wij normaal vinden. Hun ‘normaal’ is voor ons een abnormaal en onvatbaar bestaan. Hun mama’s/ouders beseffen dat en zijn dan ook ontzettend dankbaar dat hun kostbaarste bezit, hun kind, even het geluk kan beleven van een normaal leven zonder angst.
Laten we samen hopen dat ook de 🌞 van de partij is, dat maakt het allemaal een stukje zorgelozer.

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie! Maak er een vredevolle rusttijd van met kwaliteitsvolle momenten met het gezin!
Het Euro-Children-team

Nieuwsbrief 2026/1

4 jaar oorlog!!!

Op 24 februari 2026 stonden we opnieuw stil, maakten we het even stil, ontstaken een kaars, pinkten een traan weg, slaakten hoofdschuddend een diepe zucht… We voelen ons verbonden in verdriet met onze Oekraïense gastkinderen, hun ouders en familie en onze plaatselijke medewerkers,. Vanop afstand leven we met hen mee.
Onze Oekraïense verantwoordelijke Oksana vroegen we of ze kon verwoorden wat die voorbije jaren voor haar/hen betekenen en kregen onderstaande getuigenis:

Ik weet niet of dit genoeg is. Maar eerlijk gezegd was het best moeilijk om te schrijven. Ik heb geprobeerd om niet te emotioneel en gevoelig te zijn, maar dat is gewoon onmogelijk.

Het leven in Oekraïne na vier jaar oorlog

Vier jaar grootschalige oorlog, die in 2022 door Vladimir Poetin tegen Oekraïne werd ontketend, is een periode van diepgaand verlies en ontberingen, maar tegelijkertijd van buitengewone eenheid voor de Oekraïners geworden. Sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn grootschalige invasie begon, leeft het land onder constante dreiging, met luchtalarmen, pijnlijke verliezen en een voortdurende strijd voor vrijheid. Maar te midden van dit lijden is er een nieuwe kwaliteit in de samenleving ontstaan: veerkracht, wederzijdse steun en een verdiept gevoel van nationale identiteit.

   Zes maanden zat ik dagelijks uren in de schuilkelder.

De dagelijkse realiteit

Het leven van Oekraïners is drastisch veranderd. Luchtalarmen, schuilkelders, stroomuitval en dagelijks nieuws van het front zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven. Miljoenen mensen werden gedwongen hun huis te verlaten, sommigen zijn naar het buitenland gegaan, terwijl anderen in eigen land ontheemd zijn geraakt. Veel families leven gescheiden: sommige familieleden dienen in de Oekraïense strijdkrachten, anderen zijn vrijwilliger en velen blijven werken om de nationale economie te ondersteunen. Kinderen studeren te midden van luchtalarmen in een combinatie van online en fysiek onderwijs. Scholen richten schuilkelders in, leraren beheersen online technologieën en ouders leren werk te combineren met de constante zorg voor de veiligheid van hun gezin. Ondanks alles gaat het onderwijs door – als symbool van veerkracht en vertrouwen in de toekomst.

   Een van de schuilplaatsen op onze school

Economie en werk

De oorlog heeft de economie een zware klap toegebracht. Verwoeste bedrijven, beschadigde infrastructuur en met mijnen bezaaide velden en gebieden hebben allemaal invloed gehad op de productie en de werkgelegenheid. Tegelijkertijd hebben Oekraïense bedrijven flexibiliteit getoond: bedrijven zijn verhuisd, hebben nieuwe activiteiten ontplooid en de internationale markt betreden. Kleine en middelgrote ondernemingen zijn een belangrijke pijler van de economische stabiliteit geworden. Samen met internationale partners werkt de staat aan het herstel van het energiesysteem, de ondersteuning van ondernemers en de uitbreiding van digitale diensten. Zelfs onder extreem moeilijke omstandigheden blijft het land zich ontwikkelen.

   Samen schuilen met onze buren

Vrijwilligerswerk en samenhorigheid

Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze jaren is een ongekende golf van vrijwilligerswerk. Duizenden mensen hebben zich verenigd om soldaten, ontheemden, ziekenhuizen en kinderen te helpen. Gewone burgers zamelen geld in voor voertuigen, drones en medische apparatuur. De vrijwilligersbeweging is uitgegroeid tot de morele ruggengraat van de samenleving. Tegelijkertijd hebben Oekraïners een hernieuwd besef gekregen van de waarde van vrijheid, taal en cultuur. Oekraïense boeken, muziek en films zijn steeds populairder geworden. De nationale identiteit is versterkt en het steunen van de strijdkrachten is voor de meeste burgers een erezaak geworden.

   Zonder elektriciteit in de schuilplaats

De psychologische dimensie

Vier jaar oorlog betekenen constante emotionele spanning. Angst voor dierbaren, uitputting en de pijn van verlies laten diepe sporen na in het hart van mensen. Tegelijkertijd leert de samenleving openlijk te praten over geestelijke gezondheid, elkaar te steunen en professionele hulp te zoeken wanneer dat nodig is.

   Nu is onze schuilplaats de gang, omdat onze kelder bezet is door ratten

Kijkend naar de toekomst

Ondanks alle moeilijkheden behouden Oekraïners het vertrouwen in de overwinning en in de wederopbouw van het land. Het herbouwen van steden en dorpen, het repatriëren van mensen, de integratie van veteranen en de ontwikkeling van de economie behoren tot de belangrijkste uitdagingen voor de komende jaren. Maar de belangrijkste verworvenheid van deze vier jaar is de eenheid en het besef van innerlijke kracht.
Het leven in Oekraïne is tijdens deze oorlogsjaren moeilijker en pijnlijker geworden, maar ook betekenisvoller. Het kenmerkt zich door meer solidariteit, verantwoordelijkheid en liefde voor het vaderland. En het is deze innerlijke kracht die ons doet geloven dat na de duisternis het licht zeker zal aanbreken.

Oksana Hrezhenie – Ivano-Frankivsk

 

Nieuwsbrief 2025/4

Beste lezer,

Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.

Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.

Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.

Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.

Ook voor jullie, lieve lezers,

Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!

Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Nieuwsbrief 2025/3

Lieve lezers,

Op 25 juli verscheen op de Facebookpagina van het Lyceum N°1 een Reel – en kan je ook op onze FB-pagina terugvinden – met een reeks sprekende foto’s en onderstaande (vertaalde) veelzeggende tekst:

Vakantie in België – is het een sprookje? Nee hoor! Het is een fantastische realiteit! Dit jaar kregen 29 studenten van Lyceum nr.1 een unieke kans: van 1 juli tot 21 juli 2025 woonden ze in Belgische families. Een fantastisch land met ongelooflijke mensen die hun huis en hart openden! De kinderen zijn blij en dankbaar. De gezinnen die ontvingen zijn ontroerd, blij mee te hebben gedaan aan het programma welzijn en rust voor kinderen uit Oekraïne. De glimlach en tranen in de ogen van de Belgische gastgezinnen zijn het beste bewijs dat elke minuut van deze reis de moeite waard was. Vanuit Ekeren (Antwerpen) begon dit magische verhaal toen deze kinderen naar hun nieuwe families gingen.

💛 Veel dank aan iedereen die dit sprookje waar maakte: de Belgische families, het Euro-Children- team onder leiding van Ann Van Coile, de Ambassade van België in Oekraïne, de administratie van het lyceum en de leraren: Oksana Grezhene, Svitlana Rudyk, Olsa Yaroshevych, die meewerkten aan het project.

Bedankt voor jullie zorg, liefde, aandacht en steun! Deze zomer blijft voor altijd in hun kinderhartjes!

We werden door de schooldirectie opnieuw verwend met 2 mooie schilderijen waarvan we eentje hebben achter gelaten bij Hugo in de Sint-Laurentius-kerk te Ekeren, onze aankomst- en vertrekplek.

Inderdaad, deze zomer mochten we voor de 3e maal kwetsbare Oekraïense kinderen 3 weken rust en vrede bezorgen:

  • 13 gastgezinnen nodigden opnieuw 17 kinderen uit die vorige zomer(s) bij hen op vakantie kwamen + 1 zusje mocht mee
  • 11 nieuwe meisjes en jongens tussen 9 & 11 jaar waren voor de eerste keer welkom in 8 nieuwe gastgezinnen.

Ook al stonden 32 kinderen vertrekkensklaar, toch lukte het niet voor 3 kinderen om deze vakantie aan te vangen.

Het 12e nieuwe UA-kind was de dag van vertrek zwaar ziek en kon de bus niet op… van tegenslag gesproken.

Door de verzwakkende gezondheidstoestand van hun gastouder Renée was het ook voor de gastkinderen Anna & Ivanna tot de laatste week afwachten of ze de reis voor de 3e keer konden maken. Dit was spijtig genoeg niet meer mogelijk en op 2 september kregen we van gastouder Stephen het droevige overlijdensbericht… Een verdriet dat we hier en in Oekraïne delen.

Maar de grootste dank, die gaat uiteraard naar onze 21 gastgezinnen! Het zijn zij die het verschil maken voor deze 29 kinderen die terugreden naar hun land, waar oorlog steeds meer voelbaar wordt!! D A N K J E W E L en tot… volgend jaar!!!

Nieuwsbrief 2025/2

Beste vrienden,

Begin deze junimaand konden we aan Oksana, onze Oekraïense verantwoordelijke en leerkracht Engels aan het Lyceum N°1 in Ivano-Frankivsk, 12 namen van kandidaat gastkinderen meedelen uit hun selectie kwetsbare jongeren die de kans krijgen om deze Zomer 2025 op vakantie te komen. Het even kind zijn, vakantie beleven, weg zijn van oorlog, rust en gezelligheid ervaren in een warm gezin… kunnen we aanbieden dankzij 8 nieuwe gastgezinnen die hun 🏠 en❤️ openstellen. De dankbaarheid was groot en haar antwoordmail rakend: Yesterday I contacted all the parents of new children and informed them about the invitations. All are incredibly happy and thankful for this opportunity for their children to have their dream holiday. Some of the mothers were crying from happiness!!! Thank you and the whole team for this opportunity for our kids!!!

Niet alleen deze 12 nieuwe kinderen zullen op 1 juli in Antwerpen worden opgewacht door hun gastgezin. Ook 17 kinderen van vorig jaar (+ 1 zusje) zijn opnieuw uitgenodigd. Dit wordt gegarandeerd een warm en emotioneel weerzien! Zij kijken uit naar die vakantie waar eten rijkelijk aanwezig is, kan gespeeld worden zonder angsten of sirenes, ze verwend worden met een uitstap. Dingen die gewoon niet mogelijk zijn door deze aanslepende oorlog. Alles is nu onmenselijk duur en de uitputting is groot. Want stel je voor, dat je als ouder voor enkele dagen basisinkopen 3.000 UAH (Grivna) of 63€ moet leertellen van je maandloon van 250€. Dat laatstejaarsleerlingen tijdens hun staatseindexamen waarbij ze de testen van 4 hoofdvakken moeten afleggen op 1 dag, 4 x onderbroken worden door luchtalarm. Ze snel naar de schoolschuilkelders moeten rennen en hup, hun examen terug hervatten… Je begrijpt dan ook dat we blij, HEEL BLIJ zijn, dat we toch 30 kinderen vakantiegeluk kunnen bezorgen. OK, het is misschien een druppel op een hete plaat, maar elk kind is er eentje meer… zo 30 maal!!

Als je dit leest, zullen zij vermoedelijk net zijn aangekomen. 👍 met ons mee, dat de 🌞 ook rijkelijk aanwezig is. Zo worden dit feestelijke en heerlijke 3 weken voor deze Oekraïense kinderen & onze 21 prachtige gastgezinnen!

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsvolle momenten van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2025/1

Beste Euro-Children-vrienden,

In deze heel bizarre tijd waar oorlog niet weg te denken is, waar meerdere wereldleiders hemel en aarde bewegen om gesprekken op te starten in de hoop ‘vrede’ te bekomen… wordt globale onrust groter en verdeeldheid tastbaarder. Elke dag lijkt een nieuwe episode. Wat het verhaal zal zijn op het ogenblik dat jullie dit tijdschrift in de bus vinden, is een gissen. Wij, met onze organisatie, hopen, duimen, bidden mee voor een leven van rust en vrede in Oekraïne en in de vele andere regio’s waar de bevolking slachtoffer is van deze bewapende conflicten. Een ‘hoop’ die ook onze nieuwjaarswens was. Zal Pasen deze vreugde brengen?

Dat het leven voor onze Oekraïense gezinnen na 3 jaar oorlog zwaar doorweegt, zal je kunnen lezen in de rakende getuigenis van  de mama van gastkind Seva. En… dat zo’n 3 weken weg uit deze harde realiteit een kind ook eventjes ‘gewoon gelukkig zijn’ bezorgt, bevestigt gelijktijdig ons doel. Maar, we willen meer, veel meer! Ja, meer kinderen die kans geven om eventjes vakantie te  beleven in een warm gezin. Dankbaar zijn we dat sinds onze gezellige nieuwjaarsdrink – meer hierover in het artikel op p3  – enkele gastouders zich spontaan engageerden om in hun leefwereld of gemeente, actief promotie te maken voor Euro-Children en zo te helpen bij de zoektocht naar nieuwe gastgezinnen… en dit leverde al vruchten af.

Vele kinderen zijn heruitgenodigd in hun gastgezin en dat doet ons zo’n deugd. Maar nog veel kwetsbare mama’s kloppen aan met de vraag of ook hun kind die kans kan krijgen en wachten vol ongeduld en hoop op een uitnodiging. Uiteraard zouden we heel graag JA zeggen, maar dit kan niet zonder een aantal NIEUWE GASTGEZINNEN.

Dus… hierbij een NIEUWE  EN  DRINGENDE  OPROEP:    🙏
Bezorg jij een Oekraïens meisje of jongen tussen de 9 & 11 jaar zo’n zorgeloze vakantie?
Kan er in jullie gezin een extra bedje opgemaakt en een bordje bijgezet van 01 t/m 21/07/2025? Maak jij deze droom waar? Of help je mee zoeken naar nieuwe gastgezinnen?
Neem vrijblijvend contact op, dan vertellen we jou graag hoe het is om gastgezin te zijn.
Om organisatorische redenen moeten aanvragen binnen zijn vóór 1 mei 2025!

Nieuwsbrief 2024/4

Beste lezer,

Hoewel Kerst met rasse schreden dichterbij komt – de tijd van vrede, vreugde en zaligheid – komen meer en meer wrede en onrustwekkende berichten onze huiskamer binnen. Oorlog, geweld, invallen, mensen op de vlucht,… het is dagelijkse kost. Verschrikkelijk toch? Zal die droom van wereldvrede ooit werkelijkheid worden? Kan de mensheid nog steeds niet leren uit de wreedheden van het verleden?

We beseffen dat vooral grootheden met macht bepalen of er onrust of vrede is in een regio en we als kleine burger hierin geen invloed hebben. Toch zijn er mensen die blijven geloven dat we de wereld, voor hen die dit moeten ondergaan, een beetje mooier kunnen maken. Zo ook Euro-Children. Wij blijven ons, sinds 1956 inzetten om kinderen even weg te halen uit hun leven vol beperkingen en uit te nodigen voor een vakantie in warme gastgezinnen in onze vredevolle regio. En dat beloond! Dat konden we opnieuw ervaren vorig zomer toen we 28 Oekraïense kinderen eventjes een vakantie weg van oorlog konden bezorgen. Dit maakte niet alleen hun jonge leven opeens gelukkiger, maar ook onze 22 gastouders en hun (klein)kinderen mochten dit extra geluk ervaren. Zo’n gastvrijheid maakt je als individu heel rijk, geloof ons.

Dat het voor de Oekraïense bevolking, na meer dan 1.000 dagen oorlog, zwaar en uitzichtloos wordt, hoorden we in ons laatste contact met Oksana, de verantwoordelijke ter plaatse. Kinderen zijn hiervan, zoals steeds, de dupe. Zij zijn belemmerd in hun opgroeien, kunnen niet zorgeloos buiten spelen, onderwijs volgen op een normale manier, kind zijn… Het zal je dan ook niet verwonderen dat dit groepje kinderen kracht en hoop haalt uit het vooruitzicht volgende zomer terug welkom te zijn in hun Vlaamse thuis. Hoop doet leven!

Die mooie ervaring wordt uiteraard gedeeld met de andere kinderen van het Lyceum N°1 te Ivano-Frankivsk (van waar de kinderen worden geselecteerd), waardoor ook deze kinderen verlangen om dit geluk te mogen beleven. De schooldirectie hoopt dan ook aan meer kwetsbare kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie (bovenop het oorlogsverdriet) het fijne nieuws te kunnen brengen dat ook zij 3 weken op vakantie kunnen in juli 2025.

Daarom zijn we dus op zoek naar NIEUWE GASTGEZINNEN. Zonder nieuwe gezinnen kunnen immers geen nieuwe kinderen komen. Daarom hebben we jouw hulp, lieve lezers, ECHT nodig. Verspreid onze affiche of deel onze berichten. Ook deze kleine inspanning is een grote hulp. Zo help je mee om die wereld van vandaag een stukje mooier te maken.

Of wordt jouw huis een thuis voor dat kind in oorlog?

Een warme kerstgroet van het Euro-Children-Team en…
van Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Een Zalige Kersttijd &
een wens van (wereld)Vrede in 2025!!

Nieuwsbrief 2024/3

Beste Vrienden

De vakantie is voorbij… dus ook onze Zomer 2024! Hoe het was?

Het was een ongelooflijk blij en hartelijk weerzien van 20 kinderen die opnieuw welkom waren in de 17 gastgezinnen van vorig jaar!! 2 zusjes werden zelfs mee uitgenodigd en 1 nieuw gastkind in deze gezinnen. 5 nieuwe gastgezinnen stonden eveneens wat zenuwachtig klaar op 29 juni om een onbekend meisje of die jongen 3 weken in hun thuis te ontvangen, de start van een nieuw en spannend avontuur!

Deze 2e editie met 28 Oekraïense kinderen was een stuk rustiger dan vorig jaar. Logisch, een nieuw project voor ons én voor de mensen ter plaatse moet door een leerproces. Deze keer was onze samenwerking rechtstreeks met het Lyceum n°1 uit Ivano-Frankivsk en haar schoolteam, wat het een stukje makkelijker maakte. Zij, en vooral Oksana – een leerkracht Engels en begeleidster tijdens het verblijf hier – kenden ons team al wisten al meer wat zo’n vakantie bij gastgezinnen inhoudt. Ook wij begrepen nu beter hoe de situatie ter plaatse is, wat de verschillen met onze cultuur en gewoontes zijn en hoe erg de inpakt van die vreselijke oorlog is op hun dagelijks leven.

