Beste lezer,
Terwijl we deze tekst neerpennen is Oekraïne terug een dagelijks onderwerp in de media. We horen en lezen veel over een ‘vredesplan’. Het lijkt het erop dat er veel plannen zijn maar of die leiden tot vrede, da’s opnieuw afwachten, net zoals tijdens de Paastijd dit jaar. Sindsdien is het leven in Oekraïne alleen maar zwaarder geworden. Er is zelfs geen plan meer over de dagelijkse beschikbaarheid van elektriciteit. Via onze contacten in Ivano-Frankivsk horen we dat het bang afwachten wordt of de gastoevoer in deze koude winterdagen mogelijk zal blijven. Scholen kregen van de overheid de raad om voorlopig zelfs geen kerstexamenperiode te plannen en hun lessenpakket slechts per week aan de leerlingen door te geven. De kans is reëel dat scholen sluiten, gezien de onmogelijkheid om deze grote gebouwen te verwarmen of voorzien van licht, wifi,… Onlinelessen zijn terug courant want aanvallen met drones (3 meter groot met hieraan tot 40 kleinere!) zijn dagelijkse kost. Op luchtalarmen, ook tijdens de nachten, wordt opnieuw gereageerd met rennen naar schuilkelders. Soms zijn die niet meer bruikbaar en hebben ratten deze ruimtes ingenomen. Dan is het vluchten naar een openbare plaats, zoals in het Lyceum N°1 waar onze gastkinderen schoollopen… al is die kelder niet volledig ondergronds. Dan maar schuilen in de gangen van je flat of woning met als regel om jezelf te beschermen: achter min. 2 muren. Een andere werkelijkheid is de enorm gestegen prijzen voor energie (elektriciteit tot 1/5 van hun loon) en basisvoeding. Het gevolg, veel zieken en virusinfecties- op dit moment het Coxsackievirus – die zich verspreiden, want alle kinderen, maar ook de volwassenen, zijn zwak. De kerstvakantie wordt dan ook vermoedelijk verlengd om deze winterproblemen te ontwijken.
Al komt de teller van 4 jaar oorlog dichterbij, de Oekraïense strijdvaardigheid is nog aanwezig, niettegenstaande de zichtbare uitputting. Wonderlijk hoe veerkrachtig een mens kan zijn. Het raakt ons dan ook keer op keer wanneer we de dankbaarheid van begeleidster Oksana voelen omdat zoveel mensen wereldwijd met hen meeleven. Die steun geeft hen de blijvende kracht om niet te breken en de draad van het normale dagdagelijkse leven weer op te pakken. Dat we de voorbije zomer 29 kinderen voor 3 weken eventjes konden weghalen uit die oorlogsrealiteit gaf hun mama’s een vreugde in donkere tijd. Hun jongen of meisje kon even kind zijn… Met Euro-Children hebben we ook plannen voor 2026: We hopen dat een mooie groep kinderen in juli 2026, voor de 4e maal, de bus kan opstappen om vakantie te beleven in een warm gastgezin.
Onze heruitnodigingen voor de kinderen van de voorbije jaren zijn verzonden en de zoektocht naar nieuwe gezinnen is gestart. Mogen we jou vragen ons te helpen bij deze jaarlijkse promotiecampagne o.a. via onze affiche (al hadden we twijfels om de tekst aan te passen… stel dat er binnenkort echt vrede is?). Ook dat is een grote bijdrage om ons doel te bereiken.
Laten we samen uitkijken naar 2026, hopen op de werkelijke uitvoering van een vredesplan en 2025, getekend vol zware wereldconflicten, afsluiten.
Ook voor jullie, lieve lezers,
Een Zalige Kersttijd & Een wens van (wereld)Vrede in 2026!!
Het Euro-Children-Team, Oksana & het school- en directieteam Lyceum N°1