Op zondag 25 mei 2025 vond in De Loodsen te Antwerpen het infomoment plaats voor nieuwe gezinnen die zich hebben aangemeld om deze zomer (van 1 juli tem 21 juli 2025) een Oekraïens kind op te vangen.
Wat me meteen opviel, was hoe mensen uit alle hoeken van Vlaanderen aanwezig waren – een warm gebaar van solidariteit. Zelf wist ik dat vrijwilliger Ann Ryckewaert uit Oostende kwam, omdat zij en haar man Arnold eerder bij mij thuis op kennismakingsgesprek waren geweest. Het was ook Ann zelf die me bij aankomst in De Loodsen verwelkomde met een heerlijk kopje koffie.
De organisatie had gezorgd voor lekkers, cake en koekjes, en ik merkte meteen op dat we met een vriendelijke groep mensen samen waren gekomen. Iedereen heeft dezelfde warme wens: een kind uit Oekraïne een aangename, rustige vakantie bieden in een liefdevol gezin.
We kregen meteen folders en boekjes mee vol informatie over: de organisatie, het opzet, de voorwaarden, én een interessante brochure met belangrijke Oekraïense woorden met pictogrammen – erg handig in de communicatie straks!
Ann Van Coile beet de spits af met het geven van algemene info, de andere vrijwilligers (Ann R., Wendy, Marc, Karel en dochter Sarah) werden voorgesteld en we kregen een toelichting over de situatie waarin de Oekraïense kinderen zich in hun thuisland bevinden. Ann herinnerde ons eraan dat deze kinderen niet alleen twee jaar Corona, maar ook al drie jaar oorlog achter de rug hebben, iets wat natuurlijk een grote impact heeft op hun leven en ontwikkeling.
Ann R. en Wendy waren vorig jaar gastgezin voor een Oekraïens kind en vertelden ons openhartig over hun ervaringen. Ann gaf ons tips bij het dagelijkse reilen en zeilen als gastgezin. We nemen even de opvoeding van het kind op ons en daar horen afspraken en een goede verstandhouding bij. Vb. niet alles in een keer opeten – ook al is het lekkere pizza – maar morgen genieten we er nog eens van. Een mooie opmerking van Wendy is me bijgebleven: “Vraag aan het kind wat het zelf graag wil doen. Wat zijn zijn/haar hobby’s? Wat vindt het zelf leuk? Vb. Eens samen een Oekraïens potje koken?”
Tot slot kregen we nog een krachtige boodschap mee: “De mama’s in Oekraïne geven hun hoogste goed – hun kind – even aan ons af. Vergeet hen niet, en stuur af en toe eens een foto of een geruststellend berichtje. Dat doet hen deugd.
Doorheen de namiddag kreeg ik steeds meer het gevoel dat we er als gastgezin niet alleen voor staan en we verschillende hulpbronnen aangereikt krijgen. Via een GSM-nummer en mail kunnen we de organisatie van Euro-Children vlot bereiken. Vanuit Oekraïne komt lerares Oxana mee, die ons kan helpen met vertalen en bij misverstanden.
Na de uitleg werden we getrakteerd op een broodje uit het vuistje en leerden we elkaar beter kennen. De gezinnen ruilden onderling al telefoonnummers en adressen uit.
Graag wil ik iedereen bedanken voor deze aangename en vlotte namiddag. Tot binnenkort!