Zo vertelden we reeds in ons vorig tijdschrift – en hoorden we recent opnieuw in de media – dat er beperkingen zijn in de energievoorzieningen in gans Oekraïne door aanvallen op centrales waardoor de inwoners slechts enkele uren per dag (nu zelfs onaangekondigd!) over elektriciteit beschikken. Iedere dag ontvangen ze op hun smartphone het schema met de uren wanneer er wel (groen) en geen (rood) elektriciteit is! Zo krijgt ook Oksana elke avond dit schema voor haar woonzone (4.2) dat de daaropvolgende dag voor haar gezin en buurt van toepassing is. Dit is uiteraard een voorbeeld om aan te tonen dat deze kinderen niet meer op een normaal ritme leven. Ze eten, spelen als er voorzieningen zijn. Schooluren worden aangepast en kinderen gaan op geen logisch tijdstip douchen, slapen… wat niet altijd makkelijk was om deze ongewone gewoontes die ze thuis in Oekraïne hebben, tijdens deze 3 weken te wijzigen naar onze gewoontes. Ook dit was een uitdaging voor onze gastgezinnen…

Dat de dankbaarheid groot is van deze Oekraïense ouders, mogen onze gastouders ook ervaren. Bij de opstart is het voor die mama’s wel wat moeilijk om hun kind toe te vertrouwen aan een ongekend gezin, maar dag na dag wordt ook dit contact sterker en voelen onze gastmama’s deze verbondenheid. Ook de schooldirectie uitte heel hard haar dankbaarheid voor de kansen die deze kinderen krijgen via onze VZW. Bij aankomst ontvingen we een ‘Certificate – An honorable member of Lyceum N°1’’ en bij vertrek brachten de 2 leerkrachten-busbegeleidsters Myroslava & Svetlana nog 2 schilderijen mee om in ons ons kantoortje te hangen en aan het bestuur te overhandigen + typische kruidenthee die we graag bij een komende ontmoeting met onze (kandidaat)gezinnen zullen schenken. Zelfs een vakantieverslag verscheen dd. 26/08/2024 op de FB-pagina van de school https://www.facebook.com/school1.if.ua

Bij het wegrijden van de bus op 21 juli was er uiteraard de pijn van afscheid, maar ook een warm gevoel, dat we opnieuw 28 kinderen even gelukkig konden maken met hoop op ‘volgend jaar’. De inzet van ons team was groot, dat geeft op dat moment niet alleen voldoening, maar vooral een ware dankbaarheid t.o.v. onze gastgezinnen. Jullie zijn geweldig, jullie maken het verschil in deze harde wereld!! We hopen dat jullie, net als deze kinderen, volgend jaar terug paraat staan… met wat nieuwe gastouders (pas dan kunnen meer kinderen komen) want die vrede is nog veraf…

Nieuwsbrief 2024/2

Beste vrienden,

De zomer staat letterlijk voor de deur en de 🌞 heeft zich eindelijk laten zien de voorbije dagen. Oef! Dit betekent voor vele kinderen en jongeren: VAKANTIE!! Een tijd om even het gewone, zoals school en studies achterwege te laten en volop te genieten van ontspanning. Toch een herkansing in de vakantie, dan wensen we die studenten de moed en kracht om er opnieuw voor te gaan!

Ook voor onze jongeren in Oekraïne is het al zomervakantie. Sinds 15 juni zijn ze vrij… al zal ontspannen er niet echt inzitten. De laatste weken is de elektriciteitsvoorziening een groot probleem in het ganse land – je hoorde vermoedelijk ook in de nieuwsberichten over de dagelijkse aanvallen op hun energiecentrales – en dat mochten we letterlijk ervaren. Aan het einde van onze voorbereidingstijd, plannen we met onze UA-partners wekelijks een afspraak en gebeuren meerdere whatsappgesprekken. Tot het laatste moment is het steeds afwachten of dit kan doorgaan. Want ja, zonder elektriciteit of Wifi is het moeilijk of onmogelijk om een online-meeting op te starten of te corresponderen via mail. Soms lukt het met hun smartphone (zo lang hun batterij is opgeladen) en dan zie je aan de andere kant een kaars branden met een silhouet die je lachend begroet. Of plots horen we niets meer en enkele minuten later terug eventjes connectie. Dagelijks ontvangen de inwoners van Ivano-Frankivsk een bericht met de tijdstippen wanneer er wel of niet elektriciteit zal zijn. Stel je voor, tot 9 uren geen voorzieningen! Ja, dan worden we ook stil en wachten rustig af bij deze onhandigheid aan zo’n gesprek. Plots is er terug connectie, dat hoor je aan het Oekraïens gevloek en gemompel mét een excuus (stel je voor!). Soms doet Oksana zelf de moeite om naar een andere zone in de stad te gaan, waar wel elektriciteit wordt verwacht, om ons toch te horen. Zo plichtbewust neemt ze haar taak op zich!

Deze belemmering zorgde ook voor vertraging in haar afhandeling en gesprekken met de psychologe Muroslava en de ouders van de nieuw geselecteerde kinderen. Hierdoor was de administratie pas laat maar gelukkig tijdig geregeld, zodat we onze nieuwe gastgezinnen tegen 11 juni een kindje konden toekennen! Ook hun geduld is werkelijk op de proef gesteld en de vreugde van bevestiging was dan ook heel groot.

Het was ook spannend, tot 17 juni, voor we een akkoord hadden met een transportbedrijf. Niet alleen deze technische belemmering maakten de zoektocht voor Oksana moeilijk, er zijn ook niet veel ondernemingen die over chauffeurs beschikken. Meer en meer mannen worden opgeroepen om te gaan strijden, wat bijgevolg ook invloed heeft op de beschikbaarheid én de prijs. Maar we hebben een overeenkomst!! ZATERDAG 29 JUNI 204 verwelkomen we voor de tweede keer een groepje van 28 kinderen!! Het definitief aantal nieuwe gezinnen is minder dan we hadden gehoopt. Uiteraard hebben we die nodig om deze kwetsbare kinderen – die met velen staan te wachten – op vakantie te laten komen. We zijn dan ook oprecht dankbaar dat 6 nieuwe gezinnen instappen in dit prachtig avontuur. Het maakt ons als VZW, hoe dan ook gelukkig, dat we elk van deze kinderen even kunnen weghalen uit de oorlogsrealiteit (die wij ons niet kunnen voorstellen à net – op 22/06 – een Whatsapp ontvangen: een Russische bominslag in hun stad, 400m van de school en 200m van de woonwijk van onze kinderen!!)

Een DIKKE dankjewel aan de 23 gastgezinnen die hun huis en hart openstellen gedurende deze 3 weken!!! Geniet met jullie gastkind in deze zomerse tijd!! Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsmoment van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2026/3

Net voor we bovenstaande foto namen op 21 juli 2026 met de 31 Oekraïense kinderen, 21 gastgezinnen en vrijwilligers, wou Oksana ons verrassend toespreken. Ze wou haar dankbaarheid uiten om wat al 4 zomers mogelijk is voor enkele kinderen uit haar land in oorlog. We laten u graag delen in haar woorden die voor zich spreken.

Hallo iedereen,
Vandaag wil ik, namens alle Oekraïense kinderen, hun families en iedereen die deel heeft uitgemaakt van hun onvergetelijke reis, onze diepste dankbaarheid uitspreken. Dank aan de prachtige liefdadigheidsorganisatie “Euro-Children” en aan alle leden die deze drie weken mogelijk hebben gemaakt. Jullie vriendelijkheid, inzet en vrijgevigheid hebben onze kinderen iets werkelijk onbetaalbaar gegeven.
Alle geweldige gastgezinnen: dank jullie wel, uit de grond van ons hart. Jullie hebben niet alleen de deuren van jullie huizen geopend, maar ook jullie harten. Jullie hebben onze kinderen verwelkomd als leden van jullie eigen familie, hen omringd met liefde, geduld, zorg en warmte. Jullie gaven hen een plek waar ze gewoon weer kind konden zijn.
De afgelopen drie weken hebben onze kinderen gelachen zonder angst, gespeeld zonder zich zorgen te maken over luchtalarmen, nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe plaatsen ontdekt en mooie herinneringen gecreëerd die hen voor altijd zullen bijblijven. Voor velen van hen was dit de eerste keer in lange tijd dat ze, al was het maar even, de oorlog en de moeilijke realiteit waarmee ze elke dag in Oekraïne worden geconfronteerd, konden vergeten. Jullie gaven hen vrede. Jullie gaven hen hoop. Jullie herinnerden hen eraan dat vriendelijkheid nog altijd bestaat, dat mededogen geen grenzen kent en dat er zelfs in de donkerste tijden mensen zijn die bereid zijn naast hen te staan. Deze drie weken waren veel meer dan zomaar een vakantie. Ze waren een kans om te herstellen en zich veilig te voelen. Zulke geschenken kunnen niet worden gemeten en zullen nooit worden vergeten.
Dank jullie wel dat jullie in onze kinderen geloven. De vriendschap tussen onze landen is sterker geworden dankzij mensen zoals jullie. Jullie zijn deel geworden van ons verhaal en wij hopen dat wij deel zijn geworden van jullie verhaal.
Uit de grond van ons hart: dankjewel voor elke knuffel, elke glimlach, elk vriendelijk woord, elke gedeelde maaltijd, elk avontuur en elk moment van liefde dat jullie onze kinderen hebben gegeven.
Moge jullie vriendelijkheid honderdvoudig naar jullie terugkeren.
Dank jullie wel. Wij zullen nooit vergeten wat jullie voor ons hebben gedaan!

Oksana Hrezhenie
Verantwoordelijke van ons UA-project – Leerkracht ENG van het Lyceum N°1, Ivano-Frankivsk

Maar ook onze dankbaarheid is groot t.o.v. Oksana. Voor haar organisatie-inzet ter plaatse, de vertrouwensband die ze creëert met deze schoolkinderen en hun ouders én om gedurende deze 3 weken mee te reizen als back-up voor hen. DANKJEWEL, Oksana!
En vergeten we de 2 leerkrachten Svetlana & Olha niet, die opnieuw deze 4 x 1750 km afleggen of 4 x meer dan 30u per rit, enkel om deze groep kinderen op de bus te begeleiden. BEDANKT!!
Dat onze EC-familie gastgezinnen samenbrengt met een gouden hart was op 01/07 opnieuw zo voelbaar. Zeker toen gastouders Linda & Arnold bij de laattijdige aankomst van de bus, deze kinderen toch wilden verwennen met iets stevigs en een drankje…want ze zullen hevig honger en dorst hebben na die vele uren op de bus (33u30!! o.a. door een lang oponthoud aan de Oekraïense-Poolse grens). Spontaan reden ze snel naar de plaatselijke Colruyt en schonken zo elkeen een wafel, sapje en mandarijn! MERCI!!! Ja, dat zijn EC-gezinnen…

 

Nieuwsbrief 2026/2

Beste vrienden,

Na hectische weken in mei en (vooral) juni, is het steeds aftellen en uitkijken naar 1 juli (net wanneer dit tijdschrift bij jullie in de bus valt)… want dan komen ze eraan: de 34 kinderen uit Ivano-Frankivsk! Dit is enkel mogelijk dankzij 22 warme en hartelijke gastgezinnen die hun 🏠 en ❤️ openstellen gedurende 3 weken in deze zomervakantie. Dat wij met onze organisatie niet de enigen zijn die verlangen naar die dag, zal je kunnen lezen in het mooie gedicht hiernaast, welke gastouder Kim ons bezorgde.

Ja, het is steeds een intense vreugde wanneer de bus de parking van de Sint-Laurentiuskerk in Ekeren oprijdt en 21 kinderen en jongeren – ja, ze worden groot, want sommigen komen al voor de 4e keer – letterlijk in de armen van hun gastouders vliegen. Ze zijn terug thuis!
Voor de 13 Oekraïense kinderen die voor de eerste keer die lange trip maken, is het, net zoals voor onze 9 nieuwe gastgezinnen wat zenuwachtig popelen naar dit moment. Gelukkig duurt dit niet lang, want we maken in de onthaalruimte van de kerk tijd om elkaar, met rustgevende woorden van hun leerkracht Engels en begeleidster Oksana, te leren kennen.

En ja, het doet ook pijn om te voelen dat deze kinderen (de nieuwe groep is tussen 9 & 11 jaar) al meer dan 4 jaar in oorlog leven (+ 2 jaar Corona) en dus ‘gewoon’ zijn aan een leven met beperkingen. Zonder tijd van stilte, rust, spelen, onafgebroken slapen, erop uit gaan, je zin doen, lekker eten, dagelijkse hygiëne en noden, naar school en vrije tijd zoals wij normaal vinden. Hun ‘normaal’ is voor ons een abnormaal en onvatbaar bestaan. Hun mama’s/ouders beseffen dat en zijn dan ook ontzettend dankbaar dat hun kostbaarste bezit, hun kind, even het geluk kan beleven van een normaal leven zonder angst.
Laten we samen hopen dat ook de 🌞 van de partij is, dat maakt het allemaal een stukje zorgelozer.

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie! Maak er een vredevolle rusttijd van met kwaliteitsvolle momenten met het gezin!
Het Euro-Children-team

Nieuwsbrief 2026/1

4 jaar oorlog!!!

Op 24 februari 2026 stonden we opnieuw stil, maakten we het even stil, ontstaken een kaars, pinkten een traan weg, slaakten hoofdschuddend een diepe zucht… We voelen ons verbonden in verdriet met onze Oekraïense gastkinderen, hun ouders en familie en onze plaatselijke medewerkers,. Vanop afstand leven we met hen mee.
Onze Oekraïense verantwoordelijke Oksana vroegen we of ze kon verwoorden wat die voorbije jaren voor haar/hen betekenen en kregen onderstaande getuigenis:

Ik weet niet of dit genoeg is. Maar eerlijk gezegd was het best moeilijk om te schrijven. Ik heb geprobeerd om niet te emotioneel en gevoelig te zijn, maar dat is gewoon onmogelijk.

Het leven in Oekraïne na vier jaar oorlog

Vier jaar grootschalige oorlog, die in 2022 door Vladimir Poetin tegen Oekraïne werd ontketend, is een periode van diepgaand verlies en ontberingen, maar tegelijkertijd van buitengewone eenheid voor de Oekraïners geworden. Sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn grootschalige invasie begon, leeft het land onder constante dreiging, met luchtalarmen, pijnlijke verliezen en een voortdurende strijd voor vrijheid. Maar te midden van dit lijden is er een nieuwe kwaliteit in de samenleving ontstaan: veerkracht, wederzijdse steun en een verdiept gevoel van nationale identiteit.

   Zes maanden zat ik dagelijks uren in de schuilkelder.

De dagelijkse realiteit

Het leven van Oekraïners is drastisch veranderd. Luchtalarmen, schuilkelders, stroomuitval en dagelijks nieuws van het front zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven. Miljoenen mensen werden gedwongen hun huis te verlaten, sommigen zijn naar het buitenland gegaan, terwijl anderen in eigen land ontheemd zijn geraakt. Veel families leven gescheiden: sommige familieleden dienen in de Oekraïense strijdkrachten, anderen zijn vrijwilliger en velen blijven werken om de nationale economie te ondersteunen. Kinderen studeren te midden van luchtalarmen in een combinatie van online en fysiek onderwijs. Scholen richten schuilkelders in, leraren beheersen online technologieën en ouders leren werk te combineren met de constante zorg voor de veiligheid van hun gezin. Ondanks alles gaat het onderwijs door – als symbool van veerkracht en vertrouwen in de toekomst.

   Een van de schuilplaatsen op onze school

Economie en werk

De oorlog heeft de economie een zware klap toegebracht. Verwoeste bedrijven, beschadigde infrastructuur en met mijnen bezaaide velden en gebieden hebben allemaal invloed gehad op de productie en de werkgelegenheid. Tegelijkertijd hebben Oekraïense bedrijven flexibiliteit getoond: bedrijven zijn verhuisd, hebben nieuwe activiteiten ontplooid en de internationale markt betreden. Kleine en middelgrote ondernemingen zijn een belangrijke pijler van de economische stabiliteit geworden. Samen met internationale partners werkt de staat aan het herstel van het energiesysteem, de ondersteuning van ondernemers en de uitbreiding van digitale diensten. Zelfs onder extreem moeilijke omstandigheden blijft het land zich ontwikkelen.

   Samen schuilen met onze buren

Vrijwilligerswerk en samenhorigheid

Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze jaren is een ongekende golf van vrijwilligerswerk. Duizenden mensen hebben zich verenigd om soldaten, ontheemden, ziekenhuizen en kinderen te helpen. Gewone burgers zamelen geld in voor voertuigen, drones en medische apparatuur. De vrijwilligersbeweging is uitgegroeid tot de morele ruggengraat van de samenleving. Tegelijkertijd hebben Oekraïners een hernieuwd besef gekregen van de waarde van vrijheid, taal en cultuur. Oekraïense boeken, muziek en films zijn steeds populairder geworden. De nationale identiteit is versterkt en het steunen van de strijdkrachten is voor de meeste burgers een erezaak geworden.

   Zonder elektriciteit in de schuilplaats

De psychologische dimensie

Vier jaar oorlog betekenen constante emotionele spanning. Angst voor dierbaren, uitputting en de pijn van verlies laten diepe sporen na in het hart van mensen. Tegelijkertijd leert de samenleving openlijk te praten over geestelijke gezondheid, elkaar te steunen en professionele hulp te zoeken wanneer dat nodig is.

   Nu is onze schuilplaats de gang, omdat onze kelder bezet is door ratten

Kijkend naar de toekomst

Ondanks alle moeilijkheden behouden Oekraïners het vertrouwen in de overwinning en in de wederopbouw van het land. Het herbouwen van steden en dorpen, het repatriëren van mensen, de integratie van veteranen en de ontwikkeling van de economie behoren tot de belangrijkste uitdagingen voor de komende jaren. Maar de belangrijkste verworvenheid van deze vier jaar is de eenheid en het besef van innerlijke kracht.
Het leven in Oekraïne is tijdens deze oorlogsjaren moeilijker en pijnlijker geworden, maar ook betekenisvoller. Het kenmerkt zich door meer solidariteit, verantwoordelijkheid en liefde voor het vaderland. En het is deze innerlijke kracht die ons doet geloven dat na de duisternis het licht zeker zal aanbreken.

Oksana Hrezhenie – Ivano-Frankivsk

 

Nieuwsbrief 2025/4

Beste lezer,

Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.

Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.

Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.

Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.

Ook voor jullie, lieve lezers,

Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!

Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Nieuwsbrief 2025/3

Lieve lezers,

Op 25 juli verscheen op de Facebookpagina van het Lyceum N°1 een Reel – en kan je ook op onze FB-pagina terugvinden – met een reeks sprekende foto’s en onderstaande (vertaalde) veelzeggende tekst:

Vakantie in België – is het een sprookje? Nee hoor! Het is een fantastische realiteit! Dit jaar kregen 29 studenten van Lyceum nr.1 een unieke kans: van 1 juli tot 21 juli 2025 woonden ze in Belgische families. Een fantastisch land met ongelooflijke mensen die hun huis en hart openden! De kinderen zijn blij en dankbaar. De gezinnen die ontvingen zijn ontroerd, blij mee te hebben gedaan aan het programma welzijn en rust voor kinderen uit Oekraïne. De glimlach en tranen in de ogen van de Belgische gastgezinnen zijn het beste bewijs dat elke minuut van deze reis de moeite waard was. Vanuit Ekeren (Antwerpen) begon dit magische verhaal toen deze kinderen naar hun nieuwe families gingen.

💛 Veel dank aan iedereen die dit sprookje waar maakte: de Belgische families, het Euro-Children- team onder leiding van Ann Van Coile, de Ambassade van België in Oekraïne, de administratie van het lyceum en de leraren: Oksana Grezhene, Svitlana Rudyk, Olsa Yaroshevych, die meewerkten aan het project.

Bedankt voor jullie zorg, liefde, aandacht en steun! Deze zomer blijft voor altijd in hun kinderhartjes!

We werden door de schooldirectie opnieuw verwend met 2 mooie schilderijen waarvan we eentje hebben achter gelaten bij Hugo in de Sint-Laurentius-kerk te Ekeren, onze aankomst- en vertrekplek.

Inderdaad, deze zomer mochten we voor de 3e maal kwetsbare Oekraïense kinderen 3 weken rust en vrede bezorgen:

  • 13 gastgezinnen nodigden opnieuw 17 kinderen uit die vorige zomer(s) bij hen op vakantie kwamen + 1 zusje mocht mee
  • 11 nieuwe meisjes en jongens tussen 9 & 11 jaar waren voor de eerste keer welkom in 8 nieuwe gastgezinnen.

Ook al stonden 32 kinderen vertrekkensklaar, toch lukte het niet voor 3 kinderen om deze vakantie aan te vangen.

Het 12e nieuwe UA-kind was de dag van vertrek zwaar ziek en kon de bus niet op… van tegenslag gesproken.

Door de verzwakkende gezondheidstoestand van hun gastouder Renée was het ook voor de gastkinderen Anna & Ivanna tot de laatste week afwachten of ze de reis voor de 3e keer konden maken. Dit was spijtig genoeg niet meer mogelijk en op 2 september kregen we van gastouder Stephen het droevige overlijdensbericht… Een verdriet dat we hier en in Oekraïne delen.

Maar de grootste dank, die gaat uiteraard naar onze 21 gastgezinnen! Het zijn zij die het verschil maken voor deze 29 kinderen die terugreden naar hun land, waar oorlog steeds meer voelbaar wordt!! D A N K J E W E L en tot… volgend jaar!!!

Nieuwsbrief 2025/2

Beste vrienden,

Begin deze junimaand konden we aan Oksana, onze Oekraïense verantwoordelijke en leerkracht Engels aan het Lyceum N°1 in Ivano-Frankivsk, 12 namen van kandidaat gastkinderen meedelen uit hun selectie kwetsbare jongeren die de kans krijgen om deze Zomer 2025 op vakantie te komen. Het even kind zijn, vakantie beleven, weg zijn van oorlog, rust en gezelligheid ervaren in een warm gezin… kunnen we aanbieden dankzij 8 nieuwe gastgezinnen die hun 🏠 en❤️ openstellen. De dankbaarheid was groot en haar antwoordmail rakend: Yesterday I contacted all the parents of new children and informed them about the invitations. All are incredibly happy and thankful for this opportunity for their children to have their dream holiday. Some of the mothers were crying from happiness!!! Thank you and the whole team for this opportunity for our kids!!!

Niet alleen deze 12 nieuwe kinderen zullen op 1 juli in Antwerpen worden opgewacht door hun gastgezin. Ook 17 kinderen van vorig jaar (+ 1 zusje) zijn opnieuw uitgenodigd. Dit wordt gegarandeerd een warm en emotioneel weerzien! Zij kijken uit naar die vakantie waar eten rijkelijk aanwezig is, kan gespeeld worden zonder angsten of sirenes, ze verwend worden met een uitstap. Dingen die gewoon niet mogelijk zijn door deze aanslepende oorlog. Alles is nu onmenselijk duur en de uitputting is groot. Want stel je voor, dat je als ouder voor enkele dagen basisinkopen 3.000 UAH (Grivna) of 63€ moet leertellen van je maandloon van 250€. Dat laatstejaarsleerlingen tijdens hun staatseindexamen waarbij ze de testen van 4 hoofdvakken moeten afleggen op 1 dag, 4 x onderbroken worden door luchtalarm. Ze snel naar de schoolschuilkelders moeten rennen en hup, hun examen terug hervatten… Je begrijpt dan ook dat we blij, HEEL BLIJ zijn, dat we toch 30 kinderen vakantiegeluk kunnen bezorgen. OK, het is misschien een druppel op een hete plaat, maar elk kind is er eentje meer… zo 30 maal!!

Als je dit leest, zullen zij vermoedelijk net zijn aangekomen. 👍 met ons mee, dat de 🌞 ook rijkelijk aanwezig is. Zo worden dit feestelijke en heerlijke 3 weken voor deze Oekraïense kinderen & onze 21 prachtige gastgezinnen!

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsvolle momenten van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2025/1

Beste Euro-Children-vrienden,

In deze heel bizarre tijd waar oorlog niet weg te denken is, waar meerdere wereldleiders hemel en aarde bewegen om gesprekken op te starten in de hoop ‘vrede’ te bekomen… wordt globale onrust groter en verdeeldheid tastbaarder. Elke dag lijkt een nieuwe episode. Wat het verhaal zal zijn op het ogenblik dat jullie dit tijdschrift in de bus vinden, is een gissen. Wij, met onze organisatie, hopen, duimen, bidden mee voor een leven van rust en vrede in Oekraïne en in de vele andere regio’s waar de bevolking slachtoffer is van deze bewapende conflicten. Een ‘hoop’ die ook onze nieuwjaarswens was. Zal Pasen deze vreugde brengen?

Dat het leven voor onze Oekraïense gezinnen na 3 jaar oorlog zwaar doorweegt, zal je kunnen lezen in de rakende getuigenis van  de mama van gastkind Seva. En… dat zo’n 3 weken weg uit deze harde realiteit een kind ook eventjes ‘gewoon gelukkig zijn’ bezorgt, bevestigt gelijktijdig ons doel. Maar, we willen meer, veel meer! Ja, meer kinderen die kans geven om eventjes vakantie te  beleven in een warm gezin. Dankbaar zijn we dat sinds onze gezellige nieuwjaarsdrink – meer hierover in het artikel op p3  – enkele gastouders zich spontaan engageerden om in hun leefwereld of gemeente, actief promotie te maken voor Euro-Children en zo te helpen bij de zoektocht naar nieuwe gastgezinnen… en dit leverde al vruchten af.

Vele kinderen zijn heruitgenodigd in hun gastgezin en dat doet ons zo’n deugd. Maar nog veel kwetsbare mama’s kloppen aan met de vraag of ook hun kind die kans kan krijgen en wachten vol ongeduld en hoop op een uitnodiging. Uiteraard zouden we heel graag JA zeggen, maar dit kan niet zonder een aantal NIEUWE GASTGEZINNEN.

Dus… hierbij een NIEUWE  EN  DRINGENDE  OPROEP:    🙏
Bezorg jij een Oekraïens meisje of jongen tussen de 9 & 11 jaar zo’n zorgeloze vakantie?
Kan er in jullie gezin een extra bedje opgemaakt en een bordje bijgezet van 01 t/m 21/07/2025? Maak jij deze droom waar? Of help je mee zoeken naar nieuwe gastgezinnen?
Neem vrijblijvend contact op, dan vertellen we jou graag hoe het is om gastgezin te zijn.
Om organisatorische redenen moeten aanvragen binnen zijn vóór 1 mei 2025!

Nieuwsbrief 2024/4

Beste lezer,

Hoewel Kerst met rasse schreden dichterbij komt – de tijd van vrede, vreugde en zaligheid – komen meer en meer wrede en onrustwekkende berichten onze huiskamer binnen. Oorlog, geweld, invallen, mensen op de vlucht,… het is dagelijkse kost. Verschrikkelijk toch? Zal die droom van wereldvrede ooit werkelijkheid worden? Kan de mensheid nog steeds niet leren uit de wreedheden van het verleden?

We beseffen dat vooral grootheden met macht bepalen of er onrust of vrede is in een regio en we als kleine burger hierin geen invloed hebben. Toch zijn er mensen die blijven geloven dat we de wereld, voor hen die dit moeten ondergaan, een beetje mooier kunnen maken. Zo ook Euro-Children. Wij blijven ons, sinds 1956 inzetten om kinderen even weg te halen uit hun leven vol beperkingen en uit te nodigen voor een vakantie in warme gastgezinnen in onze vredevolle regio. En dat beloond! Dat konden we opnieuw ervaren vorig zomer toen we 28 Oekraïense kinderen eventjes een vakantie weg van oorlog konden bezorgen. Dit maakte niet alleen hun jonge leven opeens gelukkiger, maar ook onze 22 gastouders en hun (klein)kinderen mochten dit extra geluk ervaren. Zo’n gastvrijheid maakt je als individu heel rijk, geloof ons.

Dat het voor de Oekraïense bevolking, na meer dan 1.000 dagen oorlog, zwaar en uitzichtloos wordt, hoorden we in ons laatste contact met Oksana, de verantwoordelijke ter plaatse. Kinderen zijn hiervan, zoals steeds, de dupe. Zij zijn belemmerd in hun opgroeien, kunnen niet zorgeloos buiten spelen, onderwijs volgen op een normale manier, kind zijn… Het zal je dan ook niet verwonderen dat dit groepje kinderen kracht en hoop haalt uit het vooruitzicht volgende zomer terug welkom te zijn in hun Vlaamse thuis. Hoop doet leven!

Die mooie ervaring wordt uiteraard gedeeld met de andere kinderen van het Lyceum N°1 te Ivano-Frankivsk (van waar de kinderen worden geselecteerd), waardoor ook deze kinderen verlangen om dit geluk te mogen beleven. De schooldirectie hoopt dan ook aan meer kwetsbare kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie (bovenop het oorlogsverdriet) het fijne nieuws te kunnen brengen dat ook zij 3 weken op vakantie kunnen in juli 2025.

Daarom zijn we dus op zoek naar NIEUWE GASTGEZINNEN. Zonder nieuwe gezinnen kunnen immers geen nieuwe kinderen komen. Daarom hebben we jouw hulp, lieve lezers, ECHT nodig. Verspreid onze affiche of deel onze berichten. Ook deze kleine inspanning is een grote hulp. Zo help je mee om die wereld van vandaag een stukje mooier te maken.

Of wordt jouw huis een thuis voor dat kind in oorlog?

Een warme kerstgroet van het Euro-Children-Team en…
van Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Een Zalige Kersttijd &
een wens van (wereld)Vrede in 2025!!

Nieuwsbrief 2024/3

Beste Vrienden

De vakantie is voorbij… dus ook onze Zomer 2024! Hoe het was?

Het was een ongelooflijk blij en hartelijk weerzien van 20 kinderen die opnieuw welkom waren in de 17 gastgezinnen van vorig jaar!! 2 zusjes werden zelfs mee uitgenodigd en 1 nieuw gastkind in deze gezinnen. 5 nieuwe gastgezinnen stonden eveneens wat zenuwachtig klaar op 29 juni om een onbekend meisje of die jongen 3 weken in hun thuis te ontvangen, de start van een nieuw en spannend avontuur!

Deze 2e editie met 28 Oekraïense kinderen was een stuk rustiger dan vorig jaar. Logisch, een nieuw project voor ons én voor de mensen ter plaatse moet door een leerproces. Deze keer was onze samenwerking rechtstreeks met het Lyceum n°1 uit Ivano-Frankivsk en haar schoolteam, wat het een stukje makkelijker maakte. Zij, en vooral Oksana – een leerkracht Engels en begeleidster tijdens het verblijf hier – kenden ons team al wisten al meer wat zo’n vakantie bij gastgezinnen inhoudt. Ook wij begrepen nu beter hoe de situatie ter plaatse is, wat de verschillen met onze cultuur en gewoontes zijn en hoe erg de inpakt van die vreselijke oorlog is op hun dagelijks leven.

Zo vertelden we reeds in ons vorig tijdschrift – en hoorden we recent opnieuw in de media – dat er beperkingen zijn in de energievoorzieningen in gans Oekraïne door aanvallen op centrales waardoor de inwoners slechts enkele uren per dag (nu zelfs onaangekondigd!) over elektriciteit beschikken. Iedere dag ontvangen ze op hun smartphone het schema met de uren wanneer er wel (groen) en geen (rood) elektriciteit is! Zo krijgt ook Oksana elke avond dit schema voor haar woonzone (4.2) dat de daaropvolgende dag voor haar gezin en buurt van toepassing is. Dit is uiteraard een voorbeeld om aan te tonen dat deze kinderen niet meer op een normaal ritme leven. Ze eten, spelen als er voorzieningen zijn. Schooluren worden aangepast en kinderen gaan op geen logisch tijdstip douchen, slapen… wat niet altijd makkelijk was om deze ongewone gewoontes die ze thuis in Oekraïne hebben, tijdens deze 3 weken te wijzigen naar onze gewoontes. Ook dit was een uitdaging voor onze gastgezinnen…

Dat de dankbaarheid groot is van deze Oekraïense ouders, mogen onze gastouders ook ervaren. Bij de opstart is het voor die mama’s wel wat moeilijk om hun kind toe te vertrouwen aan een ongekend gezin, maar dag na dag wordt ook dit contact sterker en voelen onze gastmama’s deze verbondenheid. Ook de schooldirectie uitte heel hard haar dankbaarheid voor de kansen die deze kinderen krijgen via onze VZW. Bij aankomst ontvingen we een ‘Certificate – An honorable member of Lyceum N°1’’ en bij vertrek brachten de 2 leerkrachten-busbegeleidsters Myroslava & Svetlana nog 2 schilderijen mee om in ons ons kantoortje te hangen en aan het bestuur te overhandigen + typische kruidenthee die we graag bij een komende ontmoeting met onze (kandidaat)gezinnen zullen schenken. Zelfs een vakantieverslag verscheen dd. 26/08/2024 op de FB-pagina van de school https://www.facebook.com/school1.if.ua

Bij het wegrijden van de bus op 21 juli was er uiteraard de pijn van afscheid, maar ook een warm gevoel, dat we opnieuw 28 kinderen even gelukkig konden maken met hoop op ‘volgend jaar’. De inzet van ons team was groot, dat geeft op dat moment niet alleen voldoening, maar vooral een ware dankbaarheid t.o.v. onze gastgezinnen. Jullie zijn geweldig, jullie maken het verschil in deze harde wereld!! We hopen dat jullie, net als deze kinderen, volgend jaar terug paraat staan… met wat nieuwe gastouders (pas dan kunnen meer kinderen komen) want die vrede is nog veraf…

Nieuwsbrief 2024/2

Beste vrienden,

De zomer staat letterlijk voor de deur en de 🌞 heeft zich eindelijk laten zien de voorbije dagen. Oef! Dit betekent voor vele kinderen en jongeren: VAKANTIE!! Een tijd om even het gewone, zoals school en studies achterwege te laten en volop te genieten van ontspanning. Toch een herkansing in de vakantie, dan wensen we die studenten de moed en kracht om er opnieuw voor te gaan!

Ook voor onze jongeren in Oekraïne is het al zomervakantie. Sinds 15 juni zijn ze vrij… al zal ontspannen er niet echt inzitten. De laatste weken is de elektriciteitsvoorziening een groot probleem in het ganse land – je hoorde vermoedelijk ook in de nieuwsberichten over de dagelijkse aanvallen op hun energiecentrales – en dat mochten we letterlijk ervaren. Aan het einde van onze voorbereidingstijd, plannen we met onze UA-partners wekelijks een afspraak en gebeuren meerdere whatsappgesprekken. Tot het laatste moment is het steeds afwachten of dit kan doorgaan. Want ja, zonder elektriciteit of Wifi is het moeilijk of onmogelijk om een online-meeting op te starten of te corresponderen via mail. Soms lukt het met hun smartphone (zo lang hun batterij is opgeladen) en dan zie je aan de andere kant een kaars branden met een silhouet die je lachend begroet. Of plots horen we niets meer en enkele minuten later terug eventjes connectie. Dagelijks ontvangen de inwoners van Ivano-Frankivsk een bericht met de tijdstippen wanneer er wel of niet elektriciteit zal zijn. Stel je voor, tot 9 uren geen voorzieningen! Ja, dan worden we ook stil en wachten rustig af bij deze onhandigheid aan zo’n gesprek. Plots is er terug connectie, dat hoor je aan het Oekraïens gevloek en gemompel mét een excuus (stel je voor!). Soms doet Oksana zelf de moeite om naar een andere zone in de stad te gaan, waar wel elektriciteit wordt verwacht, om ons toch te horen. Zo plichtbewust neemt ze haar taak op zich!

Deze belemmering zorgde ook voor vertraging in haar afhandeling en gesprekken met de psychologe Muroslava en de ouders van de nieuw geselecteerde kinderen. Hierdoor was de administratie pas laat maar gelukkig tijdig geregeld, zodat we onze nieuwe gastgezinnen tegen 11 juni een kindje konden toekennen! Ook hun geduld is werkelijk op de proef gesteld en de vreugde van bevestiging was dan ook heel groot.

Het was ook spannend, tot 17 juni, voor we een akkoord hadden met een transportbedrijf. Niet alleen deze technische belemmering maakten de zoektocht voor Oksana moeilijk, er zijn ook niet veel ondernemingen die over chauffeurs beschikken. Meer en meer mannen worden opgeroepen om te gaan strijden, wat bijgevolg ook invloed heeft op de beschikbaarheid én de prijs. Maar we hebben een overeenkomst!! ZATERDAG 29 JUNI 204 verwelkomen we voor de tweede keer een groepje van 28 kinderen!! Het definitief aantal nieuwe gezinnen is minder dan we hadden gehoopt. Uiteraard hebben we die nodig om deze kwetsbare kinderen – die met velen staan te wachten – op vakantie te laten komen. We zijn dan ook oprecht dankbaar dat 6 nieuwe gezinnen instappen in dit prachtig avontuur. Het maakt ons als VZW, hoe dan ook gelukkig, dat we elk van deze kinderen even kunnen weghalen uit de oorlogsrealiteit (die wij ons niet kunnen voorstellen à net – op 22/06 – een Whatsapp ontvangen: een Russische bominslag in hun stad, 400m van de school en 200m van de woonwijk van onze kinderen!!)

