4 jaar oorlog!!!
Op 24 februari 2026 stonden we opnieuw stil, maakten we het even stil, ontstaken een kaars, pinkten een traan weg, slaakten hoofdschuddend een diepe zucht… We voelen ons verbonden in verdriet met onze Oekraïense gastkinderen, hun ouders en familie en onze plaatselijke medewerkers,. Vanop afstand leven we met hen mee.
Onze Oekraïense verantwoordelijke Oksana vroegen we of ze kon verwoorden wat die voorbije jaren voor haar/hen betekenen en kregen onderstaande getuigenis:
Ik weet niet of dit genoeg is. Maar eerlijk gezegd was het best moeilijk om te schrijven. Ik heb geprobeerd om niet te emotioneel en gevoelig te zijn, maar dat is gewoon onmogelijk.
Het leven in Oekraïne na vier jaar oorlog
Vier jaar grootschalige oorlog, die in 2022 door Vladimir Poetin tegen Oekraïne werd ontketend, is een periode van diepgaand verlies en ontberingen, maar tegelijkertijd van buitengewone eenheid voor de Oekraïners geworden. Sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn grootschalige invasie begon, leeft het land onder constante dreiging, met luchtalarmen, pijnlijke verliezen en een voortdurende strijd voor vrijheid. Maar te midden van dit lijden is er een nieuwe kwaliteit in de samenleving ontstaan: veerkracht, wederzijdse steun en een verdiept gevoel van nationale identiteit.
De dagelijkse realiteit
Het leven van Oekraïners is drastisch veranderd. Luchtalarmen, schuilkelders, stroomuitval en dagelijks nieuws van het front zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven. Miljoenen mensen werden gedwongen hun huis te verlaten, sommigen zijn naar het buitenland gegaan, terwijl anderen in eigen land ontheemd zijn geraakt. Veel families leven gescheiden: sommige familieleden dienen in de Oekraïense strijdkrachten, anderen zijn vrijwilliger en velen blijven werken om de nationale economie te ondersteunen. Kinderen studeren te midden van luchtalarmen in een combinatie van online en fysiek onderwijs. Scholen richten schuilkelders in, leraren beheersen online technologieën en ouders leren werk te combineren met de constante zorg voor de veiligheid van hun gezin. Ondanks alles gaat het onderwijs door – als symbool van veerkracht en vertrouwen in de toekomst.
Economie en werk
De oorlog heeft de economie een zware klap toegebracht. Verwoeste bedrijven, beschadigde infrastructuur en met mijnen bezaaide velden en gebieden hebben allemaal invloed gehad op de productie en de werkgelegenheid. Tegelijkertijd hebben Oekraïense bedrijven flexibiliteit getoond: bedrijven zijn verhuisd, hebben nieuwe activiteiten ontplooid en de internationale markt betreden. Kleine en middelgrote ondernemingen zijn een belangrijke pijler van de economische stabiliteit geworden. Samen met internationale partners werkt de staat aan het herstel van het energiesysteem, de ondersteuning van ondernemers en de uitbreiding van digitale diensten. Zelfs onder extreem moeilijke omstandigheden blijft het land zich ontwikkelen.
Vrijwilligerswerk en samenhorigheid
Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze jaren is een ongekende golf van vrijwilligerswerk. Duizenden mensen hebben zich verenigd om soldaten, ontheemden, ziekenhuizen en kinderen te helpen. Gewone burgers zamelen geld in voor voertuigen, drones en medische apparatuur. De vrijwilligersbeweging is uitgegroeid tot de morele ruggengraat van de samenleving. Tegelijkertijd hebben Oekraïners een hernieuwd besef gekregen van de waarde van vrijheid, taal en cultuur. Oekraïense boeken, muziek en films zijn steeds populairder geworden. De nationale identiteit is versterkt en het steunen van de strijdkrachten is voor de meeste burgers een erezaak geworden.
De psychologische dimensie
Vier jaar oorlog betekenen constante emotionele spanning. Angst voor dierbaren, uitputting en de pijn van verlies laten diepe sporen na in het hart van mensen. Tegelijkertijd leert de samenleving openlijk te praten over geestelijke gezondheid, elkaar te steunen en professionele hulp te zoeken wanneer dat nodig is.
Kijkend naar de toekomst
Ondanks alle moeilijkheden behouden Oekraïners het vertrouwen in de overwinning en in de wederopbouw van het land. Het herbouwen van steden en dorpen, het repatriëren van mensen, de integratie van veteranen en de ontwikkeling van de economie behoren tot de belangrijkste uitdagingen voor de komende jaren. Maar de belangrijkste verworvenheid van deze vier jaar is de eenheid en het besef van innerlijke kracht.
Het leven in Oekraïne is tijdens deze oorlogsjaren moeilijker en pijnlijker geworden, maar ook betekenisvoller. Het kenmerkt zich door meer solidariteit, verantwoordelijkheid en liefde voor het vaderland. En het is deze innerlijke kracht die ons doet geloven dat na de duisternis het licht zeker zal aanbreken.
Oksana Hrezhenie – Ivano-Frankivsk