Euro-Children VZW

Welkom

Wij brengen kinderen uit achtergestelde gebieden binnen Europa in contact met gastgezinnen. Het is de bedoeling hen een deugddoende vakantie te bezorgen. Wij hopen dat de kinderen jaar na jaar kunnen terugkeren bij hetzelfde gezin en proberen op die manier vriendschapsbanden te laten groeien tussen het kind en de kinderen uit het gastgezin. Vaak zien wij die banden zelfs uitgebreid tot de gastfamilie en de familie van hun gastkind.Op die manier geven wij het kind een doel in het leven iets om naar uit te kijken. Het weet dat het de volgende vakantie terug mag komen bij “zijn/haar” familie in België. Op die manier geven wij deze kinderen een steun in hun groei naar volwassenheid.

De selectie van de kinderen is in handen van onze buitenlandse medewerkers. Zij hebben de opdracht om die kinderen te kiezen, die zonder een initiatief als het onze, nooit de kans zouden hebben om buiten hun omgeving te komen en zo een ander deel van Europa te zien.

Dit alles zorgt er ook voor dat verschillende culturen samenkomen en elkaar beter leren begrijpen, wat een bijdrage is tot het tot stand komen van de Europese gedachte.

Een spannend voorspel, een geslaagde vakantie!

Beste gastgezinnen en sympathisanten,

Inderdaad, zo kunnen we de editie 2019 wel omschrijven: een spannend voorspel, een geslaagde vakantie!
Zoals jullie in ons vorig tijdschrift konden lezen, wou Caritas Belarus onze samenwerking stopzetten en konden we, gelukkig en dank zij de snelle en diplomatieke tussenkomst van directeur Dominic Verhoeven van Caritas Vlaanderen, terecht bij hun collega’s van Caritas Minsk. Dit was begin mei. Na gesprekken en goed overwegen, kregen we van Minsk op 10 juni de definitieve bevestiging tot samenwerking. U begrijpt dat een grote ontladingszucht onze eerste reactie was. Oef! Het komt goed. Nu diende Caritas snel te handelen gezien we in tijdsnood kwamen voor de administratieve regelingen bij het vertrek van onze kinderen deze zomer. Er moet ’t een en ’t ander geregeld worden in een land als Belarus. In de ontvangen mail van Olga, onze nieuwe contactpersoon van Caritas Minsk, lazen we op die dag (uiteraard vrij vertaald):
…En het allerbelangrijkste: ik heb de Duitse ambassade gebeld. De aanvraag voor de visumafdeling van de Duitse ambassade Minsk kan pas eind juni worden ingediend. Het is vakantietijd, dus alle medewerkers zijn bezet. Om een afspraak te boeken, heb ik dringend de data nodig van de reis naar België (van ... tot ...). In de regel vereisen de diplomatieke missies tussen twee en tien werkdagen om te beslissen over een aanvraag voor een visum voor kort verblijf. Dit betekent dat de kinderreis naar België pas op 15 juli kan plaatsvinden.

Dit had tot gevolg dat we de aankomstdatum van 1 juli dienden te wijzigen. Onmiddellijk hebben we onze gastouders gecontacteerd want deze verschuiving heeft voor hen uiteraard ook invloed. Werkende ouders dienen hun werkuren of (vakantie)plannen te wijzigen of andere praktische zaken te bekijken. Gelukkig hadden onze ouders, zoals altijd, begrip voor deze overmacht en konden we ons akkoord aan Minsk doorgeven. Tickets werden alvast geboekt en iedereen kon nu eindelijke starten met wat (gewijzigde) vakantieplanning. Ook diende de opvang van de begeleidster herbekeken. Zoals we jullie reeds vertelden, eist Belarus dat er een aangestelde meereist met de kinderen. Dit bleek een Katarina (tiens) te zijn. Door deze datawijziging was het voor onze voorzitter Karel niet mogelijk haar de totale verblijftijd op te vangen. Ook hij had met zijn gezin een vakantie gepland, na de normale verblijfperiode. Maar, het werd snel duidelijk dat Katarina ook bij vrijwilligster Ilse & Ann mocht logeren zodat haar Vlaams verblijf een gevarieerde vakantie werd in de steden Antwerpen, Leuven en Gent. Je zou voor minder content zijn.

Toch bleef het nog bang afwachten of alles tijdig rond zou zijn. Het was pas op 8 juli (dus net 1 week voor de geplande aankomst van onze kinderen!!) dat Karel ons doorstuurde: Ik heb vandaag bericht gekregen van Olga dat iedereen zijn visum heeft. Hold your fingers crossed for the next days! SPA-NNEND!! Oh, Belarus, wat bezorg jij ons toch steeds bange bibberdagen. Maar ook dit jaar, eind goed, al goed. En ja, het was goed, super goed. In alle gezinnen werd het een fijn samenzijn en met de gezinnen hebben we heel sterke contacten. De Euro-Children-familie is niet zo groot meer, maar zo sterk verbonden. Bij het doornemen van onze webstek lees je vast wat we bedoelen. Dank ook aan jou, lieve lezer, om deel uit te maken van deze Euro-Children-familie. We zouden het fijn vinden als je jou laat horen, geef jouw verhaal met een mailtje of vertel ons jouw verbondenheid op Facebook. Dit doet steeds deugd. Een knipoog!

Het bestuur.