Een DIKKE dankjewel aan de 23 gastgezinnen die hun huis en hart openstellen gedurende deze 3 weken!!! Geniet met jullie gastkind in deze zomerse tijd!! Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsmoment van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2026/3

Net voor we bovenstaande foto namen op 21 juli 2026 met de 31 Oekraïense kinderen, 21 gastgezinnen en vrijwilligers, wou Oksana ons verrassend toespreken. Ze wou haar dankbaarheid uiten om wat al 4 zomers mogelijk is voor enkele kinderen uit haar land in oorlog. We laten u graag delen in haar woorden die voor zich spreken.

Hallo iedereen,
Vandaag wil ik, namens alle Oekraïense kinderen, hun families en iedereen die deel heeft uitgemaakt van hun onvergetelijke reis, onze diepste dankbaarheid uitspreken. Dank aan de prachtige liefdadigheidsorganisatie “Euro-Children” en aan alle leden die deze drie weken mogelijk hebben gemaakt. Jullie vriendelijkheid, inzet en vrijgevigheid hebben onze kinderen iets werkelijk onbetaalbaar gegeven.
Alle geweldige gastgezinnen: dank jullie wel, uit de grond van ons hart. Jullie hebben niet alleen de deuren van jullie huizen geopend, maar ook jullie harten. Jullie hebben onze kinderen verwelkomd als leden van jullie eigen familie, hen omringd met liefde, geduld, zorg en warmte. Jullie gaven hen een plek waar ze gewoon weer kind konden zijn.
De afgelopen drie weken hebben onze kinderen gelachen zonder angst, gespeeld zonder zich zorgen te maken over luchtalarmen, nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe plaatsen ontdekt en mooie herinneringen gecreëerd die hen voor altijd zullen bijblijven. Voor velen van hen was dit de eerste keer in lange tijd dat ze, al was het maar even, de oorlog en de moeilijke realiteit waarmee ze elke dag in Oekraïne worden geconfronteerd, konden vergeten. Jullie gaven hen vrede. Jullie gaven hen hoop. Jullie herinnerden hen eraan dat vriendelijkheid nog altijd bestaat, dat mededogen geen grenzen kent en dat er zelfs in de donkerste tijden mensen zijn die bereid zijn naast hen te staan. Deze drie weken waren veel meer dan zomaar een vakantie. Ze waren een kans om te herstellen en zich veilig te voelen. Zulke geschenken kunnen niet worden gemeten en zullen nooit worden vergeten.
Dank jullie wel dat jullie in onze kinderen geloven. De vriendschap tussen onze landen is sterker geworden dankzij mensen zoals jullie. Jullie zijn deel geworden van ons verhaal en wij hopen dat wij deel zijn geworden van jullie verhaal.
Uit de grond van ons hart: dankjewel voor elke knuffel, elke glimlach, elk vriendelijk woord, elke gedeelde maaltijd, elk avontuur en elk moment van liefde dat jullie onze kinderen hebben gegeven.
Moge jullie vriendelijkheid honderdvoudig naar jullie terugkeren.
Dank jullie wel. Wij zullen nooit vergeten wat jullie voor ons hebben gedaan!

Oksana Hrezhenie
Verantwoordelijke van ons UA-project – Leerkracht ENG van het Lyceum N°1, Ivano-Frankivsk

Maar ook onze dankbaarheid is groot t.o.v. Oksana. Voor haar organisatie-inzet ter plaatse, de vertrouwensband die ze creëert met deze schoolkinderen en hun ouders én om gedurende deze 3 weken mee te reizen als back-up voor hen. DANKJEWEL, Oksana!
En vergeten we de 2 leerkrachten Svetlana & Olha niet, die opnieuw deze 4 x 1750 km afleggen of 4 x meer dan 30u per rit, enkel om deze groep kinderen op de bus te begeleiden. BEDANKT!!
Dat onze EC-familie gastgezinnen samenbrengt met een gouden hart was op 01/07 opnieuw zo voelbaar. Zeker toen gastouders Linda & Arnold bij de laattijdige aankomst van de bus, deze kinderen toch wilden verwennen met iets stevigs en een drankje…want ze zullen hevig honger en dorst hebben na die vele uren op de bus (33u30!! o.a. door een lang oponthoud aan de Oekraïense-Poolse grens). Spontaan reden ze snel naar de plaatselijke Colruyt en schonken zo elkeen een wafel, sapje en mandarijn! MERCI!!! Ja, dat zijn EC-gezinnen…

 

Nieuwsbrief 2026/2

Beste vrienden,

Na hectische weken in mei en (vooral) juni, is het steeds aftellen en uitkijken naar 1 juli (net wanneer dit tijdschrift bij jullie in de bus valt)… want dan komen ze eraan: de 34 kinderen uit Ivano-Frankivsk! Dit is enkel mogelijk dankzij 22 warme en hartelijke gastgezinnen die hun 🏠 en ❤️ openstellen gedurende 3 weken in deze zomervakantie. Dat wij met onze organisatie niet de enigen zijn die verlangen naar die dag, zal je kunnen lezen in het mooie gedicht hiernaast, welke gastouder Kim ons bezorgde.

Ja, het is steeds een intense vreugde wanneer de bus de parking van de Sint-Laurentiuskerk in Ekeren oprijdt en 21 kinderen en jongeren – ja, ze worden groot, want sommigen komen al voor de 4e keer – letterlijk in de armen van hun gastouders vliegen. Ze zijn terug thuis!
Voor de 13 Oekraïense kinderen die voor de eerste keer die lange trip maken, is het, net zoals voor onze 9 nieuwe gastgezinnen wat zenuwachtig popelen naar dit moment. Gelukkig duurt dit niet lang, want we maken in de onthaalruimte van de kerk tijd om elkaar, met rustgevende woorden van hun leerkracht Engels en begeleidster Oksana, te leren kennen.

En ja, het doet ook pijn om te voelen dat deze kinderen (de nieuwe groep is tussen 9 & 11 jaar) al meer dan 4 jaar in oorlog leven (+ 2 jaar Corona) en dus ‘gewoon’ zijn aan een leven met beperkingen. Zonder tijd van stilte, rust, spelen, onafgebroken slapen, erop uit gaan, je zin doen, lekker eten, dagelijkse hygiëne en noden, naar school en vrije tijd zoals wij normaal vinden. Hun ‘normaal’ is voor ons een abnormaal en onvatbaar bestaan. Hun mama’s/ouders beseffen dat en zijn dan ook ontzettend dankbaar dat hun kostbaarste bezit, hun kind, even het geluk kan beleven van een normaal leven zonder angst.
Laten we samen hopen dat ook de 🌞 van de partij is, dat maakt het allemaal een stukje zorgelozer.

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie! Maak er een vredevolle rusttijd van met kwaliteitsvolle momenten met het gezin!
Het Euro-Children-team

Nieuwsbrief 2026/1

4 jaar oorlog!!!

Op 24 februari 2026 stonden we opnieuw stil, maakten we het even stil, ontstaken een kaars, pinkten een traan weg, slaakten hoofdschuddend een diepe zucht… We voelen ons verbonden in verdriet met onze Oekraïense gastkinderen, hun ouders en familie en onze plaatselijke medewerkers,. Vanop afstand leven we met hen mee.
Onze Oekraïense verantwoordelijke Oksana vroegen we of ze kon verwoorden wat die voorbije jaren voor haar/hen betekenen en kregen onderstaande getuigenis:

Ik weet niet of dit genoeg is. Maar eerlijk gezegd was het best moeilijk om te schrijven. Ik heb geprobeerd om niet te emotioneel en gevoelig te zijn, maar dat is gewoon onmogelijk.

Het leven in Oekraïne na vier jaar oorlog

Vier jaar grootschalige oorlog, die in 2022 door Vladimir Poetin tegen Oekraïne werd ontketend, is een periode van diepgaand verlies en ontberingen, maar tegelijkertijd van buitengewone eenheid voor de Oekraïners geworden. Sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn grootschalige invasie begon, leeft het land onder constante dreiging, met luchtalarmen, pijnlijke verliezen en een voortdurende strijd voor vrijheid. Maar te midden van dit lijden is er een nieuwe kwaliteit in de samenleving ontstaan: veerkracht, wederzijdse steun en een verdiept gevoel van nationale identiteit.

   Zes maanden zat ik dagelijks uren in de schuilkelder.

De dagelijkse realiteit

Het leven van Oekraïners is drastisch veranderd. Luchtalarmen, schuilkelders, stroomuitval en dagelijks nieuws van het front zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven. Miljoenen mensen werden gedwongen hun huis te verlaten, sommigen zijn naar het buitenland gegaan, terwijl anderen in eigen land ontheemd zijn geraakt. Veel families leven gescheiden: sommige familieleden dienen in de Oekraïense strijdkrachten, anderen zijn vrijwilliger en velen blijven werken om de nationale economie te ondersteunen. Kinderen studeren te midden van luchtalarmen in een combinatie van online en fysiek onderwijs. Scholen richten schuilkelders in, leraren beheersen online technologieën en ouders leren werk te combineren met de constante zorg voor de veiligheid van hun gezin. Ondanks alles gaat het onderwijs door – als symbool van veerkracht en vertrouwen in de toekomst.

   Een van de schuilplaatsen op onze school

Economie en werk

De oorlog heeft de economie een zware klap toegebracht. Verwoeste bedrijven, beschadigde infrastructuur en met mijnen bezaaide velden en gebieden hebben allemaal invloed gehad op de productie en de werkgelegenheid. Tegelijkertijd hebben Oekraïense bedrijven flexibiliteit getoond: bedrijven zijn verhuisd, hebben nieuwe activiteiten ontplooid en de internationale markt betreden. Kleine en middelgrote ondernemingen zijn een belangrijke pijler van de economische stabiliteit geworden. Samen met internationale partners werkt de staat aan het herstel van het energiesysteem, de ondersteuning van ondernemers en de uitbreiding van digitale diensten. Zelfs onder extreem moeilijke omstandigheden blijft het land zich ontwikkelen.

   Samen schuilen met onze buren

Vrijwilligerswerk en samenhorigheid

Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze jaren is een ongekende golf van vrijwilligerswerk. Duizenden mensen hebben zich verenigd om soldaten, ontheemden, ziekenhuizen en kinderen te helpen. Gewone burgers zamelen geld in voor voertuigen, drones en medische apparatuur. De vrijwilligersbeweging is uitgegroeid tot de morele ruggengraat van de samenleving. Tegelijkertijd hebben Oekraïners een hernieuwd besef gekregen van de waarde van vrijheid, taal en cultuur. Oekraïense boeken, muziek en films zijn steeds populairder geworden. De nationale identiteit is versterkt en het steunen van de strijdkrachten is voor de meeste burgers een erezaak geworden.

   Zonder elektriciteit in de schuilplaats

De psychologische dimensie

Vier jaar oorlog betekenen constante emotionele spanning. Angst voor dierbaren, uitputting en de pijn van verlies laten diepe sporen na in het hart van mensen. Tegelijkertijd leert de samenleving openlijk te praten over geestelijke gezondheid, elkaar te steunen en professionele hulp te zoeken wanneer dat nodig is.

   Nu is onze schuilplaats de gang, omdat onze kelder bezet is door ratten

Kijkend naar de toekomst

Ondanks alle moeilijkheden behouden Oekraïners het vertrouwen in de overwinning en in de wederopbouw van het land. Het herbouwen van steden en dorpen, het repatriëren van mensen, de integratie van veteranen en de ontwikkeling van de economie behoren tot de belangrijkste uitdagingen voor de komende jaren. Maar de belangrijkste verworvenheid van deze vier jaar is de eenheid en het besef van innerlijke kracht.
Het leven in Oekraïne is tijdens deze oorlogsjaren moeilijker en pijnlijker geworden, maar ook betekenisvoller. Het kenmerkt zich door meer solidariteit, verantwoordelijkheid en liefde voor het vaderland. En het is deze innerlijke kracht die ons doet geloven dat na de duisternis het licht zeker zal aanbreken.

Oksana Hrezhenie – Ivano-Frankivsk

 

Nieuwsbrief 2025/4

Beste lezer,

Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.

Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.

Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.

Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.

Ook voor jullie, lieve lezers,

Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!

Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Nieuwsbrief 2025/3

Lieve lezers,

Op 25 juli verscheen op de Facebookpagina van het Lyceum N°1 een Reel – en kan je ook op onze FB-pagina terugvinden – met een reeks sprekende foto’s en onderstaande (vertaalde) veelzeggende tekst:

Vakantie in België – is het een sprookje? Nee hoor! Het is een fantastische realiteit! Dit jaar kregen 29 studenten van Lyceum nr.1 een unieke kans: van 1 juli tot 21 juli 2025 woonden ze in Belgische families. Een fantastisch land met ongelooflijke mensen die hun huis en hart openden! De kinderen zijn blij en dankbaar. De gezinnen die ontvingen zijn ontroerd, blij mee te hebben gedaan aan het programma welzijn en rust voor kinderen uit Oekraïne. De glimlach en tranen in de ogen van de Belgische gastgezinnen zijn het beste bewijs dat elke minuut van deze reis de moeite waard was. Vanuit Ekeren (Antwerpen) begon dit magische verhaal toen deze kinderen naar hun nieuwe families gingen.

💛 Veel dank aan iedereen die dit sprookje waar maakte: de Belgische families, het Euro-Children- team onder leiding van Ann Van Coile, de Ambassade van België in Oekraïne, de administratie van het lyceum en de leraren: Oksana Grezhene, Svitlana Rudyk, Olsa Yaroshevych, die meewerkten aan het project.

Bedankt voor jullie zorg, liefde, aandacht en steun! Deze zomer blijft voor altijd in hun kinderhartjes!

We werden door de schooldirectie opnieuw verwend met 2 mooie schilderijen waarvan we eentje hebben achter gelaten bij Hugo in de Sint-Laurentius-kerk te Ekeren, onze aankomst- en vertrekplek.

Inderdaad, deze zomer mochten we voor de 3e maal kwetsbare Oekraïense kinderen 3 weken rust en vrede bezorgen:

  • 13 gastgezinnen nodigden opnieuw 17 kinderen uit die vorige zomer(s) bij hen op vakantie kwamen + 1 zusje mocht mee
  • 11 nieuwe meisjes en jongens tussen 9 & 11 jaar waren voor de eerste keer welkom in 8 nieuwe gastgezinnen.

Ook al stonden 32 kinderen vertrekkensklaar, toch lukte het niet voor 3 kinderen om deze vakantie aan te vangen.

Het 12e nieuwe UA-kind was de dag van vertrek zwaar ziek en kon de bus niet op… van tegenslag gesproken.

Door de verzwakkende gezondheidstoestand van hun gastouder Renée was het ook voor de gastkinderen Anna & Ivanna tot de laatste week afwachten of ze de reis voor de 3e keer konden maken. Dit was spijtig genoeg niet meer mogelijk en op 2 september kregen we van gastouder Stephen het droevige overlijdensbericht… Een verdriet dat we hier en in Oekraïne delen.

Maar de grootste dank, die gaat uiteraard naar onze 21 gastgezinnen! Het zijn zij die het verschil maken voor deze 29 kinderen die terugreden naar hun land, waar oorlog steeds meer voelbaar wordt!! D A N K J E W E L en tot… volgend jaar!!!

Nieuwsbrief 2025/2

Beste vrienden,

Begin deze junimaand konden we aan Oksana, onze Oekraïense verantwoordelijke en leerkracht Engels aan het Lyceum N°1 in Ivano-Frankivsk, 12 namen van kandidaat gastkinderen meedelen uit hun selectie kwetsbare jongeren die de kans krijgen om deze Zomer 2025 op vakantie te komen. Het even kind zijn, vakantie beleven, weg zijn van oorlog, rust en gezelligheid ervaren in een warm gezin… kunnen we aanbieden dankzij 8 nieuwe gastgezinnen die hun 🏠 en❤️ openstellen. De dankbaarheid was groot en haar antwoordmail rakend: Yesterday I contacted all the parents of new children and informed them about the invitations. All are incredibly happy and thankful for this opportunity for their children to have their dream holiday. Some of the mothers were crying from happiness!!! Thank you and the whole team for this opportunity for our kids!!!

Niet alleen deze 12 nieuwe kinderen zullen op 1 juli in Antwerpen worden opgewacht door hun gastgezin. Ook 17 kinderen van vorig jaar (+ 1 zusje) zijn opnieuw uitgenodigd. Dit wordt gegarandeerd een warm en emotioneel weerzien! Zij kijken uit naar die vakantie waar eten rijkelijk aanwezig is, kan gespeeld worden zonder angsten of sirenes, ze verwend worden met een uitstap. Dingen die gewoon niet mogelijk zijn door deze aanslepende oorlog. Alles is nu onmenselijk duur en de uitputting is groot. Want stel je voor, dat je als ouder voor enkele dagen basisinkopen 3.000 UAH (Grivna) of 63€ moet leertellen van je maandloon van 250€. Dat laatstejaarsleerlingen tijdens hun staatseindexamen waarbij ze de testen van 4 hoofdvakken moeten afleggen op 1 dag, 4 x onderbroken worden door luchtalarm. Ze snel naar de schoolschuilkelders moeten rennen en hup, hun examen terug hervatten… Je begrijpt dan ook dat we blij, HEEL BLIJ zijn, dat we toch 30 kinderen vakantiegeluk kunnen bezorgen. OK, het is misschien een druppel op een hete plaat, maar elk kind is er eentje meer… zo 30 maal!!

Als je dit leest, zullen zij vermoedelijk net zijn aangekomen. 👍 met ons mee, dat de 🌞 ook rijkelijk aanwezig is. Zo worden dit feestelijke en heerlijke 3 weken voor deze Oekraïense kinderen & onze 21 prachtige gastgezinnen!

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsvolle momenten van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2025/1

Beste Euro-Children-vrienden,

In deze heel bizarre tijd waar oorlog niet weg te denken is, waar meerdere wereldleiders hemel en aarde bewegen om gesprekken op te starten in de hoop ‘vrede’ te bekomen… wordt globale onrust groter en verdeeldheid tastbaarder. Elke dag lijkt een nieuwe episode. Wat het verhaal zal zijn op het ogenblik dat jullie dit tijdschrift in de bus vinden, is een gissen. Wij, met onze organisatie, hopen, duimen, bidden mee voor een leven van rust en vrede in Oekraïne en in de vele andere regio’s waar de bevolking slachtoffer is van deze bewapende conflicten. Een ‘hoop’ die ook onze nieuwjaarswens was. Zal Pasen deze vreugde brengen?

Dat het leven voor onze Oekraïense gezinnen na 3 jaar oorlog zwaar doorweegt, zal je kunnen lezen in de rakende getuigenis van  de mama van gastkind Seva. En… dat zo’n 3 weken weg uit deze harde realiteit een kind ook eventjes ‘gewoon gelukkig zijn’ bezorgt, bevestigt gelijktijdig ons doel. Maar, we willen meer, veel meer! Ja, meer kinderen die kans geven om eventjes vakantie te  beleven in een warm gezin. Dankbaar zijn we dat sinds onze gezellige nieuwjaarsdrink – meer hierover in het artikel op p3  – enkele gastouders zich spontaan engageerden om in hun leefwereld of gemeente, actief promotie te maken voor Euro-Children en zo te helpen bij de zoektocht naar nieuwe gastgezinnen… en dit leverde al vruchten af.

Vele kinderen zijn heruitgenodigd in hun gastgezin en dat doet ons zo’n deugd. Maar nog veel kwetsbare mama’s kloppen aan met de vraag of ook hun kind die kans kan krijgen en wachten vol ongeduld en hoop op een uitnodiging. Uiteraard zouden we heel graag JA zeggen, maar dit kan niet zonder een aantal NIEUWE GASTGEZINNEN.

Dus… hierbij een NIEUWE  EN  DRINGENDE  OPROEP:    🙏
Bezorg jij een Oekraïens meisje of jongen tussen de 9 & 11 jaar zo’n zorgeloze vakantie?
Kan er in jullie gezin een extra bedje opgemaakt en een bordje bijgezet van 01 t/m 21/07/2025? Maak jij deze droom waar? Of help je mee zoeken naar nieuwe gastgezinnen?
Neem vrijblijvend contact op, dan vertellen we jou graag hoe het is om gastgezin te zijn.
Om organisatorische redenen moeten aanvragen binnen zijn vóór 1 mei 2025!

Nieuwsbrief 2024/4

Beste lezer,

Hoewel Kerst met rasse schreden dichterbij komt – de tijd van vrede, vreugde en zaligheid – komen meer en meer wrede en onrustwekkende berichten onze huiskamer binnen. Oorlog, geweld, invallen, mensen op de vlucht,… het is dagelijkse kost. Verschrikkelijk toch? Zal die droom van wereldvrede ooit werkelijkheid worden? Kan de mensheid nog steeds niet leren uit de wreedheden van het verleden?

We beseffen dat vooral grootheden met macht bepalen of er onrust of vrede is in een regio en we als kleine burger hierin geen invloed hebben. Toch zijn er mensen die blijven geloven dat we de wereld, voor hen die dit moeten ondergaan, een beetje mooier kunnen maken. Zo ook Euro-Children. Wij blijven ons, sinds 1956 inzetten om kinderen even weg te halen uit hun leven vol beperkingen en uit te nodigen voor een vakantie in warme gastgezinnen in onze vredevolle regio. En dat beloond! Dat konden we opnieuw ervaren vorig zomer toen we 28 Oekraïense kinderen eventjes een vakantie weg van oorlog konden bezorgen. Dit maakte niet alleen hun jonge leven opeens gelukkiger, maar ook onze 22 gastouders en hun (klein)kinderen mochten dit extra geluk ervaren. Zo’n gastvrijheid maakt je als individu heel rijk, geloof ons.

Dat het voor de Oekraïense bevolking, na meer dan 1.000 dagen oorlog, zwaar en uitzichtloos wordt, hoorden we in ons laatste contact met Oksana, de verantwoordelijke ter plaatse. Kinderen zijn hiervan, zoals steeds, de dupe. Zij zijn belemmerd in hun opgroeien, kunnen niet zorgeloos buiten spelen, onderwijs volgen op een normale manier, kind zijn… Het zal je dan ook niet verwonderen dat dit groepje kinderen kracht en hoop haalt uit het vooruitzicht volgende zomer terug welkom te zijn in hun Vlaamse thuis. Hoop doet leven!

Die mooie ervaring wordt uiteraard gedeeld met de andere kinderen van het Lyceum N°1 te Ivano-Frankivsk (van waar de kinderen worden geselecteerd), waardoor ook deze kinderen verlangen om dit geluk te mogen beleven. De schooldirectie hoopt dan ook aan meer kwetsbare kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie (bovenop het oorlogsverdriet) het fijne nieuws te kunnen brengen dat ook zij 3 weken op vakantie kunnen in juli 2025.

Daarom zijn we dus op zoek naar NIEUWE GASTGEZINNEN. Zonder nieuwe gezinnen kunnen immers geen nieuwe kinderen komen. Daarom hebben we jouw hulp, lieve lezers, ECHT nodig. Verspreid onze affiche of deel onze berichten. Ook deze kleine inspanning is een grote hulp. Zo help je mee om die wereld van vandaag een stukje mooier te maken.

Of wordt jouw huis een thuis voor dat kind in oorlog?

Een warme kerstgroet van het Euro-Children-Team en…
van Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Een Zalige Kersttijd &
een wens van (wereld)Vrede in 2025!!

Nieuwsbrief 2024/3

Beste Vrienden

De vakantie is voorbij… dus ook onze Zomer 2024! Hoe het was?

Het was een ongelooflijk blij en hartelijk weerzien van 20 kinderen die opnieuw welkom waren in de 17 gastgezinnen van vorig jaar!! 2 zusjes werden zelfs mee uitgenodigd en 1 nieuw gastkind in deze gezinnen. 5 nieuwe gastgezinnen stonden eveneens wat zenuwachtig klaar op 29 juni om een onbekend meisje of die jongen 3 weken in hun thuis te ontvangen, de start van een nieuw en spannend avontuur!

Deze 2e editie met 28 Oekraïense kinderen was een stuk rustiger dan vorig jaar. Logisch, een nieuw project voor ons én voor de mensen ter plaatse moet door een leerproces. Deze keer was onze samenwerking rechtstreeks met het Lyceum n°1 uit Ivano-Frankivsk en haar schoolteam, wat het een stukje makkelijker maakte. Zij, en vooral Oksana – een leerkracht Engels en begeleidster tijdens het verblijf hier – kenden ons team al wisten al meer wat zo’n vakantie bij gastgezinnen inhoudt. Ook wij begrepen nu beter hoe de situatie ter plaatse is, wat de verschillen met onze cultuur en gewoontes zijn en hoe erg de inpakt van die vreselijke oorlog is op hun dagelijks leven.

Zo vertelden we reeds in ons vorig tijdschrift – en hoorden we recent opnieuw in de media – dat er beperkingen zijn in de energievoorzieningen in gans Oekraïne door aanvallen op centrales waardoor de inwoners slechts enkele uren per dag (nu zelfs onaangekondigd!) over elektriciteit beschikken. Iedere dag ontvangen ze op hun smartphone het schema met de uren wanneer er wel (groen) en geen (rood) elektriciteit is! Zo krijgt ook Oksana elke avond dit schema voor haar woonzone (4.2) dat de daaropvolgende dag voor haar gezin en buurt van toepassing is. Dit is uiteraard een voorbeeld om aan te tonen dat deze kinderen niet meer op een normaal ritme leven. Ze eten, spelen als er voorzieningen zijn. Schooluren worden aangepast en kinderen gaan op geen logisch tijdstip douchen, slapen… wat niet altijd makkelijk was om deze ongewone gewoontes die ze thuis in Oekraïne hebben, tijdens deze 3 weken te wijzigen naar onze gewoontes. Ook dit was een uitdaging voor onze gastgezinnen…

Dat de dankbaarheid groot is van deze Oekraïense ouders, mogen onze gastouders ook ervaren. Bij de opstart is het voor die mama’s wel wat moeilijk om hun kind toe te vertrouwen aan een ongekend gezin, maar dag na dag wordt ook dit contact sterker en voelen onze gastmama’s deze verbondenheid. Ook de schooldirectie uitte heel hard haar dankbaarheid voor de kansen die deze kinderen krijgen via onze VZW. Bij aankomst ontvingen we een ‘Certificate – An honorable member of Lyceum N°1’’ en bij vertrek brachten de 2 leerkrachten-busbegeleidsters Myroslava & Svetlana nog 2 schilderijen mee om in ons ons kantoortje te hangen en aan het bestuur te overhandigen + typische kruidenthee die we graag bij een komende ontmoeting met onze (kandidaat)gezinnen zullen schenken. Zelfs een vakantieverslag verscheen dd. 26/08/2024 op de FB-pagina van de school https://www.facebook.com/school1.if.ua

Bij het wegrijden van de bus op 21 juli was er uiteraard de pijn van afscheid, maar ook een warm gevoel, dat we opnieuw 28 kinderen even gelukkig konden maken met hoop op ‘volgend jaar’. De inzet van ons team was groot, dat geeft op dat moment niet alleen voldoening, maar vooral een ware dankbaarheid t.o.v. onze gastgezinnen. Jullie zijn geweldig, jullie maken het verschil in deze harde wereld!! We hopen dat jullie, net als deze kinderen, volgend jaar terug paraat staan… met wat nieuwe gastouders (pas dan kunnen meer kinderen komen) want die vrede is nog veraf…

Nieuwsbrief 2024/2

Beste vrienden,

De zomer staat letterlijk voor de deur en de 🌞 heeft zich eindelijk laten zien de voorbije dagen. Oef! Dit betekent voor vele kinderen en jongeren: VAKANTIE!! Een tijd om even het gewone, zoals school en studies achterwege te laten en volop te genieten van ontspanning. Toch een herkansing in de vakantie, dan wensen we die studenten de moed en kracht om er opnieuw voor te gaan!

Ook voor onze jongeren in Oekraïne is het al zomervakantie. Sinds 15 juni zijn ze vrij… al zal ontspannen er niet echt inzitten. De laatste weken is de elektriciteitsvoorziening een groot probleem in het ganse land – je hoorde vermoedelijk ook in de nieuwsberichten over de dagelijkse aanvallen op hun energiecentrales – en dat mochten we letterlijk ervaren. Aan het einde van onze voorbereidingstijd, plannen we met onze UA-partners wekelijks een afspraak en gebeuren meerdere whatsappgesprekken. Tot het laatste moment is het steeds afwachten of dit kan doorgaan. Want ja, zonder elektriciteit of Wifi is het moeilijk of onmogelijk om een online-meeting op te starten of te corresponderen via mail. Soms lukt het met hun smartphone (zo lang hun batterij is opgeladen) en dan zie je aan de andere kant een kaars branden met een silhouet die je lachend begroet. Of plots horen we niets meer en enkele minuten later terug eventjes connectie. Dagelijks ontvangen de inwoners van Ivano-Frankivsk een bericht met de tijdstippen wanneer er wel of niet elektriciteit zal zijn. Stel je voor, tot 9 uren geen voorzieningen! Ja, dan worden we ook stil en wachten rustig af bij deze onhandigheid aan zo’n gesprek. Plots is er terug connectie, dat hoor je aan het Oekraïens gevloek en gemompel mét een excuus (stel je voor!). Soms doet Oksana zelf de moeite om naar een andere zone in de stad te gaan, waar wel elektriciteit wordt verwacht, om ons toch te horen. Zo plichtbewust neemt ze haar taak op zich!

Deze belemmering zorgde ook voor vertraging in haar afhandeling en gesprekken met de psychologe Muroslava en de ouders van de nieuw geselecteerde kinderen. Hierdoor was de administratie pas laat maar gelukkig tijdig geregeld, zodat we onze nieuwe gastgezinnen tegen 11 juni een kindje konden toekennen! Ook hun geduld is werkelijk op de proef gesteld en de vreugde van bevestiging was dan ook heel groot.

Het was ook spannend, tot 17 juni, voor we een akkoord hadden met een transportbedrijf. Niet alleen deze technische belemmering maakten de zoektocht voor Oksana moeilijk, er zijn ook niet veel ondernemingen die over chauffeurs beschikken. Meer en meer mannen worden opgeroepen om te gaan strijden, wat bijgevolg ook invloed heeft op de beschikbaarheid én de prijs. Maar we hebben een overeenkomst!! ZATERDAG 29 JUNI 204 verwelkomen we voor de tweede keer een groepje van 28 kinderen!! Het definitief aantal nieuwe gezinnen is minder dan we hadden gehoopt. Uiteraard hebben we die nodig om deze kwetsbare kinderen – die met velen staan te wachten – op vakantie te laten komen. We zijn dan ook oprecht dankbaar dat 6 nieuwe gezinnen instappen in dit prachtig avontuur. Het maakt ons als VZW, hoe dan ook gelukkig, dat we elk van deze kinderen even kunnen weghalen uit de oorlogsrealiteit (die wij ons niet kunnen voorstellen à net – op 22/06 – een Whatsapp ontvangen: een Russische bominslag in hun stad, 400m van de school en 200m van de woonwijk van onze kinderen!!)

Een DIKKE dankjewel aan de 23 gastgezinnen die hun huis en hart openstellen gedurende deze 3 weken!!! Geniet met jullie gastkind in deze zomerse tijd!! Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsmoment van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2026/3

Net voor we bovenstaande foto namen op 21 juli 2026 met de 31 Oekraïense kinderen, 21 gastgezinnen en vrijwilligers, wou Oksana ons verrassend toespreken. Ze wou haar dankbaarheid uiten om wat al 4 zomers mogelijk is voor enkele kinderen uit haar land in oorlog. We laten u graag delen in haar woorden die voor zich spreken.

Hallo iedereen,
Vandaag wil ik, namens alle Oekraïense kinderen, hun families en iedereen die deel heeft uitgemaakt van hun onvergetelijke reis, onze diepste dankbaarheid uitspreken. Dank aan de prachtige liefdadigheidsorganisatie “Euro-Children” en aan alle leden die deze drie weken mogelijk hebben gemaakt. Jullie vriendelijkheid, inzet en vrijgevigheid hebben onze kinderen iets werkelijk onbetaalbaar gegeven.
Alle geweldige gastgezinnen: dank jullie wel, uit de grond van ons hart. Jullie hebben niet alleen de deuren van jullie huizen geopend, maar ook jullie harten. Jullie hebben onze kinderen verwelkomd als leden van jullie eigen familie, hen omringd met liefde, geduld, zorg en warmte. Jullie gaven hen een plek waar ze gewoon weer kind konden zijn.
De afgelopen drie weken hebben onze kinderen gelachen zonder angst, gespeeld zonder zich zorgen te maken over luchtalarmen, nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe plaatsen ontdekt en mooie herinneringen gecreëerd die hen voor altijd zullen bijblijven. Voor velen van hen was dit de eerste keer in lange tijd dat ze, al was het maar even, de oorlog en de moeilijke realiteit waarmee ze elke dag in Oekraïne worden geconfronteerd, konden vergeten. Jullie gaven hen vrede. Jullie gaven hen hoop. Jullie herinnerden hen eraan dat vriendelijkheid nog altijd bestaat, dat mededogen geen grenzen kent en dat er zelfs in de donkerste tijden mensen zijn die bereid zijn naast hen te staan. Deze drie weken waren veel meer dan zomaar een vakantie. Ze waren een kans om te herstellen en zich veilig te voelen. Zulke geschenken kunnen niet worden gemeten en zullen nooit worden vergeten.
Dank jullie wel dat jullie in onze kinderen geloven. De vriendschap tussen onze landen is sterker geworden dankzij mensen zoals jullie. Jullie zijn deel geworden van ons verhaal en wij hopen dat wij deel zijn geworden van jullie verhaal.
Uit de grond van ons hart: dankjewel voor elke knuffel, elke glimlach, elk vriendelijk woord, elke gedeelde maaltijd, elk avontuur en elk moment van liefde dat jullie onze kinderen hebben gegeven.
Moge jullie vriendelijkheid honderdvoudig naar jullie terugkeren.
Dank jullie wel. Wij zullen nooit vergeten wat jullie voor ons hebben gedaan!

Oksana Hrezhenie
Verantwoordelijke van ons UA-project – Leerkracht ENG van het Lyceum N°1, Ivano-Frankivsk

Maar ook onze dankbaarheid is groot t.o.v. Oksana. Voor haar organisatie-inzet ter plaatse, de vertrouwensband die ze creëert met deze schoolkinderen en hun ouders én om gedurende deze 3 weken mee te reizen als back-up voor hen. DANKJEWEL, Oksana!
En vergeten we de 2 leerkrachten Svetlana & Olha niet, die opnieuw deze 4 x 1750 km afleggen of 4 x meer dan 30u per rit, enkel om deze groep kinderen op de bus te begeleiden. BEDANKT!!
Dat onze EC-familie gastgezinnen samenbrengt met een gouden hart was op 01/07 opnieuw zo voelbaar. Zeker toen gastouders Linda & Arnold bij de laattijdige aankomst van de bus, deze kinderen toch wilden verwennen met iets stevigs en een drankje…want ze zullen hevig honger en dorst hebben na die vele uren op de bus (33u30!! o.a. door een lang oponthoud aan de Oekraïense-Poolse grens). Spontaan reden ze snel naar de plaatselijke Colruyt en schonken zo elkeen een wafel, sapje en mandarijn! MERCI!!! Ja, dat zijn EC-gezinnen…

 

Nieuwsbrief 2026/2

Beste vrienden,

Na hectische weken in mei en (vooral) juni, is het steeds aftellen en uitkijken naar 1 juli (net wanneer dit tijdschrift bij jullie in de bus valt)… want dan komen ze eraan: de 34 kinderen uit Ivano-Frankivsk! Dit is enkel mogelijk dankzij 22 warme en hartelijke gastgezinnen die hun 🏠 en ❤️ openstellen gedurende 3 weken in deze zomervakantie. Dat wij met onze organisatie niet de enigen zijn die verlangen naar die dag, zal je kunnen lezen in het mooie gedicht hiernaast, welke gastouder Kim ons bezorgde.

Ja, het is steeds een intense vreugde wanneer de bus de parking van de Sint-Laurentiuskerk in Ekeren oprijdt en 21 kinderen en jongeren – ja, ze worden groot, want sommigen komen al voor de 4e keer – letterlijk in de armen van hun gastouders vliegen. Ze zijn terug thuis!
Voor de 13 Oekraïense kinderen die voor de eerste keer die lange trip maken, is het, net zoals voor onze 9 nieuwe gastgezinnen wat zenuwachtig popelen naar dit moment. Gelukkig duurt dit niet lang, want we maken in de onthaalruimte van de kerk tijd om elkaar, met rustgevende woorden van hun leerkracht Engels en begeleidster Oksana, te leren kennen.

En ja, het doet ook pijn om te voelen dat deze kinderen (de nieuwe groep is tussen 9 & 11 jaar) al meer dan 4 jaar in oorlog leven (+ 2 jaar Corona) en dus ‘gewoon’ zijn aan een leven met beperkingen. Zonder tijd van stilte, rust, spelen, onafgebroken slapen, erop uit gaan, je zin doen, lekker eten, dagelijkse hygiëne en noden, naar school en vrije tijd zoals wij normaal vinden. Hun ‘normaal’ is voor ons een abnormaal en onvatbaar bestaan. Hun mama’s/ouders beseffen dat en zijn dan ook ontzettend dankbaar dat hun kostbaarste bezit, hun kind, even het geluk kan beleven van een normaal leven zonder angst.
Laten we samen hopen dat ook de 🌞 van de partij is, dat maakt het allemaal een stukje zorgelozer.

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie! Maak er een vredevolle rusttijd van met kwaliteitsvolle momenten met het gezin!
Het Euro-Children-team

Nieuwsbrief 2026/1

4 jaar oorlog!!!

Op 24 februari 2026 stonden we opnieuw stil, maakten we het even stil, ontstaken een kaars, pinkten een traan weg, slaakten hoofdschuddend een diepe zucht… We voelen ons verbonden in verdriet met onze Oekraïense gastkinderen, hun ouders en familie en onze plaatselijke medewerkers,. Vanop afstand leven we met hen mee.
Onze Oekraïense verantwoordelijke Oksana vroegen we of ze kon verwoorden wat die voorbije jaren voor haar/hen betekenen en kregen onderstaande getuigenis:

Ik weet niet of dit genoeg is. Maar eerlijk gezegd was het best moeilijk om te schrijven. Ik heb geprobeerd om niet te emotioneel en gevoelig te zijn, maar dat is gewoon onmogelijk.

Het leven in Oekraïne na vier jaar oorlog

Vier jaar grootschalige oorlog, die in 2022 door Vladimir Poetin tegen Oekraïne werd ontketend, is een periode van diepgaand verlies en ontberingen, maar tegelijkertijd van buitengewone eenheid voor de Oekraïners geworden. Sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn grootschalige invasie begon, leeft het land onder constante dreiging, met luchtalarmen, pijnlijke verliezen en een voortdurende strijd voor vrijheid. Maar te midden van dit lijden is er een nieuwe kwaliteit in de samenleving ontstaan: veerkracht, wederzijdse steun en een verdiept gevoel van nationale identiteit.

   Zes maanden zat ik dagelijks uren in de schuilkelder.

De dagelijkse realiteit

Het leven van Oekraïners is drastisch veranderd. Luchtalarmen, schuilkelders, stroomuitval en dagelijks nieuws van het front zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven. Miljoenen mensen werden gedwongen hun huis te verlaten, sommigen zijn naar het buitenland gegaan, terwijl anderen in eigen land ontheemd zijn geraakt. Veel families leven gescheiden: sommige familieleden dienen in de Oekraïense strijdkrachten, anderen zijn vrijwilliger en velen blijven werken om de nationale economie te ondersteunen. Kinderen studeren te midden van luchtalarmen in een combinatie van online en fysiek onderwijs. Scholen richten schuilkelders in, leraren beheersen online technologieën en ouders leren werk te combineren met de constante zorg voor de veiligheid van hun gezin. Ondanks alles gaat het onderwijs door – als symbool van veerkracht en vertrouwen in de toekomst.

   Een van de schuilplaatsen op onze school

Economie en werk

De oorlog heeft de economie een zware klap toegebracht. Verwoeste bedrijven, beschadigde infrastructuur en met mijnen bezaaide velden en gebieden hebben allemaal invloed gehad op de productie en de werkgelegenheid. Tegelijkertijd hebben Oekraïense bedrijven flexibiliteit getoond: bedrijven zijn verhuisd, hebben nieuwe activiteiten ontplooid en de internationale markt betreden. Kleine en middelgrote ondernemingen zijn een belangrijke pijler van de economische stabiliteit geworden. Samen met internationale partners werkt de staat aan het herstel van het energiesysteem, de ondersteuning van ondernemers en de uitbreiding van digitale diensten. Zelfs onder extreem moeilijke omstandigheden blijft het land zich ontwikkelen.

   Samen schuilen met onze buren

Vrijwilligerswerk en samenhorigheid

Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze jaren is een ongekende golf van vrijwilligerswerk. Duizenden mensen hebben zich verenigd om soldaten, ontheemden, ziekenhuizen en kinderen te helpen. Gewone burgers zamelen geld in voor voertuigen, drones en medische apparatuur. De vrijwilligersbeweging is uitgegroeid tot de morele ruggengraat van de samenleving. Tegelijkertijd hebben Oekraïners een hernieuwd besef gekregen van de waarde van vrijheid, taal en cultuur. Oekraïense boeken, muziek en films zijn steeds populairder geworden. De nationale identiteit is versterkt en het steunen van de strijdkrachten is voor de meeste burgers een erezaak geworden.

   Zonder elektriciteit in de schuilplaats

De psychologische dimensie

Vier jaar oorlog betekenen constante emotionele spanning. Angst voor dierbaren, uitputting en de pijn van verlies laten diepe sporen na in het hart van mensen. Tegelijkertijd leert de samenleving openlijk te praten over geestelijke gezondheid, elkaar te steunen en professionele hulp te zoeken wanneer dat nodig is.

   Nu is onze schuilplaats de gang, omdat onze kelder bezet is door ratten

Kijkend naar de toekomst

Ondanks alle moeilijkheden behouden Oekraïners het vertrouwen in de overwinning en in de wederopbouw van het land. Het herbouwen van steden en dorpen, het repatriëren van mensen, de integratie van veteranen en de ontwikkeling van de economie behoren tot de belangrijkste uitdagingen voor de komende jaren. Maar de belangrijkste verworvenheid van deze vier jaar is de eenheid en het besef van innerlijke kracht.
Het leven in Oekraïne is tijdens deze oorlogsjaren moeilijker en pijnlijker geworden, maar ook betekenisvoller. Het kenmerkt zich door meer solidariteit, verantwoordelijkheid en liefde voor het vaderland. En het is deze innerlijke kracht die ons doet geloven dat na de duisternis het licht zeker zal aanbreken.

Oksana Hrezhenie – Ivano-Frankivsk

 

Nieuwsbrief 2025/4

Beste lezer,

Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.

Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.

Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.

Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.

Ook voor jullie, lieve lezers,

Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!

Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Nieuwsbrief 2025/3

Lieve lezers,

Op 25 juli verscheen op de Facebookpagina van het Lyceum N°1 een Reel – en kan je ook op onze FB-pagina terugvinden – met een reeks sprekende foto’s en onderstaande (vertaalde) veelzeggende tekst:

Vakantie in België – is het een sprookje? Nee hoor! Het is een fantastische realiteit! Dit jaar kregen 29 studenten van Lyceum nr.1 een unieke kans: van 1 juli tot 21 juli 2025 woonden ze in Belgische families. Een fantastisch land met ongelooflijke mensen die hun huis en hart openden! De kinderen zijn blij en dankbaar. De gezinnen die ontvingen zijn ontroerd, blij mee te hebben gedaan aan het programma welzijn en rust voor kinderen uit Oekraïne. De glimlach en tranen in de ogen van de Belgische gastgezinnen zijn het beste bewijs dat elke minuut van deze reis de moeite waard was. Vanuit Ekeren (Antwerpen) begon dit magische verhaal toen deze kinderen naar hun nieuwe families gingen.

💛 Veel dank aan iedereen die dit sprookje waar maakte: de Belgische families, het Euro-Children- team onder leiding van Ann Van Coile, de Ambassade van België in Oekraïne, de administratie van het lyceum en de leraren: Oksana Grezhene, Svitlana Rudyk, Olsa Yaroshevych, die meewerkten aan het project.

Bedankt voor jullie zorg, liefde, aandacht en steun! Deze zomer blijft voor altijd in hun kinderhartjes!

We werden door de schooldirectie opnieuw verwend met 2 mooie schilderijen waarvan we eentje hebben achter gelaten bij Hugo in de Sint-Laurentius-kerk te Ekeren, onze aankomst- en vertrekplek.

Inderdaad, deze zomer mochten we voor de 3e maal kwetsbare Oekraïense kinderen 3 weken rust en vrede bezorgen:

  • 13 gastgezinnen nodigden opnieuw 17 kinderen uit die vorige zomer(s) bij hen op vakantie kwamen + 1 zusje mocht mee
  • 11 nieuwe meisjes en jongens tussen 9 & 11 jaar waren voor de eerste keer welkom in 8 nieuwe gastgezinnen.

Ook al stonden 32 kinderen vertrekkensklaar, toch lukte het niet voor 3 kinderen om deze vakantie aan te vangen.

Het 12e nieuwe UA-kind was de dag van vertrek zwaar ziek en kon de bus niet op… van tegenslag gesproken.

Door de verzwakkende gezondheidstoestand van hun gastouder Renée was het ook voor de gastkinderen Anna & Ivanna tot de laatste week afwachten of ze de reis voor de 3e keer konden maken. Dit was spijtig genoeg niet meer mogelijk en op 2 september kregen we van gastouder Stephen het droevige overlijdensbericht… Een verdriet dat we hier en in Oekraïne delen.

Maar de grootste dank, die gaat uiteraard naar onze 21 gastgezinnen! Het zijn zij die het verschil maken voor deze 29 kinderen die terugreden naar hun land, waar oorlog steeds meer voelbaar wordt!! D A N K J E W E L en tot… volgend jaar!!!

Nieuwsbrief 2025/2

Beste vrienden,

Begin deze junimaand konden we aan Oksana, onze Oekraïense verantwoordelijke en leerkracht Engels aan het Lyceum N°1 in Ivano-Frankivsk, 12 namen van kandidaat gastkinderen meedelen uit hun selectie kwetsbare jongeren die de kans krijgen om deze Zomer 2025 op vakantie te komen. Het even kind zijn, vakantie beleven, weg zijn van oorlog, rust en gezelligheid ervaren in een warm gezin… kunnen we aanbieden dankzij 8 nieuwe gastgezinnen die hun 🏠 en❤️ openstellen. De dankbaarheid was groot en haar antwoordmail rakend: Yesterday I contacted all the parents of new children and informed them about the invitations. All are incredibly happy and thankful for this opportunity for their children to have their dream holiday. Some of the mothers were crying from happiness!!! Thank you and the whole team for this opportunity for our kids!!!

Niet alleen deze 12 nieuwe kinderen zullen op 1 juli in Antwerpen worden opgewacht door hun gastgezin. Ook 17 kinderen van vorig jaar (+ 1 zusje) zijn opnieuw uitgenodigd. Dit wordt gegarandeerd een warm en emotioneel weerzien! Zij kijken uit naar die vakantie waar eten rijkelijk aanwezig is, kan gespeeld worden zonder angsten of sirenes, ze verwend worden met een uitstap. Dingen die gewoon niet mogelijk zijn door deze aanslepende oorlog. Alles is nu onmenselijk duur en de uitputting is groot. Want stel je voor, dat je als ouder voor enkele dagen basisinkopen 3.000 UAH (Grivna) of 63€ moet leertellen van je maandloon van 250€. Dat laatstejaarsleerlingen tijdens hun staatseindexamen waarbij ze de testen van 4 hoofdvakken moeten afleggen op 1 dag, 4 x onderbroken worden door luchtalarm. Ze snel naar de schoolschuilkelders moeten rennen en hup, hun examen terug hervatten… Je begrijpt dan ook dat we blij, HEEL BLIJ zijn, dat we toch 30 kinderen vakantiegeluk kunnen bezorgen. OK, het is misschien een druppel op een hete plaat, maar elk kind is er eentje meer… zo 30 maal!!

Als je dit leest, zullen zij vermoedelijk net zijn aangekomen. 👍 met ons mee, dat de 🌞 ook rijkelijk aanwezig is. Zo worden dit feestelijke en heerlijke 3 weken voor deze Oekraïense kinderen & onze 21 prachtige gastgezinnen!

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsvolle momenten van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2025/1

Beste Euro-Children-vrienden,

In deze heel bizarre tijd waar oorlog niet weg te denken is, waar meerdere wereldleiders hemel en aarde bewegen om gesprekken op te starten in de hoop ‘vrede’ te bekomen… wordt globale onrust groter en verdeeldheid tastbaarder. Elke dag lijkt een nieuwe episode. Wat het verhaal zal zijn op het ogenblik dat jullie dit tijdschrift in de bus vinden, is een gissen. Wij, met onze organisatie, hopen, duimen, bidden mee voor een leven van rust en vrede in Oekraïne en in de vele andere regio’s waar de bevolking slachtoffer is van deze bewapende conflicten. Een ‘hoop’ die ook onze nieuwjaarswens was. Zal Pasen deze vreugde brengen?

Dat het leven voor onze Oekraïense gezinnen na 3 jaar oorlog zwaar doorweegt, zal je kunnen lezen in de rakende getuigenis van  de mama van gastkind Seva. En… dat zo’n 3 weken weg uit deze harde realiteit een kind ook eventjes ‘gewoon gelukkig zijn’ bezorgt, bevestigt gelijktijdig ons doel. Maar, we willen meer, veel meer! Ja, meer kinderen die kans geven om eventjes vakantie te  beleven in een warm gezin. Dankbaar zijn we dat sinds onze gezellige nieuwjaarsdrink – meer hierover in het artikel op p3  – enkele gastouders zich spontaan engageerden om in hun leefwereld of gemeente, actief promotie te maken voor Euro-Children en zo te helpen bij de zoektocht naar nieuwe gastgezinnen… en dit leverde al vruchten af.

Vele kinderen zijn heruitgenodigd in hun gastgezin en dat doet ons zo’n deugd. Maar nog veel kwetsbare mama’s kloppen aan met de vraag of ook hun kind die kans kan krijgen en wachten vol ongeduld en hoop op een uitnodiging. Uiteraard zouden we heel graag JA zeggen, maar dit kan niet zonder een aantal NIEUWE GASTGEZINNEN.

Dus… hierbij een NIEUWE  EN  DRINGENDE  OPROEP:    🙏
Bezorg jij een Oekraïens meisje of jongen tussen de 9 & 11 jaar zo’n zorgeloze vakantie?
Kan er in jullie gezin een extra bedje opgemaakt en een bordje bijgezet van 01 t/m 21/07/2025? Maak jij deze droom waar? Of help je mee zoeken naar nieuwe gastgezinnen?
Neem vrijblijvend contact op, dan vertellen we jou graag hoe het is om gastgezin te zijn.
Om organisatorische redenen moeten aanvragen binnen zijn vóór 1 mei 2025!

Nieuwsbrief 2024/4

Beste lezer,

Hoewel Kerst met rasse schreden dichterbij komt – de tijd van vrede, vreugde en zaligheid – komen meer en meer wrede en onrustwekkende berichten onze huiskamer binnen. Oorlog, geweld, invallen, mensen op de vlucht,… het is dagelijkse kost. Verschrikkelijk toch? Zal die droom van wereldvrede ooit werkelijkheid worden? Kan de mensheid nog steeds niet leren uit de wreedheden van het verleden?

We beseffen dat vooral grootheden met macht bepalen of er onrust of vrede is in een regio en we als kleine burger hierin geen invloed hebben. Toch zijn er mensen die blijven geloven dat we de wereld, voor hen die dit moeten ondergaan, een beetje mooier kunnen maken. Zo ook Euro-Children. Wij blijven ons, sinds 1956 inzetten om kinderen even weg te halen uit hun leven vol beperkingen en uit te nodigen voor een vakantie in warme gastgezinnen in onze vredevolle regio. En dat beloond! Dat konden we opnieuw ervaren vorig zomer toen we 28 Oekraïense kinderen eventjes een vakantie weg van oorlog konden bezorgen. Dit maakte niet alleen hun jonge leven opeens gelukkiger, maar ook onze 22 gastouders en hun (klein)kinderen mochten dit extra geluk ervaren. Zo’n gastvrijheid maakt je als individu heel rijk, geloof ons.

Dat het voor de Oekraïense bevolking, na meer dan 1.000 dagen oorlog, zwaar en uitzichtloos wordt, hoorden we in ons laatste contact met Oksana, de verantwoordelijke ter plaatse. Kinderen zijn hiervan, zoals steeds, de dupe. Zij zijn belemmerd in hun opgroeien, kunnen niet zorgeloos buiten spelen, onderwijs volgen op een normale manier, kind zijn… Het zal je dan ook niet verwonderen dat dit groepje kinderen kracht en hoop haalt uit het vooruitzicht volgende zomer terug welkom te zijn in hun Vlaamse thuis. Hoop doet leven!

Die mooie ervaring wordt uiteraard gedeeld met de andere kinderen van het Lyceum N°1 te Ivano-Frankivsk (van waar de kinderen worden geselecteerd), waardoor ook deze kinderen verlangen om dit geluk te mogen beleven. De schooldirectie hoopt dan ook aan meer kwetsbare kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie (bovenop het oorlogsverdriet) het fijne nieuws te kunnen brengen dat ook zij 3 weken op vakantie kunnen in juli 2025.

Daarom zijn we dus op zoek naar NIEUWE GASTGEZINNEN. Zonder nieuwe gezinnen kunnen immers geen nieuwe kinderen komen. Daarom hebben we jouw hulp, lieve lezers, ECHT nodig. Verspreid onze affiche of deel onze berichten. Ook deze kleine inspanning is een grote hulp. Zo help je mee om die wereld van vandaag een stukje mooier te maken.

Of wordt jouw huis een thuis voor dat kind in oorlog?

Een warme kerstgroet van het Euro-Children-Team en…
van Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Een Zalige Kersttijd &
een wens van (wereld)Vrede in 2025!!

Nieuwsbrief 2024/3

Beste Vrienden

De vakantie is voorbij… dus ook onze Zomer 2024! Hoe het was?

Het was een ongelooflijk blij en hartelijk weerzien van 20 kinderen die opnieuw welkom waren in de 17 gastgezinnen van vorig jaar!! 2 zusjes werden zelfs mee uitgenodigd en 1 nieuw gastkind in deze gezinnen. 5 nieuwe gastgezinnen stonden eveneens wat zenuwachtig klaar op 29 juni om een onbekend meisje of die jongen 3 weken in hun thuis te ontvangen, de start van een nieuw en spannend avontuur!

Deze 2e editie met 28 Oekraïense kinderen was een stuk rustiger dan vorig jaar. Logisch, een nieuw project voor ons én voor de mensen ter plaatse moet door een leerproces. Deze keer was onze samenwerking rechtstreeks met het Lyceum n°1 uit Ivano-Frankivsk en haar schoolteam, wat het een stukje makkelijker maakte. Zij, en vooral Oksana – een leerkracht Engels en begeleidster tijdens het verblijf hier – kenden ons team al wisten al meer wat zo’n vakantie bij gastgezinnen inhoudt. Ook wij begrepen nu beter hoe de situatie ter plaatse is, wat de verschillen met onze cultuur en gewoontes zijn en hoe erg de inpakt van die vreselijke oorlog is op hun dagelijks leven.

Zo vertelden we reeds in ons vorig tijdschrift – en hoorden we recent opnieuw in de media – dat er beperkingen zijn in de energievoorzieningen in gans Oekraïne door aanvallen op centrales waardoor de inwoners slechts enkele uren per dag (nu zelfs onaangekondigd!) over elektriciteit beschikken. Iedere dag ontvangen ze op hun smartphone het schema met de uren wanneer er wel (groen) en geen (rood) elektriciteit is! Zo krijgt ook Oksana elke avond dit schema voor haar woonzone (4.2) dat de daaropvolgende dag voor haar gezin en buurt van toepassing is. Dit is uiteraard een voorbeeld om aan te tonen dat deze kinderen niet meer op een normaal ritme leven. Ze eten, spelen als er voorzieningen zijn. Schooluren worden aangepast en kinderen gaan op geen logisch tijdstip douchen, slapen… wat niet altijd makkelijk was om deze ongewone gewoontes die ze thuis in Oekraïne hebben, tijdens deze 3 weken te wijzigen naar onze gewoontes. Ook dit was een uitdaging voor onze gastgezinnen…

Dat de dankbaarheid groot is van deze Oekraïense ouders, mogen onze gastouders ook ervaren. Bij de opstart is het voor die mama’s wel wat moeilijk om hun kind toe te vertrouwen aan een ongekend gezin, maar dag na dag wordt ook dit contact sterker en voelen onze gastmama’s deze verbondenheid. Ook de schooldirectie uitte heel hard haar dankbaarheid voor de kansen die deze kinderen krijgen via onze VZW. Bij aankomst ontvingen we een ‘Certificate – An honorable member of Lyceum N°1’’ en bij vertrek brachten de 2 leerkrachten-busbegeleidsters Myroslava & Svetlana nog 2 schilderijen mee om in ons ons kantoortje te hangen en aan het bestuur te overhandigen + typische kruidenthee die we graag bij een komende ontmoeting met onze (kandidaat)gezinnen zullen schenken. Zelfs een vakantieverslag verscheen dd. 26/08/2024 op de FB-pagina van de school https://www.facebook.com/school1.if.ua

Bij het wegrijden van de bus op 21 juli was er uiteraard de pijn van afscheid, maar ook een warm gevoel, dat we opnieuw 28 kinderen even gelukkig konden maken met hoop op ‘volgend jaar’. De inzet van ons team was groot, dat geeft op dat moment niet alleen voldoening, maar vooral een ware dankbaarheid t.o.v. onze gastgezinnen. Jullie zijn geweldig, jullie maken het verschil in deze harde wereld!! We hopen dat jullie, net als deze kinderen, volgend jaar terug paraat staan… met wat nieuwe gastouders (pas dan kunnen meer kinderen komen) want die vrede is nog veraf…

Nieuwsbrief 2024/2

Beste vrienden,

De zomer staat letterlijk voor de deur en de 🌞 heeft zich eindelijk laten zien de voorbije dagen. Oef! Dit betekent voor vele kinderen en jongeren: VAKANTIE!! Een tijd om even het gewone, zoals school en studies achterwege te laten en volop te genieten van ontspanning. Toch een herkansing in de vakantie, dan wensen we die studenten de moed en kracht om er opnieuw voor te gaan!

Ook voor onze jongeren in Oekraïne is het al zomervakantie. Sinds 15 juni zijn ze vrij… al zal ontspannen er niet echt inzitten. De laatste weken is de elektriciteitsvoorziening een groot probleem in het ganse land – je hoorde vermoedelijk ook in de nieuwsberichten over de dagelijkse aanvallen op hun energiecentrales – en dat mochten we letterlijk ervaren. Aan het einde van onze voorbereidingstijd, plannen we met onze UA-partners wekelijks een afspraak en gebeuren meerdere whatsappgesprekken. Tot het laatste moment is het steeds afwachten of dit kan doorgaan. Want ja, zonder elektriciteit of Wifi is het moeilijk of onmogelijk om een online-meeting op te starten of te corresponderen via mail. Soms lukt het met hun smartphone (zo lang hun batterij is opgeladen) en dan zie je aan de andere kant een kaars branden met een silhouet die je lachend begroet. Of plots horen we niets meer en enkele minuten later terug eventjes connectie. Dagelijks ontvangen de inwoners van Ivano-Frankivsk een bericht met de tijdstippen wanneer er wel of niet elektriciteit zal zijn. Stel je voor, tot 9 uren geen voorzieningen! Ja, dan worden we ook stil en wachten rustig af bij deze onhandigheid aan zo’n gesprek. Plots is er terug connectie, dat hoor je aan het Oekraïens gevloek en gemompel mét een excuus (stel je voor!). Soms doet Oksana zelf de moeite om naar een andere zone in de stad te gaan, waar wel elektriciteit wordt verwacht, om ons toch te horen. Zo plichtbewust neemt ze haar taak op zich!

Deze belemmering zorgde ook voor vertraging in haar afhandeling en gesprekken met de psychologe Muroslava en de ouders van de nieuw geselecteerde kinderen. Hierdoor was de administratie pas laat maar gelukkig tijdig geregeld, zodat we onze nieuwe gastgezinnen tegen 11 juni een kindje konden toekennen! Ook hun geduld is werkelijk op de proef gesteld en de vreugde van bevestiging was dan ook heel groot.

Het was ook spannend, tot 17 juni, voor we een akkoord hadden met een transportbedrijf. Niet alleen deze technische belemmering maakten de zoektocht voor Oksana moeilijk, er zijn ook niet veel ondernemingen die over chauffeurs beschikken. Meer en meer mannen worden opgeroepen om te gaan strijden, wat bijgevolg ook invloed heeft op de beschikbaarheid én de prijs. Maar we hebben een overeenkomst!! ZATERDAG 29 JUNI 204 verwelkomen we voor de tweede keer een groepje van 28 kinderen!! Het definitief aantal nieuwe gezinnen is minder dan we hadden gehoopt. Uiteraard hebben we die nodig om deze kwetsbare kinderen – die met velen staan te wachten – op vakantie te laten komen. We zijn dan ook oprecht dankbaar dat 6 nieuwe gezinnen instappen in dit prachtig avontuur. Het maakt ons als VZW, hoe dan ook gelukkig, dat we elk van deze kinderen even kunnen weghalen uit de oorlogsrealiteit (die wij ons niet kunnen voorstellen à net – op 22/06 – een Whatsapp ontvangen: een Russische bominslag in hun stad, 400m van de school en 200m van de woonwijk van onze kinderen!!)

Een DIKKE dankjewel aan de 23 gastgezinnen die hun huis en hart openstellen gedurende deze 3 weken!!! Geniet met jullie gastkind in deze zomerse tijd!! Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsmoment van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2026/3

Net voor we bovenstaande foto namen op 21 juli 2026 met de 31 Oekraïense kinderen, 21 gastgezinnen en vrijwilligers, wou Oksana ons verrassend toespreken. Ze wou haar dankbaarheid uiten om wat al 4 zomers mogelijk is voor enkele kinderen uit haar land in oorlog. We laten u graag delen in haar woorden die voor zich spreken.

Hallo iedereen,
Vandaag wil ik, namens alle Oekraïense kinderen, hun families en iedereen die deel heeft uitgemaakt van hun onvergetelijke reis, onze diepste dankbaarheid uitspreken. Dank aan de prachtige liefdadigheidsorganisatie “Euro-Children” en aan alle leden die deze drie weken mogelijk hebben gemaakt. Jullie vriendelijkheid, inzet en vrijgevigheid hebben onze kinderen iets werkelijk onbetaalbaar gegeven.
Alle geweldige gastgezinnen: dank jullie wel, uit de grond van ons hart. Jullie hebben niet alleen de deuren van jullie huizen geopend, maar ook jullie harten. Jullie hebben onze kinderen verwelkomd als leden van jullie eigen familie, hen omringd met liefde, geduld, zorg en warmte. Jullie gaven hen een plek waar ze gewoon weer kind konden zijn.
De afgelopen drie weken hebben onze kinderen gelachen zonder angst, gespeeld zonder zich zorgen te maken over luchtalarmen, nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe plaatsen ontdekt en mooie herinneringen gecreëerd die hen voor altijd zullen bijblijven. Voor velen van hen was dit de eerste keer in lange tijd dat ze, al was het maar even, de oorlog en de moeilijke realiteit waarmee ze elke dag in Oekraïne worden geconfronteerd, konden vergeten. Jullie gaven hen vrede. Jullie gaven hen hoop. Jullie herinnerden hen eraan dat vriendelijkheid nog altijd bestaat, dat mededogen geen grenzen kent en dat er zelfs in de donkerste tijden mensen zijn die bereid zijn naast hen te staan. Deze drie weken waren veel meer dan zomaar een vakantie. Ze waren een kans om te herstellen en zich veilig te voelen. Zulke geschenken kunnen niet worden gemeten en zullen nooit worden vergeten.
Dank jullie wel dat jullie in onze kinderen geloven. De vriendschap tussen onze landen is sterker geworden dankzij mensen zoals jullie. Jullie zijn deel geworden van ons verhaal en wij hopen dat wij deel zijn geworden van jullie verhaal.
Uit de grond van ons hart: dankjewel voor elke knuffel, elke glimlach, elk vriendelijk woord, elke gedeelde maaltijd, elk avontuur en elk moment van liefde dat jullie onze kinderen hebben gegeven.
Moge jullie vriendelijkheid honderdvoudig naar jullie terugkeren.
Dank jullie wel. Wij zullen nooit vergeten wat jullie voor ons hebben gedaan!

Oksana Hrezhenie
Verantwoordelijke van ons UA-project – Leerkracht ENG van het Lyceum N°1, Ivano-Frankivsk

Maar ook onze dankbaarheid is groot t.o.v. Oksana. Voor haar organisatie-inzet ter plaatse, de vertrouwensband die ze creëert met deze schoolkinderen en hun ouders én om gedurende deze 3 weken mee te reizen als back-up voor hen. DANKJEWEL, Oksana!
En vergeten we de 2 leerkrachten Svetlana & Olha niet, die opnieuw deze 4 x 1750 km afleggen of 4 x meer dan 30u per rit, enkel om deze groep kinderen op de bus te begeleiden. BEDANKT!!
Dat onze EC-familie gastgezinnen samenbrengt met een gouden hart was op 01/07 opnieuw zo voelbaar. Zeker toen gastouders Linda & Arnold bij de laattijdige aankomst van de bus, deze kinderen toch wilden verwennen met iets stevigs en een drankje…want ze zullen hevig honger en dorst hebben na die vele uren op de bus (33u30!! o.a. door een lang oponthoud aan de Oekraïense-Poolse grens). Spontaan reden ze snel naar de plaatselijke Colruyt en schonken zo elkeen een wafel, sapje en mandarijn! MERCI!!! Ja, dat zijn EC-gezinnen…

 

Nieuwsbrief 2026/2

Beste vrienden,

Na hectische weken in mei en (vooral) juni, is het steeds aftellen en uitkijken naar 1 juli (net wanneer dit tijdschrift bij jullie in de bus valt)… want dan komen ze eraan: de 34 kinderen uit Ivano-Frankivsk! Dit is enkel mogelijk dankzij 22 warme en hartelijke gastgezinnen die hun 🏠 en ❤️ openstellen gedurende 3 weken in deze zomervakantie. Dat wij met onze organisatie niet de enigen zijn die verlangen naar die dag, zal je kunnen lezen in het mooie gedicht hiernaast, welke gastouder Kim ons bezorgde.

Ja, het is steeds een intense vreugde wanneer de bus de parking van de Sint-Laurentiuskerk in Ekeren oprijdt en 21 kinderen en jongeren – ja, ze worden groot, want sommigen komen al voor de 4e keer – letterlijk in de armen van hun gastouders vliegen. Ze zijn terug thuis!
Voor de 13 Oekraïense kinderen die voor de eerste keer die lange trip maken, is het, net zoals voor onze 9 nieuwe gastgezinnen wat zenuwachtig popelen naar dit moment. Gelukkig duurt dit niet lang, want we maken in de onthaalruimte van de kerk tijd om elkaar, met rustgevende woorden van hun leerkracht Engels en begeleidster Oksana, te leren kennen.

En ja, het doet ook pijn om te voelen dat deze kinderen (de nieuwe groep is tussen 9 & 11 jaar) al meer dan 4 jaar in oorlog leven (+ 2 jaar Corona) en dus ‘gewoon’ zijn aan een leven met beperkingen. Zonder tijd van stilte, rust, spelen, onafgebroken slapen, erop uit gaan, je zin doen, lekker eten, dagelijkse hygiëne en noden, naar school en vrije tijd zoals wij normaal vinden. Hun ‘normaal’ is voor ons een abnormaal en onvatbaar bestaan. Hun mama’s/ouders beseffen dat en zijn dan ook ontzettend dankbaar dat hun kostbaarste bezit, hun kind, even het geluk kan beleven van een normaal leven zonder angst.
Laten we samen hopen dat ook de 🌞 van de partij is, dat maakt het allemaal een stukje zorgelozer.

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie! Maak er een vredevolle rusttijd van met kwaliteitsvolle momenten met het gezin!
Het Euro-Children-team

Nieuwsbrief 2026/1

4 jaar oorlog!!!

Op 24 februari 2026 stonden we opnieuw stil, maakten we het even stil, ontstaken een kaars, pinkten een traan weg, slaakten hoofdschuddend een diepe zucht… We voelen ons verbonden in verdriet met onze Oekraïense gastkinderen, hun ouders en familie en onze plaatselijke medewerkers,. Vanop afstand leven we met hen mee.
Onze Oekraïense verantwoordelijke Oksana vroegen we of ze kon verwoorden wat die voorbije jaren voor haar/hen betekenen en kregen onderstaande getuigenis:

Ik weet niet of dit genoeg is. Maar eerlijk gezegd was het best moeilijk om te schrijven. Ik heb geprobeerd om niet te emotioneel en gevoelig te zijn, maar dat is gewoon onmogelijk.

Het leven in Oekraïne na vier jaar oorlog

Vier jaar grootschalige oorlog, die in 2022 door Vladimir Poetin tegen Oekraïne werd ontketend, is een periode van diepgaand verlies en ontberingen, maar tegelijkertijd van buitengewone eenheid voor de Oekraïners geworden. Sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn grootschalige invasie begon, leeft het land onder constante dreiging, met luchtalarmen, pijnlijke verliezen en een voortdurende strijd voor vrijheid. Maar te midden van dit lijden is er een nieuwe kwaliteit in de samenleving ontstaan: veerkracht, wederzijdse steun en een verdiept gevoel van nationale identiteit.

   Zes maanden zat ik dagelijks uren in de schuilkelder.

De dagelijkse realiteit

Het leven van Oekraïners is drastisch veranderd. Luchtalarmen, schuilkelders, stroomuitval en dagelijks nieuws van het front zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven. Miljoenen mensen werden gedwongen hun huis te verlaten, sommigen zijn naar het buitenland gegaan, terwijl anderen in eigen land ontheemd zijn geraakt. Veel families leven gescheiden: sommige familieleden dienen in de Oekraïense strijdkrachten, anderen zijn vrijwilliger en velen blijven werken om de nationale economie te ondersteunen. Kinderen studeren te midden van luchtalarmen in een combinatie van online en fysiek onderwijs. Scholen richten schuilkelders in, leraren beheersen online technologieën en ouders leren werk te combineren met de constante zorg voor de veiligheid van hun gezin. Ondanks alles gaat het onderwijs door – als symbool van veerkracht en vertrouwen in de toekomst.

   Een van de schuilplaatsen op onze school

Economie en werk

De oorlog heeft de economie een zware klap toegebracht. Verwoeste bedrijven, beschadigde infrastructuur en met mijnen bezaaide velden en gebieden hebben allemaal invloed gehad op de productie en de werkgelegenheid. Tegelijkertijd hebben Oekraïense bedrijven flexibiliteit getoond: bedrijven zijn verhuisd, hebben nieuwe activiteiten ontplooid en de internationale markt betreden. Kleine en middelgrote ondernemingen zijn een belangrijke pijler van de economische stabiliteit geworden. Samen met internationale partners werkt de staat aan het herstel van het energiesysteem, de ondersteuning van ondernemers en de uitbreiding van digitale diensten. Zelfs onder extreem moeilijke omstandigheden blijft het land zich ontwikkelen.

   Samen schuilen met onze buren

Vrijwilligerswerk en samenhorigheid

Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze jaren is een ongekende golf van vrijwilligerswerk. Duizenden mensen hebben zich verenigd om soldaten, ontheemden, ziekenhuizen en kinderen te helpen. Gewone burgers zamelen geld in voor voertuigen, drones en medische apparatuur. De vrijwilligersbeweging is uitgegroeid tot de morele ruggengraat van de samenleving. Tegelijkertijd hebben Oekraïners een hernieuwd besef gekregen van de waarde van vrijheid, taal en cultuur. Oekraïense boeken, muziek en films zijn steeds populairder geworden. De nationale identiteit is versterkt en het steunen van de strijdkrachten is voor de meeste burgers een erezaak geworden.

   Zonder elektriciteit in de schuilplaats

De psychologische dimensie

Vier jaar oorlog betekenen constante emotionele spanning. Angst voor dierbaren, uitputting en de pijn van verlies laten diepe sporen na in het hart van mensen. Tegelijkertijd leert de samenleving openlijk te praten over geestelijke gezondheid, elkaar te steunen en professionele hulp te zoeken wanneer dat nodig is.

   Nu is onze schuilplaats de gang, omdat onze kelder bezet is door ratten

Kijkend naar de toekomst

Ondanks alle moeilijkheden behouden Oekraïners het vertrouwen in de overwinning en in de wederopbouw van het land. Het herbouwen van steden en dorpen, het repatriëren van mensen, de integratie van veteranen en de ontwikkeling van de economie behoren tot de belangrijkste uitdagingen voor de komende jaren. Maar de belangrijkste verworvenheid van deze vier jaar is de eenheid en het besef van innerlijke kracht.
Het leven in Oekraïne is tijdens deze oorlogsjaren moeilijker en pijnlijker geworden, maar ook betekenisvoller. Het kenmerkt zich door meer solidariteit, verantwoordelijkheid en liefde voor het vaderland. En het is deze innerlijke kracht die ons doet geloven dat na de duisternis het licht zeker zal aanbreken.

Oksana Hrezhenie – Ivano-Frankivsk

 

Nieuwsbrief 2025/4

Beste lezer,

Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.

Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.

Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.

Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.

Ook voor jullie, lieve lezers,

Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!

Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Nieuwsbrief 2025/3

Lieve lezers,

Op 25 juli verscheen op de Facebookpagina van het Lyceum N°1 een Reel – en kan je ook op onze FB-pagina terugvinden – met een reeks sprekende foto’s en onderstaande (vertaalde) veelzeggende tekst:

Vakantie in België – is het een sprookje? Nee hoor! Het is een fantastische realiteit! Dit jaar kregen 29 studenten van Lyceum nr.1 een unieke kans: van 1 juli tot 21 juli 2025 woonden ze in Belgische families. Een fantastisch land met ongelooflijke mensen die hun huis en hart openden! De kinderen zijn blij en dankbaar. De gezinnen die ontvingen zijn ontroerd, blij mee te hebben gedaan aan het programma welzijn en rust voor kinderen uit Oekraïne. De glimlach en tranen in de ogen van de Belgische gastgezinnen zijn het beste bewijs dat elke minuut van deze reis de moeite waard was. Vanuit Ekeren (Antwerpen) begon dit magische verhaal toen deze kinderen naar hun nieuwe families gingen.

💛 Veel dank aan iedereen die dit sprookje waar maakte: de Belgische families, het Euro-Children- team onder leiding van Ann Van Coile, de Ambassade van België in Oekraïne, de administratie van het lyceum en de leraren: Oksana Grezhene, Svitlana Rudyk, Olsa Yaroshevych, die meewerkten aan het project.

Bedankt voor jullie zorg, liefde, aandacht en steun! Deze zomer blijft voor altijd in hun kinderhartjes!

We werden door de schooldirectie opnieuw verwend met 2 mooie schilderijen waarvan we eentje hebben achter gelaten bij Hugo in de Sint-Laurentius-kerk te Ekeren, onze aankomst- en vertrekplek.

Inderdaad, deze zomer mochten we voor de 3e maal kwetsbare Oekraïense kinderen 3 weken rust en vrede bezorgen:

  • 13 gastgezinnen nodigden opnieuw 17 kinderen uit die vorige zomer(s) bij hen op vakantie kwamen + 1 zusje mocht mee
  • 11 nieuwe meisjes en jongens tussen 9 & 11 jaar waren voor de eerste keer welkom in 8 nieuwe gastgezinnen.

Ook al stonden 32 kinderen vertrekkensklaar, toch lukte het niet voor 3 kinderen om deze vakantie aan te vangen.

Het 12e nieuwe UA-kind was de dag van vertrek zwaar ziek en kon de bus niet op… van tegenslag gesproken.

Door de verzwakkende gezondheidstoestand van hun gastouder Renée was het ook voor de gastkinderen Anna & Ivanna tot de laatste week afwachten of ze de reis voor de 3e keer konden maken. Dit was spijtig genoeg niet meer mogelijk en op 2 september kregen we van gastouder Stephen het droevige overlijdensbericht… Een verdriet dat we hier en in Oekraïne delen.

Maar de grootste dank, die gaat uiteraard naar onze 21 gastgezinnen! Het zijn zij die het verschil maken voor deze 29 kinderen die terugreden naar hun land, waar oorlog steeds meer voelbaar wordt!! D A N K J E W E L en tot… volgend jaar!!!

Nieuwsbrief 2025/2

Beste vrienden,

Begin deze junimaand konden we aan Oksana, onze Oekraïense verantwoordelijke en leerkracht Engels aan het Lyceum N°1 in Ivano-Frankivsk, 12 namen van kandidaat gastkinderen meedelen uit hun selectie kwetsbare jongeren die de kans krijgen om deze Zomer 2025 op vakantie te komen. Het even kind zijn, vakantie beleven, weg zijn van oorlog, rust en gezelligheid ervaren in een warm gezin… kunnen we aanbieden dankzij 8 nieuwe gastgezinnen die hun 🏠 en❤️ openstellen. De dankbaarheid was groot en haar antwoordmail rakend: Yesterday I contacted all the parents of new children and informed them about the invitations. All are incredibly happy and thankful for this opportunity for their children to have their dream holiday. Some of the mothers were crying from happiness!!! Thank you and the whole team for this opportunity for our kids!!!

Niet alleen deze 12 nieuwe kinderen zullen op 1 juli in Antwerpen worden opgewacht door hun gastgezin. Ook 17 kinderen van vorig jaar (+ 1 zusje) zijn opnieuw uitgenodigd. Dit wordt gegarandeerd een warm en emotioneel weerzien! Zij kijken uit naar die vakantie waar eten rijkelijk aanwezig is, kan gespeeld worden zonder angsten of sirenes, ze verwend worden met een uitstap. Dingen die gewoon niet mogelijk zijn door deze aanslepende oorlog. Alles is nu onmenselijk duur en de uitputting is groot. Want stel je voor, dat je als ouder voor enkele dagen basisinkopen 3.000 UAH (Grivna) of 63€ moet leertellen van je maandloon van 250€. Dat laatstejaarsleerlingen tijdens hun staatseindexamen waarbij ze de testen van 4 hoofdvakken moeten afleggen op 1 dag, 4 x onderbroken worden door luchtalarm. Ze snel naar de schoolschuilkelders moeten rennen en hup, hun examen terug hervatten… Je begrijpt dan ook dat we blij, HEEL BLIJ zijn, dat we toch 30 kinderen vakantiegeluk kunnen bezorgen. OK, het is misschien een druppel op een hete plaat, maar elk kind is er eentje meer… zo 30 maal!!

Als je dit leest, zullen zij vermoedelijk net zijn aangekomen. 👍 met ons mee, dat de 🌞 ook rijkelijk aanwezig is. Zo worden dit feestelijke en heerlijke 3 weken voor deze Oekraïense kinderen & onze 21 prachtige gastgezinnen!

Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsvolle momenten van, met het gezin!!

Nieuwsbrief 2025/1

Beste Euro-Children-vrienden,

In deze heel bizarre tijd waar oorlog niet weg te denken is, waar meerdere wereldleiders hemel en aarde bewegen om gesprekken op te starten in de hoop ‘vrede’ te bekomen… wordt globale onrust groter en verdeeldheid tastbaarder. Elke dag lijkt een nieuwe episode. Wat het verhaal zal zijn op het ogenblik dat jullie dit tijdschrift in de bus vinden, is een gissen. Wij, met onze organisatie, hopen, duimen, bidden mee voor een leven van rust en vrede in Oekraïne en in de vele andere regio’s waar de bevolking slachtoffer is van deze bewapende conflicten. Een ‘hoop’ die ook onze nieuwjaarswens was. Zal Pasen deze vreugde brengen?

Dat het leven voor onze Oekraïense gezinnen na 3 jaar oorlog zwaar doorweegt, zal je kunnen lezen in de rakende getuigenis van  de mama van gastkind Seva. En… dat zo’n 3 weken weg uit deze harde realiteit een kind ook eventjes ‘gewoon gelukkig zijn’ bezorgt, bevestigt gelijktijdig ons doel. Maar, we willen meer, veel meer! Ja, meer kinderen die kans geven om eventjes vakantie te  beleven in een warm gezin. Dankbaar zijn we dat sinds onze gezellige nieuwjaarsdrink – meer hierover in het artikel op p3  – enkele gastouders zich spontaan engageerden om in hun leefwereld of gemeente, actief promotie te maken voor Euro-Children en zo te helpen bij de zoektocht naar nieuwe gastgezinnen… en dit leverde al vruchten af.

Vele kinderen zijn heruitgenodigd in hun gastgezin en dat doet ons zo’n deugd. Maar nog veel kwetsbare mama’s kloppen aan met de vraag of ook hun kind die kans kan krijgen en wachten vol ongeduld en hoop op een uitnodiging. Uiteraard zouden we heel graag JA zeggen, maar dit kan niet zonder een aantal NIEUWE GASTGEZINNEN.

Dus… hierbij een NIEUWE  EN  DRINGENDE  OPROEP:    🙏
Bezorg jij een Oekraïens meisje of jongen tussen de 9 & 11 jaar zo’n zorgeloze vakantie?
Kan er in jullie gezin een extra bedje opgemaakt en een bordje bijgezet van 01 t/m 21/07/2025? Maak jij deze droom waar? Of help je mee zoeken naar nieuwe gastgezinnen?
Neem vrijblijvend contact op, dan vertellen we jou graag hoe het is om gastgezin te zijn.
Om organisatorische redenen moeten aanvragen binnen zijn vóór 1 mei 2025!

Nieuwsbrief 2024/4

Beste lezer,

Hoewel Kerst met rasse schreden dichterbij komt – de tijd van vrede, vreugde en zaligheid – komen meer en meer wrede en onrustwekkende berichten onze huiskamer binnen. Oorlog, geweld, invallen, mensen op de vlucht,… het is dagelijkse kost. Verschrikkelijk toch? Zal die droom van wereldvrede ooit werkelijkheid worden? Kan de mensheid nog steeds niet leren uit de wreedheden van het verleden?

We beseffen dat vooral grootheden met macht bepalen of er onrust of vrede is in een regio en we als kleine burger hierin geen invloed hebben. Toch zijn er mensen die blijven geloven dat we de wereld, voor hen die dit moeten ondergaan, een beetje mooier kunnen maken. Zo ook Euro-Children. Wij blijven ons, sinds 1956 inzetten om kinderen even weg te halen uit hun leven vol beperkingen en uit te nodigen voor een vakantie in warme gastgezinnen in onze vredevolle regio. En dat beloond! Dat konden we opnieuw ervaren vorig zomer toen we 28 Oekraïense kinderen eventjes een vakantie weg van oorlog konden bezorgen. Dit maakte niet alleen hun jonge leven opeens gelukkiger, maar ook onze 22 gastouders en hun (klein)kinderen mochten dit extra geluk ervaren. Zo’n gastvrijheid maakt je als individu heel rijk, geloof ons.

Dat het voor de Oekraïense bevolking, na meer dan 1.000 dagen oorlog, zwaar en uitzichtloos wordt, hoorden we in ons laatste contact met Oksana, de verantwoordelijke ter plaatse. Kinderen zijn hiervan, zoals steeds, de dupe. Zij zijn belemmerd in hun opgroeien, kunnen niet zorgeloos buiten spelen, onderwijs volgen op een normale manier, kind zijn… Het zal je dan ook niet verwonderen dat dit groepje kinderen kracht en hoop haalt uit het vooruitzicht volgende zomer terug welkom te zijn in hun Vlaamse thuis. Hoop doet leven!

Die mooie ervaring wordt uiteraard gedeeld met de andere kinderen van het Lyceum N°1 te Ivano-Frankivsk (van waar de kinderen worden geselecteerd), waardoor ook deze kinderen verlangen om dit geluk te mogen beleven. De schooldirectie hoopt dan ook aan meer kwetsbare kinderen die opgroeien in een moeilijke thuissituatie (bovenop het oorlogsverdriet) het fijne nieuws te kunnen brengen dat ook zij 3 weken op vakantie kunnen in juli 2025.

Daarom zijn we dus op zoek naar NIEUWE GASTGEZINNEN. Zonder nieuwe gezinnen kunnen immers geen nieuwe kinderen komen. Daarom hebben we jouw hulp, lieve lezers, ECHT nodig. Verspreid onze affiche of deel onze berichten. Ook deze kleine inspanning is een grote hulp. Zo help je mee om die wereld van vandaag een stukje mooier te maken.

Of wordt jouw huis een thuis voor dat kind in oorlog?

Een warme kerstgroet van het Euro-Children-Team en…
van Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1

Een Zalige Kersttijd &
een wens van (wereld)Vrede in 2025!!

Nieuwsbrief 2024/3

Beste Vrienden

De vakantie is voorbij… dus ook onze Zomer 2024! Hoe het was?

Het was een ongelooflijk blij en hartelijk weerzien van 20 kinderen die opnieuw welkom waren in de 17 gastgezinnen van vorig jaar!! 2 zusjes werden zelfs mee uitgenodigd en 1 nieuw gastkind in deze gezinnen. 5 nieuwe gastgezinnen stonden eveneens wat zenuwachtig klaar op 29 juni om een onbekend meisje of die jongen 3 weken in hun thuis te ontvangen, de start van een nieuw en spannend avontuur!

Deze 2e editie met 28 Oekraïense kinderen was een stuk rustiger dan vorig jaar. Logisch, een nieuw project voor ons én voor de mensen ter plaatse moet door een leerproces. Deze keer was onze samenwerking rechtstreeks met het Lyceum n°1 uit Ivano-Frankivsk en haar schoolteam, wat het een stukje makkelijker maakte. Zij, en vooral Oksana – een leerkracht Engels en begeleidster tijdens het verblijf hier – kenden ons team al wisten al meer wat zo’n vakantie bij gastgezinnen inhoudt. Ook wij begrepen nu beter hoe de situatie ter plaatse is, wat de verschillen met onze cultuur en gewoontes zijn en hoe erg de inpakt van die vreselijke oorlog is op hun dagelijks leven.

Zo vertelden we reeds in ons vorig tijdschrift – en hoorden we recent opnieuw in de media – dat er beperkingen zijn in de energievoorzieningen in gans Oekraïne door aanvallen op centrales waardoor de inwoners slechts enkele uren per dag (nu zelfs onaangekondigd!) over elektriciteit beschikken. Iedere dag ontvangen ze op hun smartphone het schema met de uren wanneer er wel (groen) en geen (rood) elektriciteit is! Zo krijgt ook Oksana elke avond dit schema voor haar woonzone (4.2) dat de daaropvolgende dag voor haar gezin en buurt van toepassing is. Dit is uiteraard een voorbeeld om aan te tonen dat deze kinderen niet meer op een normaal ritme leven. Ze eten, spelen als er voorzieningen zijn. Schooluren worden aangepast en kinderen gaan op geen logisch tijdstip douchen, slapen… wat niet altijd makkelijk was om deze ongewone gewoontes die ze thuis in Oekraïne hebben, tijdens deze 3 weken te wijzigen naar onze gewoontes. Ook dit was een uitdaging voor onze gastgezinnen…

Dat de dankbaarheid groot is van deze Oekraïense ouders, mogen onze gastouders ook ervaren. Bij de opstart is het voor die mama’s wel wat moeilijk om hun kind toe te vertrouwen aan een ongekend gezin, maar dag na dag wordt ook dit contact sterker en voelen onze gastmama’s deze verbondenheid. Ook de schooldirectie uitte heel hard haar dankbaarheid voor de kansen die deze kinderen krijgen via onze VZW. Bij aankomst ontvingen we een ‘Certificate – An honorable member of Lyceum N°1’’ en bij vertrek brachten de 2 leerkrachten-busbegeleidsters Myroslava & Svetlana nog 2 schilderijen mee om in ons ons kantoortje te hangen en aan het bestuur te overhandigen + typische kruidenthee die we graag bij een komende ontmoeting met onze (kandidaat)gezinnen zullen schenken. Zelfs een vakantieverslag verscheen dd. 26/08/2024 op de FB-pagina van de school https://www.facebook.com/school1.if.ua

Bij het wegrijden van de bus op 21 juli was er uiteraard de pijn van afscheid, maar ook een warm gevoel, dat we opnieuw 28 kinderen even gelukkig konden maken met hoop op ‘volgend jaar’. De inzet van ons team was groot, dat geeft op dat moment niet alleen voldoening, maar vooral een ware dankbaarheid t.o.v. onze gastgezinnen. Jullie zijn geweldig, jullie maken het verschil in deze harde wereld!! We hopen dat jullie, net als deze kinderen, volgend jaar terug paraat staan… met wat nieuwe gastouders (pas dan kunnen meer kinderen komen) want die vrede is nog veraf…

Nieuwsbrief 2024/2

Beste vrienden,

De zomer staat letterlijk voor de deur en de 🌞 heeft zich eindelijk laten zien de voorbije dagen. Oef! Dit betekent voor vele kinderen en jongeren: VAKANTIE!! Een tijd om even het gewone, zoals school en studies achterwege te laten en volop te genieten van ontspanning. Toch een herkansing in de vakantie, dan wensen we die studenten de moed en kracht om er opnieuw voor te gaan!

Ook voor onze jongeren in Oekraïne is het al zomervakantie. Sinds 15 juni zijn ze vrij… al zal ontspannen er niet echt inzitten. De laatste weken is de elektriciteitsvoorziening een groot probleem in het ganse land – je hoorde vermoedelijk ook in de nieuwsberichten over de dagelijkse aanvallen op hun energiecentrales – en dat mochten we letterlijk ervaren. Aan het einde van onze voorbereidingstijd, plannen we met onze UA-partners wekelijks een afspraak en gebeuren meerdere whatsappgesprekken. Tot het laatste moment is het steeds afwachten of dit kan doorgaan. Want ja, zonder elektriciteit of Wifi is het moeilijk of onmogelijk om een online-meeting op te starten of te corresponderen via mail. Soms lukt het met hun smartphone (zo lang hun batterij is opgeladen) en dan zie je aan de andere kant een kaars branden met een silhouet die je lachend begroet. Of plots horen we niets meer en enkele minuten later terug eventjes connectie. Dagelijks ontvangen de inwoners van Ivano-Frankivsk een bericht met de tijdstippen wanneer er wel of niet elektriciteit zal zijn. Stel je voor, tot 9 uren geen voorzieningen! Ja, dan worden we ook stil en wachten rustig af bij deze onhandigheid aan zo’n gesprek. Plots is er terug connectie, dat hoor je aan het Oekraïens gevloek en gemompel mét een excuus (stel je voor!). Soms doet Oksana zelf de moeite om naar een andere zone in de stad te gaan, waar wel elektriciteit wordt verwacht, om ons toch te horen. Zo plichtbewust neemt ze haar taak op zich!

Deze belemmering zorgde ook voor vertraging in haar afhandeling en gesprekken met de psychologe Muroslava en de ouders van de nieuw geselecteerde kinderen. Hierdoor was de administratie pas laat maar gelukkig tijdig geregeld, zodat we onze nieuwe gastgezinnen tegen 11 juni een kindje konden toekennen! Ook hun geduld is werkelijk op de proef gesteld en de vreugde van bevestiging was dan ook heel groot.

Het was ook spannend, tot 17 juni, voor we een akkoord hadden met een transportbedrijf. Niet alleen deze technische belemmering maakten de zoektocht voor Oksana moeilijk, er zijn ook niet veel ondernemingen die over chauffeurs beschikken. Meer en meer mannen worden opgeroepen om te gaan strijden, wat bijgevolg ook invloed heeft op de beschikbaarheid én de prijs. Maar we hebben een overeenkomst!! ZATERDAG 29 JUNI 204 verwelkomen we voor de tweede keer een groepje van 28 kinderen!! Het definitief aantal nieuwe gezinnen is minder dan we hadden gehoopt. Uiteraard hebben we die nodig om deze kwetsbare kinderen – die met velen staan te wachten – op vakantie te laten komen. We zijn dan ook oprecht dankbaar dat 6 nieuwe gezinnen instappen in dit prachtig avontuur. Het maakt ons als VZW, hoe dan ook gelukkig, dat we elk van deze kinderen even kunnen weghalen uit de oorlogsrealiteit (die wij ons niet kunnen voorstellen à net – op 22/06 – een Whatsapp ontvangen: een Russische bominslag in hun stad, 400m van de school en 200m van de woonwijk van onze kinderen!!)

Een DIKKE dankjewel aan de 23 gastgezinnen die hun huis en hart openstellen gedurende deze 3 weken!!! Geniet met jullie gastkind in deze zomerse tijd!! Ook aan u allen, lieve lezers en volgers, een mooie vakantie!. Maak er een vredevolle rusttijd en kwaliteitsmoment van, met het gezin!!